Ἀρχικὴ σελίς / ἱστορία / Μάιος / 18 Μαΐου / 18 Μαΐου 1828. Στὸ Φραγκοκάστελλο γεννιοῦνται οἱ Δροσουλίτες.

18 Μαΐου 1828. Στὸ Φραγκοκάστελλο γεννιοῦνται οἱ Δροσουλίτες.

18 Μαΐου 1828. Στὸ Φραγκοκάστελλο γεννιοῦνται οἱ Δροσουλίτες.Ὁ  Χατζημιχάλης Νταλιάνης ἔφθασε στὴν Κρήτη στὶς 5 Ἰανουαρίου τοῦ 1828, μὲ μικρὴ δύναμι ἀνδρῶν κι ἐκατὸ ἱππεῖς. Μαζύ του ἦταν κι Ἐμμανουὴλ Ἀντωνιάδης. Βγῆκε στὴν Γραμβούσα, ἀλλὰ λόγῳ τῆς πειρατικῆς φύσεως τῆς περιοχῆς, δὲν κατάφερε νὰ βρῇ ἀνθρώπους γιὰ νὰ ἀναστήσῃ τὴν ἐπανάστασι στὴν Κρήτη.

Στὶς 4 Μαρτίου τοῦ 1828 φθάνει στὰ Σφακιά  . Ἀλλὰ ἄν καὶ τὸν ἐδέχθησαν ἀρχικῶς μὲ μεγάλες χαρές, δὲν κατάφερε οὔτε κι ἐκεῖ νὰ βρῇ τὴν δέουσα στήριξι. Ἀποτέλεσμα αὐτῶν ἦταν νὰ μείνῃ μόνος του, μὲ 37 Γραμβουσιανούς, ἐκατὸ ἰππεῖς ποὺ εἶχε φέρει μαζύ του κι ἐλαχίστους Κρῆτες ποὺ κατάφερε νὰ στρατολογήσῃ. Τελικῶς ἀπεφάσισε νὰ πιάσῃ τὸ Φραγκοκάστελλο, ἔξω ἀπὸ τὰ Σφακιά, γιὰ νὰ μπορῇ νὰ χρησιμοποιήσῃ σωστὰ τὸ ἱππικό του.

Στὶς  8 Μαΐου αἰφνιδιαστικῶς κτυπᾶ καὶ τρέπει σὲ φυγὴ τὸν Ὀσμάν, πασσᾶ τοῦ  Ῥεθύμνου, ὁ ὁποῖος ξεκίνησε νὰ ἐνισχύσῃ τὸν Μουσταφᾶ, πασσᾶ τῶν Χανίων. Λίγο πρὶν οἱ  Ῥιζίτες εἶχαν ἀρνηθῆ νὰ βοηθήσουν στὸ νὰ ἀνακόψουν τὴν ἔνωσι τοῦ Ὀσμᾶν μὲ τὸν Μουσταφᾶ. Ὁ αἰφνιδιασμὸς καὶ ὁ ὁρμὴ τοῦ Νταλιάνη ἦταν τόση, ποὺ τὸ στράτευμα τοῦ Ὀσμᾶν ἐπέστρεψε τρέχοντας γιὰ νὰ κλειστῇ στὸ Ῥέθυμνο. Ὁ Χατζημιχάλης ἐπέστρεψε κατόπιν αὐτῆς τῆς κινήσεως στὸ Φραγκοκάστελλο, μὲ πολλοὺς αἰχμαλώτους καὶ χιλιάδες ζῶα.

Στὶς Βρύσες τοῦ Ἀποκορώνου συγκεντρώνει ἐκ νέου ὁ Μουσταφᾶ πασσᾶς ὅλον τὸν στρατὸ τοῦ νησιοῦ  καὶ ξεκινᾶ στὶς 13 Μαΐου γιὰ νὰ κτυπήσῃ τὸν Χατζημιχάλη. Ὁ Χατζημιχάλης Νταλιάνης εἶχε καταφέρῃ νὰ συγκεντρώσῃ 660 ἄντρες μόνον, ἀπὸ τοὺς ὁποίους οἱ ἑξήντα Κρῆτες μὲ ἀρχηγὸ τὸν Δεληγιαννάκη, τὸν Μπικοστρατῆ.
Οἱ Σφακιανοὶτοῦ συστήνουν νὰ τραβηχτῇ στὰ βουνά, ἀλλὰ ἐκεῖνος ἀποφασίζει νὰ παραμείνῃ στὸ Φραγκοκάστελλο καὶ νὰ δόσῃ τὴν μάχη ἐκεῖ. Μάλλιστα ζήτησε ἀπὸ τὰ παλληκάρια του νὰ δεθοῦν μὲ σκοινὶ ἀπὸ τὰ πόδια, γιὰ νὰ μὴν τολμήσῃ κάποιος δειλὸς νὰ φύγῃ κρυφά.
Οἱ Σφακιανοὶ τὸν ἄφησαν μόνο του! Ὅλοι τὸν ἄφησαν μόνον του!

Ἔφτιαξε ταμπούρια κι ἀπέφυγε νὰ κλειστῇ στὸ κάστρο. Ἦταν δυστυχῶς πολὺ εὔκολο νὰ κτυπηθῇ ἀπὸ ἕνα τόσο μεγάλο στράτευμα, σὰν αὐτὸ τοῦ Μουσταφᾶ πασᾶ, σὲ τόσο ἀνοικτὸ χῶρο. Πῶς θά μποροῦσαν μερικά ταμπούρια νά ἀνακόψουν τήν ὁρμή τῶν περίπου 4.300 χιλιάδων ἐχθρῶν;
Στὸ κεντρικὸ ταμπούρι, τοῦ Κυριακούλη Ἀργυροκαστρίτου, ἦταν 123 παλληκάρια. Μὲ τὸ ποὺ ὁρμοῦν οἱ τοῦρκοι πυροβολοῦν τὰ παλληκάρια, ἀλλὰ ἔως νὰ ξαναγεμίσουν ὅρμοῦν ἐπάνω τους οἱ ἐχθροὶ καὶ τοὺς κομματιάζουν. Σώθηκαν μόνον πέντε (κατὰ τὸν Κόκκινο μόνον δύο) ποὺ πρόλαβαν κι ἀπέκοψαν τὰ δεσμά τους.Ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα ταμπούρια ὅλοι ὑπεχώρησαν πρὸς τὸ κάστρο.

Τώρα ὅλοι οἱ Ἕλληνες πάσχιζαν νὰ φθάσουν στὸ κάστρο. Οἱ τοῦρκοι τοὺς κτυποῦν ἀλύπητα γιὰ νὰ τοὺς σταματήσουν. Τὰ ἕξι χιλιάδες κατσίκια κι ἀρνιά,  ποὺ εἶχε ἁρπάξῃ στὶς 8 Μαΐου ὁ Χατζημιχάλης, ἀπὸ τὸ κτύπημα στὸν Ὀσμάν, σφαγιάζονται καὶ σωριάζονται ἐμπρὸς στὴν χαλασμένη πύλη τοῦ κάστρου. Γίνονται πύλη γιὰ νὰ κλείσουν τὸ χάσμα καὶ νὰ προστατεύσουν τοὺς ἀπελπισμένους πολεμιστές.
Ὅσοι πρόλαβαν νὰ μποῦν στὸ κάστρο πολεμοῦσαν τώρα γιὰ τὴν ζωή τους, ἀλλὰ ὄχι σὰν κυνηγημένοι.
Ὅταν ὁ Χατζημιχάλης ἔφθασε στὸ κάστρο καὶ διεπίστωσε πὼς ἡ εἴσοδός του εἶχε κλείσῃ, στρέφει τὸ ἄλογό του καὶ ὁρμᾶ στοὺς ἐχθρούς, κτυπῶντας διαρκῶς καὶ σπέρνοντας τὸν θάνατο.
Τὸν κυνηγοῦν ἑκατοντάδες, ἰδίως ὅταν μαθαίνουν ἀπὸ κάποιον πρώην αἰχμάλωτό του, πὼς αὐτὸς εἶναι ἡ κεφαλὴ τῶν ἐπαναστατῶν.
Τὸν κτυποῦν, τὸν ξανακτυποῦν καὶ κάποιαν στιγμὴ σωριάζεται, μαζὺ μὲ τὸ ἄλογό του. Τοῦ κόβουν τὸ κεφάλι καὶ τὸ παρουσιάζουν στὸν Μουσταφᾶ γιὰ νὰ λάβουν τὶς ἀμοιβές τους. Κι ἐκεῖνος ὀργίζεται! Τὸν ἤθελε ζωντανό!!!

Στὴν μάχη αὐτὴ σκοτώθηκαν 338 Ἕλληνες καὶ οἱ περισσότεροι τῶν ἱππέων.
Κατὰ τὸν Διονύσιο Κόκκινο ἡ θυσία αὐτὴ εἶναι ἀναλόγου ἀξίας καὶ μεγέθους μὲ αὐτὲς τὶς θυσίες ποὺ ἔγιναν ἀπὸ τὸν Ἀθανάσιο Διάκο στὴν  Ἀλαμάνα καὶ  ἀπὸ τὸν Παπαφλέσσα  στὸ Μανιάκι  καὶ ἰδίας ἀξίας σὲ προσφορὰ ἤθους μὲ τὸ μπουρλότο τοῦ Κανάρη  στὴν Χίο καὶ τὸν θάνατο τοῦ Μάρκου Μπότσαρη στὸ Καρπενήσι.

Τότε γεννήθηκαν λοιπὸν καὶ οἱ Δρουσουλῖτες.
Εἶναι ἐκεῖνα τὰ 338 παλληκάρια ποὺ ἀπεφάσισαν νὰ θυσιαστοῦν γιὰ λίγες στιγμὲς ἐλευθερίας.
Κάθε χρόνο, μετὰ τὶς 18 Μαΐου, ἐκεῖ, στὸ Φραγκοκάστελλο, ἐπιστρέφουν…
Βλέπετε… Τὰ κορμιά τους ἔμειναν ἄταφα γιὰ καιρό… Κι αὐτὸ στὴν Ἑλληνικὴ φυλὴ δὲν συγχωρεῖται….

Φιλονόη.

φωοτογραφία

Σχετικὰ μὲ τὸν συγγραφέα Φιλονόη Πόντου

Ἐλέγξτε ξανά

10 Αὐγούστου 1920. Ἡ Συνθήκη τῶν Σεβρῶν

Τὰ ἐδάφη ποὺ ἔχασε ἡ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία στὴν Συνθήκη τῶν Σεβρῶν Ἡ Συνθήκη τῶν Σεβρῶν ...

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: