Ἀρχικὴ σελίς / ἱστορία / Ἰούλιος / 5 Ἰουλίου / 5 Ἰουλίου 1822. Ὁ Δράμαλης πατᾶ τὴν Πελοπόννησο.

5 Ἰουλίου 1822. Ὁ Δράμαλης πατᾶ τὴν Πελοπόννησο.

5 Ἰουλίου 1822. Ὁ Δράμαλης πατᾶ τὴν Πελοπόννησο.2Κι ἐν ᾦ ὁ Δράμαλης προήλαυνε ἀτουφέκιστος ταχύτατα πρὸς τὴν Πελοπόννησο, διότι βρῆκε ἡ κυβέρνησις τὴν ὥρα νὰ χαρακτηρίσῃ τὸν Ὀδυσσέα Ἀνδροῦτσο ὥς προδότη, τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ ὁ Κωλέττης μοίραζε τίτλους κι ἀξιώματα σὲ πολῖτες, ἀσχέτους μὲ τὰ πολεμικά, χρίζοντάς τους στρατιωτικοὺς κι ἀγνοῶντας ἐπιδεικτικὰ τοὺς πραγματικοὺς στρατιωτικοὺς ἐγκεφάλους τοὺ τόπου. Μάλλιστα ἀκόμη κι ὁ Κολοκοτρώνης εἶχε κληθῇ σὲ ἀπολογία…
Βέβαια ὁ Κολοκοτρώνης ἀπήντησε στὴν διοίκησι: «Μετὰ δύο ἤ τρεῖς ἡμέρας ἔρχομαι εἰς τὴν Τριπολιτσά, μὲ δύο τρεῖς χιλιάδας στρατὸ καὶ τότε θἀπολογηθῶ»
Ὁ Κωλέττης βιάστηκε νὰ ἐξαφανιστῇ ἀπὸ τὴν Τρίπολι, ὅπου εὑρίσκετο ἡ κυβέρνησις, στὸ Ἄργος, καὶ μαζύ του ἔσπευσε νὰ κρυφθῇ κι ὅλη ἡ κυβέρνησις, ἀλλὰ τὰ προβλήματα παρέμεναν. Γιὰ ἐτοῦτον τὸν λόγο, τῆς παύσεως τῶν περιττῶν καὶ τῆς ἐνασχολήσεως μὲ τὰ ἀναγκαῖα, ὁ Κολοκοτρώνης σκεπτόταν νὰ σχηματίσῃ στρατιωτικὴ κυβέρνησι.

Στὴν διάβασι τῆς Μεγαρίδος, στὰ Δερβένια, ἀν τὶ νὰ ὁρισθοῦν ἔμπειροι στρατιωτικοί, γιὰ νὰ ἀναλάβουν τὴν φύλαξι, ὁ Κωλέττης διῴριζε δικούς του. Δῆλα δὴ ὁρίσθηκε ὥς ὑπεύθυνος γιὰ τὴν φύλαξι τῶν στενῶν ὁ Ἀναγνώστης Δεληγιάννης, ἀπολύτως ἄσχετος μὲ τὰ στρατιωτικά, ὁ ὁποῖος ἀνέλαβε νὰ συγκροτήσῃ στράτευμα καὶ νὰ φυλάξῃ ἕναν τόσο σημαντικὸ πέρασμα, ἀλλὰ δίχως στρατό, διότι δὲν ὑπῆρχε κάποιος νὰ τρέξῃ καὶ νὰ ὑπηρετήσῃ ἄκαπνο ὁπλαρχηγό.
Παρ’ ὅλα αὐτὰ καταφέρνει καὶ στέλνει ἑξακοσίους Τριπολιτσιῶτες, ὑπὸ τὸν Γεώργιο Σέκερη, τὸν Γεώργιο Ἀγαλλόπουλο καὶ τὸν Γεώργιο Μπιλίδα, ὀγδόντα Ἀργείους ὑπὸ τὸν Τᾶσο Νέζο καὶ ὀγδόντα Κορινθίους. Ἐπὶ κεφαλῆς ὅλων ἐτέθῃ ὁ Ῥῆγας Παλαμήδης. Μαζύ τους, μὲ ἐλαχίστους Μανιάτες, ὁ Ἠλίας Τσαλαφατῖνος.
Στὸ μεταξὺ ἡ κυβέρνησις πάσχιζε διαρκῶς νὰ στρατολογήσῃ στὴν Πελοπόννησο, ἀλλὰ στρατὸς δὲν εὑρίσκετο γιὰ νὰ ἀκολουθήσῃ καὶ νὰ πολεμήσῃ.

Στὸ μεταξὺ ὁ Κολοκοτρώνης δρᾶ πλέον ἀνεξαρτήτως. Στὶς 6 Ἰουλίου (19 Ἰουλίου) τοῦ 1822, στέλνει τρεῖς ἐμπίστους του μὲ ἐπιστολές, στὴν ΣτερεἙλλάδα, γιὰ νὰ λάβῃ περισσότερες πληροφορίες, ἀναφορικῶς μὲ τὶς κινήσεις τοῦ Δράμαλη.

Ὁ Μαχμοῦτ πασσᾶς Δράμαλης στὸ μεταξὺ προήλαυνε. Στὴν Ἀθήνα, ποὺ μόλις εἶχε περάσῃ ὁ ἔλεγχος τῆς Ἀκροπὀλεως τῶν Ἀθηνῶν στὰ χέρια τῶν Ἑλλήνων, ἐπεκράτησε πανικὸς καὶ ἐπαρουσιάσθηκαν ἔκτροπα, ἄν κι ὁ Δράμαλης ἀπεφάσισε νὰ ἀσχοληθῇ μαζύ της στὴν ἐπιστροφή του.

Στὰ Δερβένια τὸ στράτευμα σκόρπισε μόλις εἶδε τὸν ὄγκο τῆς στρατιᾶς τοῦ Μαχμοῦτ πασσᾶ. Οἱ ὁρισμένοι ὑπερασπιστὲς τῶν Δερβενίων ἀπεφάσισαν νὰ εἰσέλθουν στὴν Ἀκροκόρινθο, γιὰ νὰ ἀντιτάξουν ἐκεῖ τὶς δυνάμεις τους. Ὁ μόνος ποὺ ἐστάθη νὰ πολεμήσῃ ὅμως ἦταν ὁ Τσαλαφατῖνος, ἀλλὰ μόλις ἀντελήφθῃ πὼς τὸν ἐγκατέλειψαν, ἀπεχώρησε.
Μόλις πενῆντα ἱππεῖς κατεδίωξαν τοὺς ἀναχωροῦντες, παρ’ ὁλίγον, ὑπερασπιστὲς τῶν στενῶν, οἱ ὁποῖοι τελικῶς δὲν πέρασαν διόλου μὲ τὴν Ἀκροκόρινθο. Στὸν πρῶτο πυροβολισμὸ ὅμως, ὁ Σέκερης καὶ ὁ Παλαμήδης, πανικοβλήθησαν τόσο πολύ, ποὺ ἄρχισαν νὰ τρέχουν καὶ νὰ ἐνσπείρουν ὁπουδήποτε τὸν πανικό. Ἰδίως ὁ Παλαμήδης ποὺ ἀπὸ ὅπου περνοῦσε τρομοκρατοῦσε μὲ τὸν τρόμο του, δίχως φυσικὰ νὰ προσπαθήσῃ νὰ περάσῃ ἀκόμη κι ἔξω ἀπὸ τὴν Ἀκροκόρινθο.

Στὴν Ἀκροκόρινθο ἐπὶ κεφαλῆς τῆς φρουρᾶς ἦτο ὁ Ἀχιλλεὺς Θεοδωρίδης. Πρὶν νὰ φθάσῃ  ὅμως ὁ Δράμαλης, ὁ Θεοδωρίδης ἔτρεχε νὰ συναντήσῃ τὸν Παλαμήδη, πανικοβάλλοντας ἐπίσης ὅλους ὅσους συναντοῦσε, ἐφ΄ ὅσον πρῶτα διέταξε νὰ δολοφονήσουν τοὺς ἐκεῖ φυλακισμένους Τούρκους, καὶ φυσικὰ τὸν Κιαμῆλ μπέη, τὸν πλουσιότερο ἄνδρα τῆς Πελοποννήσου. (Ὁ Δράμαλης παρέλαβε πανεύκολα τὴν περιουσία τοῦ Κιαμῆλ μπέη, νυμφευόμενος τὴν χῆρα του.)
Ὁ Μαχμοῦτ πασσᾶς Δράμαλης εἰσῆλθε στὸ κάστρο τῆς Ἀκροκορίνθου στὶς 5 Ἰουλίου (18 Ἰουλίου) τοῦ 1822, δίχως κάποιαν ἐνόχλησι ἤ ἐμπόδιο ἤ ἀντίστασι.
Φυσικὰ οἱ πρῶτοι ποὺ ἐπεβιβάσθησαν στὰ πλοῖα γιὰ νὰ ἐξαφανισθοῦν ἦσαν οἱ βουλευτὲς καὶ ἡ κυβέρνησις. Οἱ μόνοι ποὺ ἔμειναν νὰ τὸν πολεμήσουν ἦσαν αὐτοὶ ποὺ ἐδιώκοντο, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν Ὀδυσσέα καὶ τὸν Κολοκοτρώνη.

Φιλονόη.

Ἡ φωτογραφία, ὅπου ἀπεικονίζεται Ἀκροκόρινθος, κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἐπαναστάσεως,  ἀπὸ τὴν σελίδα 459, Β’ τόμος, «ἙλληνικἘπανάστασις», Διονυσίου Κοκκίνου, ἀπὅπου καὶ οἱ πληροφορίες.

Σχετικὰ μὲ τὸν συγγραφέα Φιλονόη Πόντου

Ἐλέγξτε ξανά

10 Αὐγούστου 1920. Ἡ Συνθήκη τῶν Σεβρῶν

Τὰ ἐδάφη ποὺ ἔχασε ἡ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία στὴν Συνθήκη τῶν Σεβρῶν Ἡ Συνθήκη τῶν Σεβρῶν ...

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: