Ἀρχικὴ σελίς / Ἐτικέτες: Ἀγγλία

Ἐτικέτες: Ἀγγλία

25 Ἰανουαρίου 1833. Ἡ ἄφιξις τοῦ Ὄθωνος

Οἱ «Μεγάλες Δυνάμεις» τῆς ἐποχῆς,  ποὺ μᾶς …«ἐπέτρεψαν» νὰ γίνουμε …«ἀνεξάρτητον κράτος», ἀπεφάσισαν νὰ μᾶς δόσουν, ὡς …δωράκι, μαζὺ μὲ τὴν …«ἐλευθερία μας», ἕναν βασιλέα. Ὁ βασιλεὺς αὐτὸς ἀπεφασίσθη νὰ μᾶς κυβερνήσῃ ἀπὸ τοὺς πληρεξουσίους τῆς Ἀγγλίας, τῆς Γαλλίας καὶ τῆς Ῥωσσίας, ὑπευθύνους γιὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ «ἑλληνικοῦ ζητήματος», μετὰ ...

Περισσότερα »

2 Ἀπριλίου 1822. Ὁ τακτικός μας στρατὸς στὰ χέρια …ξένων!

Ἡ Ἐπανάστασις τοῦ 1821 ξεκίνησε μὲ ἀτάκτους. Ξεκίνησε ἐπίσης μὲ ὁπλαρχηγοὺς ὅλων τῶν περιφερειῶν, ποὺ ὅμως εἶχαν συνήθως ὑψηλοῦ βαθμοῦ ἐμπειρίες στὴν τέχνη τοῦ πολέμου. Τέτοιοι ἦσαν ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ὁ Γεώργιος Καραϊσκάκης, ὁ Νικήτας Σταματελόπουλος, ὁ Δημήτριος Πλαπούτας, ὁ Ἀθανάσιος Διάκος, ὁ Ὀδυσσεὺς Ἀνδροῦτσος , ὁ Μᾶρκος Μπότσαρης, ὁ Κῖτσος Τζαβέλλας, ὁ Πανουριᾶς ...

Περισσότερα »

27 Μαρτίου 1832. Εἰσβολὴ τοῦ Κωλέττου στὸ Ἄργος

Στὶς 27 Σεπτεμβρίου τοῦ 1831 δολοφονεῖται ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας καὶ ἡ θέσις τοῦ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Ἑλλάδος (;;;) χειρεύει. Ἀντικαταστάτης τοῦ Καποδίστρια, προσωρινῶς, διῳρίσθη ὁ ἀδελφός του, Αὐγουστῖνος, σὲ συνέλευσιν τοῦ Ἄργους, τῆς 7ης Δεκεμβρίου τοῦ 1831. Αὐτὴ ὅμως ἡ ἀπόφασις δὲν ἄρεσε στὴν ἀντιπολίτευσιν.

Περισσότερα »

18 Μαρτίου 1844. Ἡ ἀπάτη «Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος».

Μετὰ τὴν ἐπανάστασιν κατὰ τοῦ Ὄθωνος, τῆς 3ης Σεπτεμβρίου τοῦ 1843, ποὺ ὑπεκίνησε, κατὰ κύριον λόγο ὁ Δημήτριος Καλλέργης, μὲ τὴν ἀπόλυτον ὑποστήριξιν ὅμως τῶν τραπεζιτῶν Rothschild, καθὼς καὶ τῶν Μεγάλων Δυνάμεων (Ἀγγλία, Γαλλία, Αὐστρο–Γερμανία καὶ Ῥωσσία), φθάσαμε, ὡς λαός, στὴν ψήφισιν Συντάγματος. Στὴν Ἐθνοσυνέλευσιν τῆς 21ης Φεβρουαρίου τοῦ 1844, ...

Περισσότερα »

15 Μαρτίου 1905. Ἡ Διακήρυξις τῆς Ἑνώσεως.

Ἡ Ἕνωσις τῆς Κρήτης μὲ τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα ἦταν ἕνα πάγιον αἴτημα τῶν Κρητῶν. Ἀπὸ ἀρχῆς ἐνάρξεως τῆς ἐπαναστάσες τοῦ 1821 οἱ Κρῆτες οὐδέποτε ἔπαυσαν τοὺς ἀγῶνες, τὶς ἐπαναστάσεις καὶ τὶς θυσίες. Ἡ ἐναλλαγὴ δὲ τῶν δυναστῶν τους ἦταν τόσο καταπιεστική, ποὺ τελικῶς, ἀκόμη κι ἐὰν δὲν συμφωνοῦσαν οἱ Μεγάλες ...

Περισσότερα »

14 Μαρτίου 1957. Ἡ Δολοφονία τοῦ παλληκαριοῦ…

Κύπρος 1957. Ἀπὸ τὶς 30 Μαΐου  τοῦ 1878 ἡ Κύπρος, δίχως πόλεμο, μὲ διοργανωτὴ τὸν μαρκήσιο Σώλμπερυ, ἀνῆκε στὶς κτήσεις τῆς Μεγάλης Βρεταννίας καὶ ἐπόπτες-δεσμοφύλακες τῶν Κυπρίων ἀνέλαβαν οἱ Ἄγγλοι. Μία συμφωνία-κωμῳδία, πού, ὅπως πάντα, ἀγνοοῦσε τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας τῶν λαῶν, τὸ «μεγαλύτερον ἀεροπλανοφόρον» τῆς Μεσογείου, ποὺ μποροῦσε νὰ χρησιμοποιηθῇ γιὰ προστασία τοῦ (ἀνυπάρκτου ...

Περισσότερα »

10 Μαρτίου 1905. Τὸ κίνημα τῆς Θερίσσου

Τὸ 1895 μία ἀκόμη ἐπανάστασις τῶν Κρητῶν ἔλαβε χώρα. Ἀπὸ τὴν μία ἡ μὴ ἐφαρμογὴ τοῦ Ὀργανικοῦ Νόμου κι ἀπὸ τὴν ἄλλην ἡ κατάργησις ἄρθρων τῆς Συμβάσεως τῆς Χαλέπας (1889), ποὺ ἐπέτρεπε στοὺς Κρῆτες νὰ αὐτο-ἀστυνομεύονται, ἦσαν οἱ ἐπίσημες ἀφορμὲς ποὺ ὁδήγησαν τοὺς Κρῆτες σὲ μία συλλογικὴ ἀντίδρασιν, μὲ ἀποτέλεσμα ...

Περισσότερα »

7 Μαρτίου 1948. Ἐπισήμως ἡ Δωδεκάνησος στὴν Ἑλλάδα

Οἱ περιπέτειες τῶν Νοτίων Σποράδων, ἤ ἄλλως τῆς Δωδεκανήσου, γιὰ αἰῶνες δὲν εἶχαν ἀρχὴ καὶ τέλος. Συμμαχίες μὲ τοὺς Ἀθηναίους, πόλεμοι, κατακτήσεις, ἀπελευθερώσεις… Στιγμὲς δόξης καὶ στιγμὴς φρίκης… Ἐπὶ Ἑλληνιστικῆς ἐποχῆς ἀνέκαμψαν πολύ, ἀποκτώντας μεγάλην ἰσχύ, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ῥωμαϊκή τους κατάκτησιν καὶ μετὰ οἱ κατακτητὲς ἄλλαζαν δι

Περισσότερα »

6 Μαρτίου 1910. Ἡ ἐπανάστασις τῶν κολλήγων.

Τὸ 1881, στὶς 28 Μαρτίου, κατόπιν τῶν τετελεσμένων τῆς συνθήκης τοῦ Βουκουρεστίου, μὲ τὴν διμερὴ Συμφωνία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, ἡ Θεσσαλία, μὲ ἕνα μικρὸ τμῆμα τῆς Ἠπείρου (νομὸς Ἄρτης), περνοῦσαν στὴν Ἑλλάδα, ἐφ΄ ὅσον φυσικὰ ἡ Ἑλλὰς θὰ κατέθετε μία ὑψηλὴ ἀποζημίωσιν στὴν Πύλη. Μετὰ ἀπὸ διεθνεῖς ...

Περισσότερα »

23 Φεβρουαρίου 1913. Ὁ ἑλληνικὸς στρατὸς στὴν Βόρειο Ἤπειρο

Μετὰ τὴν νίκη στὰ ὀχυρὰ  τοῦ Μπιζανίου, κι ἐνᾦ ἀκόμη τὸ κύριον τμῆμα τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ εἰσήρχετο στὰ Ἰωάννινα, ὅπου ὁ λαὸς πανηγύριζε τὴν ἀπελευθέρωσίν του, μετὰ ἀπὸ 483  χρόνιασκλαβιᾶς, ὁ Κωνσταντῖνος δὲν ἔμεινε ἀδρανής. Ἤδη, μὲ ἐντολή του, καθ’ ὅν χρόνον ἡ πολιορκία τῶν Ἰωαννίνων ἐξελίσσετο, ἕνα ἀπόσπασμα τοῦ ...

Περισσότερα »

22 Φεβρουαρίου 1913. Ἡ ἀπελευθέρωσις τῶν Ἰωαννίνων

Οἱ Βαλκανικοὶ Πόλεμοι τοῦ 1912 – 1913, ᾡδήγησαν σαφῶς στὴν ἀπελευθέρωσιν μεγάλου τμήματος τῶν περιοχῶν τῆς χερσονήσου τοῦ Αἵμου, ποὺ κρατοῦσαν γιὰ αἰῶνες οἱ ὀθωμανοί, μὰ αὐτὸ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα.

Περισσότερα »

20 Φεβρουαρίου 1822. Ἡ Ναυμαχία τῶν Πατρῶν

Στὶς 24 Ἰανουαρίου τοῦ 1822 ὁ ὀθωμανικὸς στόλος, ὑπὸ τοῦ ἀντιναυάρχου Καρᾶ Πεπὲ Ἀλῆ πασσᾶ, ἐξῆλθε τοῦ Ἑλλησπόντου μὲ προορισμὸ τὶς νότιες περιοχὲς τῆς Ἑλλάδος, ὅπου ἡ ἐπανάστασις φούντωνε. Μαζὺ μὲ τὸν Καρᾶ Πεπὲ Ἀλῆ ἦταν καὶ ὁ ὑποναύαρχος Γιβλαρτὰρ πασσάς, ποὺ ἀργότερα ἀνέλαβε τὴν ἡγεσία στὸν στόλο τοῦ Ἰμπραῆμ ...

Περισσότερα »

19 Φεβρουαρίου 1878. Ἡ συνθήκη τοῦ Ἁγίου Στεφάνου

Μὲ τὴν ἔκρηξιν ἑνὸς ἀκόμη ῥωσσοτουρκικοῦ πολέμου, στὶς 12 Ἀπριλίου (24 Ἀπριλίου) τοῦ 1877, ἔγιναν πολλὲς διαβουλεύσεις μεταξὺ Ῥώσσων κι Ἑλλήνων διπλωματῶν, πρὸ κειμένου, γιὰ μίαν ἀκόμη φορά, νὰ ἐμπλακοῦν οἱ Ἕλληνες σὲ ἕναν πόλεμο ἀπασχολήσεως τῆς Τουρκίας, πρὸ κειμένου οἱ Ῥῶσσοι νὰ βροῦν πιὸ ἀποδυναμωμένους τοὺς Τούρκους καὶ νὰ ...

Περισσότερα »

18 Φεβρουαρίου 1952. Ἐπίσημο μέλος τοῦ ΝΑΤΟ.

Μετὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οἱ ἔως τότε ὑπάρχουσες συμμαχίες διελύθησαν. Τὸ πείραμα τοῦ «κομμουνιστικοῦ παραδείσου» ἔπρεπε νὰ ὁλοκληρωθῇ ἀπερίσπαστον, ἐνῷ ταὐτοχρόνως ἔπρεπε νὰ δημιουργηθῇ ἕνας «νέος ἐχθρός» γιὰ τὸν «πεπολιτισμένο» Δυτικό μας κόσμο. Ἕνας ἐχθρὸς ποὺ θὰ κρατοῦσε γιὰ μερικὲς δεκαετίες ἀκόμη τοὺς πληθυσμοὺς ὑπὸ τὸν τρόμο κάποιας ἀπειλῆς, ...

Περισσότερα »

17 Φεβρουαρίου 1914. Ἡ Ἑλληνικὴ Βόρειος Ἤπειρος.

  Ἡ Βόρειος Ἤπειρος, παρὰ τὴν ἑλληνικότητά της, ἀδυνατοῦσε νὰ συμμετάσχῃ στὸν Ἐπανάστασιν τοῦ 1821, ἐφ΄ ὅσον στὰ ἐδάφη της ἐστάθμευoν, λόγῳ τῆς ἐξεγέρσεως τοῦ Ἀλῆ πασσᾶ, ἰσχυρὰ σουλτανικὰ στρατεύματα, γιὰ τὴν πολιορκία τῶν Ἰωαννίνων καὶ τὴν καταστολὴ τῆς ἐξεγέρσεως. Ἀπὸ τὸ 1854 καὶ μετὰ ὅμως, κατὰ τὴν βασιλεία τοῦ ...

Περισσότερα »