Ἀρχικὴ σελίς / ἱστορία / Ἰούλιος / 4 Ἰουλίου / 4 Ἰουλίου 1822. Ἡ συμφορὰ τοῦ Πέτα.

4 Ἰουλίου 1822. Ἡ συμφορὰ τοῦ Πέτα.

4 Ἰουλίου 1822. Ἡ συμφορὰ τοῦ Πέτα.2 Στερε λλάς, καθς κα πειρος, εχε κα τος πλαρχηγούς της κα τος στρατιωτικούς της γκεφάλους λλ κα τος πολεμιστές της. Ατ πο τς λειπε μως ταν στρατάρχης. Στς 16 ουνίου (29 ουνίου) μως το 1822 τν πέκτησε πισήμως, ν κα διαταγ διορισμο του, πογεγραμμένη κ τοδίου, εχε κδοθπ τς 10 Μαΐου (23 Μαΐου) το 1822.. Λεγόταν λέξανδρος Μαυροκορδτος.
Πρς τοτο λαμβάνει, μλλο ψήφισμα, δίμηνη δεια γι νκστρατεύσ, πογεγραμμένο πάλι κ τοδίου, τν 11η Μαΐου (24 Μαΐου) το 1822.
( Τρικούπης ναφέρει πς τν στραταρχία τν ζήτησαν ο θαυμαστς το Μαυροκορδάτου στν Ατωλοακαρνανία!!!)

στρατάρχης, διότι περ στρατάρχου συζητμε, ξεστράτευσε κατ τοΧουρστ πασσ κα τν Τουρκαλβανν του π τ Ναύπλιο στς 17 Μαΐου (30 Μαΐου) κι φθασε στ Μεσολόγγι στς 23 Μαΐου (5 ουνίου) το 1822.
Μαζύ του 400 τακτικο στρατιτες, κπαιδευμένοι π τοΓάλλου φιλέλληνος Βαλέστ, 120 φιλέλληνες (κατ Τρικούπη, κατ Κόκκινον 93),  120 πτανήσιοι π τν Σπρο Παν, 400 Πελοποννήσιοι π τος Παναγιώτη Γιατράκο, Κανέλλο Δεληγιάννη κα Κυριακούλη Μαυρομιχάλη. Συνεστρατεύθη μαζύ τους πίσης Μρκος Μπόταρης μ 180 Σουλιτες κι Γενναος Κολοκοτρώνης, μ διακοσίους πενήντα Πελοποννησίους, ποπ τς 12 Μαρτίου (25 Μαρτίου) πίσης ερίσκετο στν Ατωλοακαρνανία. Εχαν δ καταπλεύσ, πρς νίσχυσι τν πιχειρήσεων, π τς 8 Μαΐου (21 Μαΐου) στ Μεσολόγγι κτ πλοα τολληνικο στόλου.
Συνολικ δύναμις 1500 νδρν.
Σκοπς τς κστρατείας ταν ννισχυθον ο θέσεις τν Σουλιωτν, ποπολιορκοντο π τς δυνάμεις τοθωμανικο στρατο, κα ν διαφυλαχθ Κιάφα, ποδέχετο κενες τς μέρες λην τν ργ το Χουρστ πασσ.

στρατάρχης χοντας στν διάθεσί του λο τ ταμεο το νεοσυσταθέντος κράτους, προετοίμασε μ τν καλλίτερον δυνατν τρόπο τν κστρατεία του. Τροφές, πολεμοφόδια, τίτλους… Τ πάντα στν διάθεσίν του.
Τν ουνίου (14 ουνίου) το 1822, ασθανόμενος τοιμος, ξεκίνησε τν μεγάλη του πορεία γι τν ξολόθρευσι το Χουρστ.
Στ Κομπότι, που εχαν δη προωθηθ κυρίως τ πολεμοφόδια κα ο τροφές, κατάφεραν τελικς ν συγκεντρωθον περ τος τρες χιλιάδες λληνες κα φιλέλληνες, τν στιγμ πο στν  ρτα, στν Πρέβεζα κα στωάννινα  στρατοπέδευε τολάχιστον ννέα μ δέκα χιλιάδες θωμανικς στρατός, π τς ντολς το Κιουταχ πασσ, νς π τος σκληροτέρους κακανοτέρους στρατηγος τς θωμανικς ατοκρατορίας.
κε, στς 23 ουνίου (6 ουλίου) δόθ πρώτη σημαντικ μάχη, μ δυναμικ συμμετοχ τν φιλελλήνων,  ποία στέφθππιτυχία. μως τ στράτευμα πρεπε ν προωθηθ κα νέα θέσις ποπελέγπ το στρατάρχου, κατόπιν συνενοήσεως μ τος πλαρχηγούς, το τ χωρι Πέτα.

Στ μεταξύ, ν κα ολληνες εχαν γίν κύριοι το μβρακικο κόλπου, χοντας οσιαστικς ρίστη δυνατότητα νεφοδιασμο, ο Τορκοι πεφάσισαν ν τος ποκόψουν  π τν δι θαλάσσς λήψι προμηθειν. Στν μβρακικ εχε ρισθς πεύθυνος νεφοδιασμο ταλς φιλέλλην Πασσάνο, ποος μως κ τς Πρεβέζης δέχθ δυνατ κανονιοβολισμό, κατ τν προσπάθειά του νποβιβάσ κανόνια, μποτέλεσμα ν βυθιστ τ πλοιάριόν του, ν συλληφθδιος κα ν φυλακισθ στν  ρτα ν τος νδρες τν πληρωμάτων του τος σούβλισαν στν Πρέβεζα.
Ατ τ περιστατικν μως στάθ μοιραον, γι τν ες τν πειρον κστρατεία, διότι φ΄  νς λύπησε τος μετέχοντες, ίχνοντας ρκετ χαμηλ τθικόν τους, φ΄ τέρου νέκοψε τν δυνατότητα νεφοδιασμο δι θαλάσσης.
Στ μεταξ στρατάρχης νεχώρησε γι τν Λαγκάδα φήνοντας μόνο του τ στράτευμά του.

Στς 29 ουνίου(12 ουλίου) στ χωρι Πλάκα, πέχον π τν Κιάφα δέκα ρες κι π τ Κομπότι τέσσερις, τμμα τολληνικο στρατεύματος, π τολεξάνδρου Βλαχοπούλου, καθς κι λλων πλαρχηγν, στν προσπάθειά του ν πλησιάσ τν Κιάφα, δέχθ σ πολλ σημεα πιθέσεις μποτέλεσμα ννακοπ πορεία του κα ν τραπον ες φυγν ο λληνες.
Κατόπιν τς μάχης ατς, στν ποίαν πρξαν περ τος κατ νεκρούς, ο διασωθέντες λληνες, πλν ατν πο εχαν λιποτακτήσ,  δι νυκτερινς κυρίως πορείας, κακν κακς κατέφθασαν στ χωρι Πέτα, τν 1ην ουλίου (14 ουλίου) το 1822.

Λαμβάνοντας τν πληροφορία τν δυσχεριν τς κστρατείας πρς τν Κιάφα φιλέλλην Δανίας, ποτο στ Κομπότι, μκτακοσίους νδρες ξεκιν γι τ χωρι Πλάκα, παρ τν ντίθετον ντολ το Νόρμαν. Φθάνοντας μως κε δν βρίσκει κάποιον π τος λληνες πολεμιστς καναζητντας τους καταλήγει ν στρατοπεδεύσ στ χωρι Βρόντσα, που λόγσκόπων κινήσεων τν νδρν του, φονεύθησαν, παρ τν, πλησίον τς περιοχς, σταθμευμένων λβανν, περ τος σαράντα.
Τελικς Δανίας, στερούμενος τροφν κα πολεμοφοδίων, ποφασίζει νπιστρέψ στ στρατόπεδον το Πέτα τν 1η ουλίου (14 ουλίου).

Τ στρατόπεδον το Κομποτίου μως, λόγ τν παραπάνω κινήσεων, πεδυναμώθπολύτως, παραμένοντας μόνον μ 150 νδρες. Στς 3 ουλίου (16 ουλίου) το 1822, μ ξαφνική τους πίθεσι, ο Τορκοι τς ρτης, κδιώκουν τος λληνες π το στρατοπέδου τους, ποχρεώνοντάς τους ν κλειστον σ μία κκλησία, σ κοντινψωμα. κούγοντας τος πυροβολισμος Γιαννάκης άγκος, π τν Λαγκάδα κα ο Γενναος Κολοκοτρώνης κα Θοδωράκης Γρίβας π τ Πέτα, σπεύδουν ν βοηθήσουν τος γκλείστους, καταφέρνοντας νκδιώξουν τος Τούρκους. Χάθηκε μως τ στρατόπεδον το Κομποτίου μποτέλεσμα ν διακοπ δυνατότης νεφοδιασμο πρς τ Πέτα.

Στ χωρι Πέτα εχαν πλέον συγκεντρωθλες ο δυνάμεις το στρατάρχου (περ τος δύο χιλιάδες νδρες),  ποος παρέμενε στν Λαγκάδα γι ν μπορ ν διαφύγ εκολότερα. Στρατόπεδον δυνατόν, λλ δίχως δυνατότητα λήψεως νισχύσεων κανεφοδιασμο. Γι τς δυναμίες το στρατοπέδου μίλησαν ντόνως οπλαρχηγοί, λλπόφασις εχε δη ληφθ.
Ολληνες πλαρχηγο συνέστησαν στος φιλέλληνες ν κτίσουν προμαχνες (ταμπούρια), λλ ατο θεώρησαν κάτι τέτοιο στεο, παντντας πς «μες χομεν τ στήθη μας προμαχνα» (Δανίας στν Μπακόλα)  κα «ξεύρομεν κι μες ν πολεμμεν» (Ταρέλλας στν Βλαχόπουλο).

4 Ἰουλίου 1822. Ἡ συμφορὰ τοῦ Πέτα.1Στς 4 ουλίου (17 ουλίου) περ τν πέμπτην πρωϊνήν, ξλθε τ στράτευμα τς ρτης, χωρισμένον ες δύο τμήματα, κα τποον ριθμοσε περ τος κτ μννέα χιλιάδες νδρες.
Τνα τμμα του, περ τος δύο χιλιάδες, πέπεσε στ Μετεπιό, περιοχ στ ντα τν λλήνων.
Τ μεγαλύτερό τους τμμα πέπεσε στ κέντρο, στς θέσεις ποπερασπίζοντο ο φιλέλληνες, ο πτανήσιοι κα ο τακτικοί.
λίγοι ξ ατν πέπεσαν στν Σταυρό, που νέμενον νγκλωβίσουν τος διαφυγόντες.

Μπακόλας πέτρεψε στος Τούρκους ν καταλάβουν τ Μετεπιό, λλ μόλις ατο πίστεψαν πς λοκλήρωσαν τν ποστολή τους, μ τος λίγους ντρες του ρμ κατπάνω τους Μπακόλας κα τος τρέπει ες φυγήν. Τν δια στιγμμως, γδόντα πεκομμένοι Τορκοι, πιστεύοντας πς δν χουν δυνατότητα διαφυγς, φθάνουν στς θέσεις πο ερίσκοντο τλογα το Μπακόλα, μλαχίστους φρουρούς. Ατο ο φρουρο παρενόησαν, πιστεύοντας πς Μπακόλας νικήθπρόδωσε, κι ρχίζουν πανικόβλητοι ν τρέχουν, φωνάζοντας πρς τος πολοίπους ν παρατήσουν τς θέσεις τους, διότι θ περικυκλωθον, τν στιγμ πο στπόλοιπον πεδίον τς μάχης ολληνες κα ο φιλέλληνες νικοσαν. Μ τν κίνησίν τους ατμως μεταδίδουν τν πανικό τους κα στος πολοίπους, ποως κείνης τς ρας μάχοντο νικηφόρως.

Δν ργησε νπικρατήσ πανικός.
ντς λίγης ρας ο φιλέλληνες ερέθησαν στν λόφο Σταυρό, περικυκλωμένοι π τν Τούρκων κι σφαγιάσθησαν. Κατάφεραν νπιζήσουν τς σφαγς μόλις 21.
π τν τακτικ στρατό, ποριθμοσε τετρακοσίους νδρες, κατάφεραν νπιβιώσουν μόλις τ δύο τρίτα.
Περισσότεροι π τος μισος πτανησίους πωλέσθησαν σ ατν τν μάχη.
Νόρμαν ξεψύχησε λίγες μέρες ργότερα, στ Μεσολόγγι, κατόπιν βαρυτάτου τραυματισμο του. Συναντντας τν Μαυροκορδτο, κατ τν ποχώρησι, το επε: «Πρίγκηψ, τπωλέσαμε λα πλν τς τιμς».
σφάγησαν Πανς, Δμος Τσέλιος, Δανίας, Ταρέλλας καθς κα πολλολλοι μικρότεροι πλαρχηγοί.

ννοεται φυσικ πς στρατάρχης, φ΄  σον πουσίαζε, το νεύθυνος.
ποδιοπομπαος τργος ερέθη κατο Γγος Μπακόλας, πο παρ τς μεγάλες του θυσίες στς προηγηθεσες μχες, πρεπε ν πληρώσ. ποτέλεσμα τς πιθέσεως ποδέχθτο ν συμμαχήσ μ τος Τούρκους.

Φιλονόη.

Πληροφορίες π τν «πανάστασι το ’21» το Δημητρίου Φωτιάδου, «στορία τς λληνικς παναστάσεως» το Σπυρίδωνος Τρικούπη  κα «λληνικπανάστασις» το Διονυσίου Κοκκίνου.

Ο φωτογραφίες λήφθησαν παρ το δευτέρου τόμου, τς «λληνικς παναστάσεως», το Διονυσίου Κοκκίνου. Σελίδες 111 κα 115.

Σχετικὰ μὲ τὸν συγγραφέα Φιλονόη Πόντου

Ἐλέγξτε ξανά

8 Ἰουλίου 1824. Ἡ μάχη τοῦ Λιδωρικίου.

Στὶς ἀρχὲς τοῦ 1824 ὁ σουλτᾶνος ἀποφασίζει νέα ἐκστρατεία κατὰ τῶν Ἑλλήνων. Διῴρισε ὥς στρατάρχη ...

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: