Ἀρχικὴ σελίς / ἱστορία / Ἰούνιος / 26 Ἰουνίου / 26 Ἰουνίου 1913. Ὁ Ἑλληνικὸς στρατὸς ἀπελευθερώνει τὴν Στρώμνιτσα.

26 Ἰουνίου 1913. Ὁ Ἑλληνικὸς στρατὸς ἀπελευθερώνει τὴν Στρώμνιτσα.

26 Ἰουνίου 1913. Ὁ Ἑλληνικὸς στρατὸς ἀπελευθερώνει τὴν Στρώμνιτσα.Ἡ προέλασις τῆς Ἑλληνικῆς στρατιᾶς, ὑπὸ τὴν διοίκησι τοῦ Κωνσταντίνου, ἦτο ἀποφασιστική.
Μεγάλο ῥόλο στὶς μάχες ποὺ ἐδόθησαν ἔπαιξε ἡ ἐκτίμησις τῶν Βουλγάρων γιὰ τὴν ἱκανότητα τῶν Ἑλλήνων, νὰ ἀντιταχθοῦν σὲ κάποιαν Ἑλληνοβουλγαρικὴ σύῤῥαξι. Ἡ ἐκτίμησις αὐτὴν ἐβασίζετο ὥς ἐπὶ τὸ πλεῖστον στὴν ἔκθεσι τοῦ στρατηγοῦ Χεχαπτισίεφ, ὁ ὁποῖος κατὰ βάσιν ὑπετίμησε τὴν ἱκανότητα τῶν εὐζώνων μας, λόγῳ τῆς διαπλάσεῶς των, ποὺ ἦτο πολὺ κατωτέρα τῆς διαπλάσεως τῶν Βουλγάρων.

 

Μὲ βάσι αὐτὴν τὴν ἔκθεσι οἱ Βούλγαροι παρενοχλοῦσαν συστηματικῶς τὶς ἑλληνικὲς θέσεις μὲ ἀποκορύφωμα τὴν καθημερινὴ παρενόχλησι τῶν ἀμάχων καὶ τὴν  ἐπίθεσι κατὰ τῆς Δεκάτης Μεραρχίας, στὴν περιοχὴ τοῦ Ἀξιοῦ, στὶς 16 Ἰουνίου τοῦ 1913.

 

Ἀπὸ τὴν μεθεπομένη, 18 Ἰουνίου τοῦ 1913, ποὺ ἐδόθη ἡ γενικὴ ἐντολὴ κηρύξεως πολέμου, κατὰ τῆς Βουλγαρίας, παρὰ τὶς σκληρὲς μάχες, τὶς ἀνθρώπινες ἀπώλειες καὶ τὸν κόπο ποὺ κατέβαλαν τὰ Ἑλληνικὰ στρατεύματα, μποροῦμε νὰ συζητήσουμε μόνον γιὰ προέλασι τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ.
Μέσα σὲ λίγες ἡμέρες ὅλη ἡ περιοχὴ πέριξ τῆς Θεσσαλονίκης, τοῦ Κιλκίς, τῆς Νιγρίτας ἔως καὶ τὸ Ὄρλιακον (Στρυμωνικόν) εἶχαν ἀπελευθερωθῆ.

 

Στὸ μεταξὺ ἀπὸ τὶς 25 Ἰουνίου τμήματα τῆς Δευτέρας Μεραρχίας, ποὺ εἶχε καταλάβῃ τὸ Μπαϊράμ, κατέλαβαν νωρὶς τὸ ἀπόγευμα τὸ Ντόρλομπος. Ἕνα τάγμα της ὅμως, ποὺ εἶχε διαταχθῇ νὰ καταλάβῃ τὴν διάβασι Τζαμὶ Κράν, ἀλλὰ ἔγινε ἀντιληπτὸ ἀπὸ τοὺς Βουλγάρους, κατάφερε μόλις τὸ μεσημέρι νὰ τοὺς ἐκδιώξῃ κι ἐφ΄ ὅσον εἶχε ἐμφανισθῇ τμῆμα  τοῦν Ἑβδόμου Συντάγματος στὴν περιοχή.

 

Δύο Συντάγματα τῆς Πέμπτης Μεραρχίας κατέλαβαν τὸ μεσημέρι τῆς 25ης Ἰουνίου τὰ χωριὰ Καγιάλια καὶ Μεμετλί, ἀλλὰ σὲ ἐκεῖνο τὸ σημεῖον ἐδέχθησαν πυρὰ ἀπὸ Βουλγάρους, ἀπὸ τὰ πέριξ ὑψώματα, βορείως τῶν δύο χωριῶν.
Καθηλώνονται ἐκεῖ, ἀλλὰ μὲ ἐνισχύσεις ποὺ ἔφθασαν περὶ τὴν 5ην ἀπογευματινήν, ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα τμήματα τῆς Πέμπτης Μεραρχίας καὶ τὴν ἐπικουρία τοῦ πυροβολικοῦ  τῆς Δευτέρας Μεραρχίας, καὶ κατόπιν σφοδρῆς μάχης, κατάφεραν νὰ προωθηθοῦν καὶ νὰ ἐγκατασταθοῦν σὲ μόλις 700 μέτρα ἀπόστασιν ἀπὸ τὶς δυνάμεις τῶν Βουλγάρων.

 

Ὅμως ἡ προέλασις τῆς Δεκάτης καὶ τῆς Τρίτης Μεραρχίας, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὶς νικηφόρες μάχες τῶν προωθημένων τμημάτων, ὁδήγησε τοὺς Βουλγάρους στὴν ἀπόφασιν τῆς πλήρους ἀποχωρήσεως ἔκ τοῦ ὅρους Κερκίνη (Μπέλες) τὴν νύκτα τῆς 25ης πρὸς 26ην Ἰουνίου.
Τὸ  ξημέρωμα τῆς 26ης Ἰουνίου βρίσκει τὸ Ἑλληνικὸ στράτευμα ἐμπρὸς σὲ ἕνα ἀπελευθερωμένο Ὅρος Κερκίνη καὶ τὴν κοιλάδα τῆς Στρώμνιτσας ἐλεύθερη.
Ἡ Τετάρτη Μεραρχία κατεδίωξε τοὺς Βουλγάρους καὶ τὸ ὑπόλοιπο στράτευμα εἰσῆλθε στὴν Στρώμνιτσα.

 

Τὴν ἐπομένη, 27 Ἰουνίου, πάντα ὑπὸ τὴν πίεσι της Ἐλληνικῆς στρατιᾶς, οἱ Βούλγαροι ἐγκαταλείπουν καὶ τὸ Σιδηρόκαστρον, μετακινούμενοι στὶς θέσεις τοῦ Δεμὶρ Ἰσᾶρ, πρὸ κειμένου νὰ ἀντιτάξουν ἄμυνα, καὶ μὲ τελικὸν στόχο τὰ στενὰ τῆς Κρέσνας.

 

Φιλονόη.

 

Πληροφορίες ἀπὸ τὸ «Οἱ πόλεμοι 1912-1913» τοῦ Σπυρίδωνος Μελᾶ καὶ τὴν «Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους», Ἐκδοτικὴ Ἀθηνῶν.

 

φωτογραφία

 

Σχετικὰ μὲ τὸν συγγραφέα Φιλονόη Πόντου

Ἐλέγξτε ξανά

23 Μαΐου 1834. Ἡ ἀγόρευσις Βαλσαμάκη, δικηγόρου τοῦ Κολοκοτρώνη.

Ἡ σύλληψις τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη συνετελέσθη τὴν νύκτα τῆς 6 Σεπτεμβρίου τοῦ 1833, ὑπὸ τὶς ...

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: