Ἀρχικὴ σελίς / ἱστορία / Ἀπρίλιος / 3 Ἀπριλίου / 3 Ἀπριλίου 1821. Ἡ Σφαγή…

3 Ἀπριλίου 1821. Ἡ Σφαγή…

3 Ἀπριλίου 1821. Ἡ Σφαγή...Ὅλοι μας γνωρίζουμε πὼς ἡ ἐπανάστασις τοῦ 1821 ἐπέτυχε.
Μάθαμε καὶ γιὰ κάποιους ἥρωες ποὺ ἔπεσαν στὰ πεδία τῶν μαχῶν…
Μάθαμε καὶ γιὰ κάποιους ἄλλους ποὺ ἔως τὸ τέλος, ἀκόμη κι ἐπὶ Ἀντιβασιλείας καὶ Ὄθωνος, ὑπέφεραν…
Μάθαμε καὶ γιὰ τὰ κτήνη ποὺ ἀνελίχθησαν ὡς γυμνοσάλιαγκες…
Ἀλλὰ οὐδέποτε μάθαμε πολλὰ πολλὰ γιὰ τὸ αἷμα τῶν ἀθῴων… Αὐτῶν ποὺ εἶτε ὡς παντελῶς ἀπόλεμοι ἔπεσαν σὲ μάχες κι ἐσφαγιάσθησαν…
…εἶτε ἁπλῶς ὡς ἀνυποψίαστοι ἔγιναν ἀποδέκτες τοῦ μένους τῶν Τούρκων καὶ τῶν Ἀρβανιτῶν, (ἤ ἀκόμη καὶ …«Ἑλλήνων» κάποιες φορές) κατ’ ἐντολὴν τοῦ σουλτάνου.

Τέτοιες σφαγές, μὲ τὸ ἄφθονο αἷμα τῶν ἀθῴων ἔγιναν τίτλοι κεφαλαίων στὴν ἱστορία τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως. Ἡ τάδε ἢ ἡ δείνα σφαγή. Ἐλάχιστα ὀνόματα νεκρῶν κι ἀκόμη λιγότερες πληφορίες γιὰ τὸ ἐὰν ἦταν ἄτυχοι, ἀδαεῖς ἢ ἥρωες.

Ἡ εἴδησις «τοῦ ξεσηκωμοῦ τῶν ῥαγιάδων» ἔφθασε στὴν Πύλη περὶ τὶς 2627 Μαρτίου.
Οἱ σημαντικότερες στρατιωτικὲς δυνάμεις τοῦ σουλτάνου ἦσαν καθηλωμένες στὰ Ἰωάννινα, μὰ δὲν ἐδίστασε στιγμὴ γιὰ τὴν ἐντολή: σφαγή!!!!
Καὶ οἱ σφαγές, ἀδιακρίτως, ξεκίνησαν.
Ἀπρίλιος ἐκείνης τῆς χρονιᾶς μόνον σὲ σφαγὲς ἀναφέρεται…

Πάτρα εἶχε σηκώσῃ τὴν σημαία τῆς ἐπαναστάσεως, στὴν πλατεία Ἁγίου Γεωργίου, στὶς 25 Μαρτίου τοῦ 1821 καὶ παρὰ τὴν ἐπιδρομὴ τῶν Τούρκων τοῦ Ῥίου, ἐπέτυχαν οἱ Ἕλληνες, ὑπὸ τὸν Παναγιώτη Καρατζᾶ, νὰ ἐκδιώξουν τοὺς Τούρκους καὶ αὐτοὶ νὰ κλειστοῦν στὸ φρούριον τῶν Πατρῶν.
Ὅμως ὁ Γιουσοῦφ πασσᾶς, ποὺ μόλις εἶχε διορισθῆ πασσᾶς τῆς Εὐβοίας, κατὰ τὴν διαδρομή του γιὰ τὴν Χαλκίδα, ὅταν ἔφθασε στὸ Ἀγρίνιον, ἐνημερώθη γιὰ τὶς κινήσεις τῶν ἐπαναστατῶν κι ἔστειλε μίαν ἐπιστολὴ στὴν Χαλκίδα, καταγράφοντας τὶς προθέσεις του, ποὺ ὅμως ἔπεσε στὰ χέρια τοῦ Πανουριᾶ.
Στὴν ἐπιστολὴ αὐτὴν δήλωνε καθαρὰ πὼς θὰ περνοῦσε στὴν Πελοπόννησον γιὰ νὰ καθυποτάξῃ τοὺς ῥαγιάδες. Ὁ Πανουριᾶς ἐνημέρωσε ἄμεσα γιὰ τὸν κίνδυνο, μὰ ξεκίνησαν οἱ …συσκέψεις.
Τελικῶς ἀπεφασίσθη νὰ σταλοῦν 400 ἄνδρες, γιὰ νὰ καταλάβουν ὀχυρὰ θέσιν ἀνάμεσα Ῥίου καὶ Πατρῶν, ἀλλὰ αὐτοὶ μαθαίνοντας γιὰ τὶς δυνάμεις τοῦ Γιουσοῦφ ποὺ προετοιμάζοντο ἀπὸ τὸ Ἀντίῤῥιον νὰ περάσουν στὴν Ἀχαΐα, δὲν ἐστάθησαν νὰ πολεμήσουν.

Μὲ ἑξακοσίους ἄνδρες, στὶς  3 Ἀπριλίου τοῦ 1821, μὲ μίαν γρήγορη κίνησιν ὁ Γιουσοῦφ πέρασε ἀπὸ τὴν Στερεὰ Ἑλλάδα στὴν Πελοπόννησον καὶ αἰφνιδιαστικῶς ἐπετέθη στοὺς ἐπαναστάτες.  Ἀντίστασις δὲν ὑπῆρξε…

Τὴν νύκτα τῆς 2ας πρὸς 3ης Ἀπριλίου ἰσχυρὸς σεισμὸς ἀνεστάτωσε τὴν Ἀχαΐα. Ὅταν τὰ ξημερώματα ὁ Γιουσοῦφ πασσᾶς μὲ τοὺς ἄνδρες του ἔφθασαν στὴν Πάτρα, οἱ πάντας ἦσαν ἀκόμη ἀναστατωμένοι.
Παραλλήλως οἱ φήμες, ποὺ πολλαπλασίαζαν κατὰ πολὺ τὸ ὀθωμανικὸ στράτευμα, ᾠργίαζαν.
Ὀ πανικὸς ἐπεκράτησε ἄμεσα καὶ ἡ ἀναγκαία σύσκεψις τῶν ἀρχηγῶν δὲν ἐπραγματοποιήθη.
Οἱ παρ΄ ὁλίγον πολεμισταὶ ἐξηφανίσθησαν καὶ οἱ ἐλάχιστοι ποὺ παρέμειναν νὰ πολεμήσουν, κλεισμένοι σὲ μερικὲς οἰκίες, ἦσαν ὁ Δημήτριος καὶ ὁ Γιωργάκης Πλαπούτας, μαζὺ μὲ τὸν Βασίλειο Χασάπη καὶ τοὺς ἄνδρες του ἀπὸ τὸ Ξηρόμερον, καθὼς καὶ ὁ Καρατζᾶς μὲ τοὺς ἐλαχίστους συντρόφους του.
Ἐλαχίστη δύναμις ἀντιστάσεως.
Μαζύ τους καὶ ὁ Παλαιὼν Πατρῶν Γερμανός, μὲ εἴκοσι μόλις ἄνδρες, ποὺ ὅμως γρήγορα εἰδοποιήθη ἀπὸ φίλο του γιὰ τὸ κακὸ ποὺ ἐρχόταν, καὶ ἐγκατέλειψε τὴν θέσιν του.
Τότε ἀνεθάῤῤησαν καὶ οἱ ἔγκλειστοι τοῦ φρουρίου Τοῦρκοι καὶ ἐπετέθησαν κατὰ τῶν Ἑλλήνων, τὴν ὥρα ποὺ οἱ δυνάμεις τοῦ Γιουσοῦφ συνηνοῦντο μαζύ τους.

Τὰ πλήθη ἀλλοπαρμένα ἔτρεχαν στὰ προξενεῖα, στὶς παραλίες καὶ στὰ βουνά, μήπως καὶ βροῦν σωτηρία. Μὰ ἡ σωτηρία δὲν ἦλθε.
Ξεκίνησε ἡ πυρπόλυσις τῶν συνοικιῶν, ἐνᾦ ἀπὸ τὸ φρούριον ἔπεφταν διαρκῶς πυροβολισμοί, ποὺ μεγάλωναν τὸν πανικό τοῦ πλήθους. Οἱ σφαγὲς ἦσαν ἀσταμάτητες.
Ἄγλλος πρόξενος ἐσφράγισε τὴν οἰκία του, ἐν ἀντιθέσει μὲ τὸν Γάλλο πρόξενο, τὸν Πουκεβίλ, ποὺ πραγματικῶς μεγαλούργησε ἐκεῖνες τὶς δύσκολες ὧρες. Διέσωσε ἑκατοντάδες γυναικόπαιδα ἀπὸ τὰ χέρια τῶν Ἀρβανιτῶν καὶ τῶν Τούρκων.
Ἡ πρώτη ἡμέρα τῆς σφαγῆς τελείωνε… Οἱ Τοῦρκοι δὲν ἐτόλμησαν νὰ κτυπήσουν πολεμιστές. Μόνον ἀμάχους. Γέροντες, παιδιά, γυναῖκες.
Μόλις ἔπεσε ἡ νύκτα ἐπέστρεψαν στὸ  φρούριον, γιὰ νὰ δόσουν χρόνο στοὺς κυνηγημένους νὰ διασωθοῦν.

Τὴν ἐπομένη, 4 Ἀπριλίου, ξημερώματα, νέες σφαγές, λεηλασίες, πυρπόλυσις κατοικιῶν καὶ συνοικιῶν.
Ἡ καταστροφή, ὁ θρῆνος καὶ ὁ θάνατος παντοῦ…
Ὁ Πουκεβὶλ ἀπελπισμένος ζήτησε τὴν βοήθεια τῶν προξένων τῆς Ἰσπανίας καὶ τῆς Αὐστρίας, γιὰ νὰ σταματήσουν στὴν σφαγή.
Ἐδέχθησαν.
Καθ’ ὅλην τὴν διαδρομή, στοὺς δρόμους, ἔβλεπαν πτώμτα ἀκέφαλα. Ἐν ὅσῳ συζητοῦσαν μὲ τὸν Γιουσοῦφ κατέφθαναν οἱ ἄνρες του μὲ κεφάλια κομμένα κι αὐτὸς τοὺς πλήρωνε…
Οἱ πρόξενοι ἀπεχώρησαν ἀπογοητευμένοι.

Ἡ καταστροφὴ ἐξηκολούθησε. Ὅσοι ἐπέζησαν ἐπωλήθησαν ὡς σκλάβοι ἢ ἐλήφθησαν ὡς λάφυρα.
Ἡ Πάτρα ἀποτεφρώθη.
Ὅμως ἡ καταστροφὴ δὲν ἐπέτυχε νὰ ἀνακόψῃ τὸ πνεῦμα τῶν ἐπαναστατῶν.
Ὁ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανὸς μετέφερε στὰ Νεζερὰ τὸ στρατοπεδόν του καὶ σιγὰ σιγά, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Καρατζᾶ, ἀλλὰ καὶ μὲ τὶς διαρκεῖς ἐνισχύσεις ἀπὸ ἄλλους ὁπλαρχηγούς, ἐπανῆλθε τὸ θάῤῥος.  Σιγὰ σιγὰ καὶ στὸν Ὁμπλοῦ κατέλαβαν θέσεις οἱ Ἕλληνες.
Θέσεις ποὺ δὲν ἐτόλμησαν νὰ κτυπήσουν οἱ Τοῦρκοι.

Ἡ σφαγὴ ὅμως αὐτὴ σηματοδότησε ὅλες τὶς ἐπόμενες κινήσεις τῶν ὁπλαρχηγῶν τῆς Ἀχαΐας καὶ ἔδειξε στοὺς πολεμιστὲς πὼς ὁ πόλεμος εἶναι κόπος, πόνος, θάνατος καὶ οὐδέποτε χορατό.
Καὶ τὸ χορατὸ χρειάζεται, ἀρκεῖ νὰ μάθουμε πρῶτα ἀπὸ πόλεμο.

Φιλονόη

Σημείωσις

Τὴν 1η ἈπριλίουΚωνσταντινούπολις ἐπνίγετο στὸ αἷμα τῶν Ἑλλήνων. Ὁ Γρηγόριος ὁ Ε΄ πολὺ γρήγορα ἀπηγχονίσθη…
Οἱ Κυδωνιές, ἡ Σμύρνη, ἡ Κύπρος ἐπίσης λίγες ἡμέρες μετὰ ἄρχισαν νὰ γεύονται τὰ ἀντίποινα.
Τὸ αἷμα, ἔως τὸ πέρας ἔῤῥεε ἄφθονον. Αἷμα ἀθῴων κυρίως…
Διότι τὸ αἷμα τοῦ πολεμιστοῦ, ὅταν ῥέῃ, ἔχει τιμή… Ἔχει τίμημα…
Μά τό αἷμα ἑνός βρέφους…;;;

Πληροφορίες ἀπό:

«Ἱστορία τῆς  Ἀναγεννήσεως τῆς Ἑλλάδος», Φρανσουὰ Πουκεβίλ
«Ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάστασις» ἀπὸ τὸν Διονύσιο Κόκκινο

Τὸ βιβλίο του Πουκεβὶλ ἐδῶ.

εἰκόνα

Σχετικὰ μὲ τὸν συγγραφέα Φιλονόη Πόντου

Ἐλέγξτε ξανά

29 Ἰουλίου 1919. Ἡ μυστικὴ συμφωνία Ἑλλάδος Ἰταλίας

Στὶς 8 Ἰουνίου τοῦ 1917, ἐν μέσῳ ἀναστατώσεων, ποὺ προεκάλεσε τὸ πραξικόπημα Βενιζέλου στὴν Θεσσαλονίκη ...

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: