Ἀρχικὴ σελίς / ἱστορία / Μάιος / 19 Μαΐου / 19 Μαΐου 1913. Ἡ Ἑλληνοσερβικὴ συμφωνία.

19 Μαΐου 1913. Ἡ Ἑλληνοσερβικὴ συμφωνία.

19 Μαΐου 1913. Ἡ Ἑλληνοσερβικὴ συμφωνία.Ἐπεὶ δὴ ἡ Βουλγαρία δὲν ἐξέφραζε μόνον πρὸς τὴν Ἑλλάδα ἐχθρικὴ συμπεριφορά, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν Σερβία, στὶς 22 Ἀπριλίου (5 Μαΐου) τοῦ 1913 ὑπεγράφῃ προσύμφωνον τοῦ πρωτοκόλλου συμμαχίας,  μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Σερβίας, ἀπὸ τὸν Λάμπρο Κορομηλᾶ, ὑπουργὸ τῶν Ἐξωτερικῶν, καὶ τὸν πρεσβευτὴ τῆς Σερβίας Ματία Μπόσκοβιτς, στὴν Ἀθήνα. Σὲ αὐτὴν τὴν συμφωνία ὅμως ὑπῆρχε κάποιο πολὺ σοβαρὸ πρόβλημα-παγίδα.
Ἡ Σερβία περίμενε ἐπιθέσιν κι ἀπὸ τὴν Βουλγαρία, ἀλλὰ κι ἀπὸ τὴν Αὐστρία. Ἄν καὶ ἡ ἀρχικὴ δέσμευσις τῆς Ἑλλάδος ἦτο γιὰ παροχὴ βοηθείας στὴν Σερβία, σὲ περίπτωσιν ἐπιθέσεως ἀπὸ τὴν Βουλγαρία, κι ὄχι σὲ περίπτωσιν ἐπιθέσεως ἀπὸ τὴν Αὐστρία, ὁ ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν Λάμπρος Κορομηλᾶς ὅμως δὲν εἶχε ξεκαθαρίση αὐτὴν τὴν λεπτομέρεια, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ διαπραγματεύσεις νὰ τραβοῦν σὲ μάκρος.
Ἐννέα ἡμέρες ἀργότερα, κι ἐφ΄ ὅσον πλεόν εἶχε ἀναλάβῃ ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς τὶς ἀποσαφηνίσεις, οἱ συζητήσεις κατέληξαν σὲ ἀδιέξοδον.
Ἀναλαμβάνει νέες διαπραγματεύσεις ὁ Ξενοφὼν Στρατηγός.  Ἀδιέξοδον.
Τελικῶς, καὶ κατόπιν τῶν πολλαπλῶν πιέσεων, ὁ Κωνσταντῖνος ὑπέγραψε τὴν συμφωνία, ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι ἡ ἀπαρχὴ τῆς καταστροφῆς τῆς Ἑλλάδος, ἐφ΄ ὅσον ἐπέσυρε ἐμμέσως τὴν μήνιν τῆς Αὐστρίας ἐναντίον μας*.
Ἡ ὁριστικὴ αὐτὴ συνθήκη ὑπεγράφη στὴν
Θεσσαλονίκη, στὴν ἔπαυλη ποὺ χρησιμοποιοῦσε ὡς διοικητήριον, ὁ πρίγκηψ Νικόλαος.

Τὸ ἀδιέξοδον ὅμως διέλυσαν οἱ Βούλγαροι.
Ἤδη ἀπὸ τὶς 8 Μαΐου τοῦ 1913 20.000 Βούλγαροι  ἐπετέθησαν κατὰ τῶν Ἑλληνικῶν στρατευμάτων τῆς Νιγρίτας καὶ τοῦ Παγγαίου. Οἱ δυνάμεις τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ ἤσαν κατὰ πολὺ μικρότερες τῶν βουλγαρικῶν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ κινδυνεύουν μὲ ἀπώλειες ἐδαφῶν κι ὁπωσδήποτε μὲ ἀπώλεια τῆς Θεσσαλονίκης.
Στὸ μεταξὺ ἡ ῥωσσικὴ διπλωματία ἀσκοῦσε πιέσεις, πρὸ κειμένου νὰ ἀναλάβῃ τὴν διαιτησία τῆς κρίσεως.
Κάτι ποὺ ἐπίσης ἀνεβλήθη.

Ἡ ταὐτόχρονος ἐπίθεσις τῶν Βουλγάρων, κατὰ Ἑλλήνων καὶ Σέρβων, στὶς 16 Μαΐου ἦτο ἡ τελικὴ ἀφορμὴ γιὰ νὰ δοθῇ τὸ σύνθημα.
Στὶς 18 Μαΐου τοῦ 1913 ὁ Κωνσταντῖνος ὑπέγραφε τὴν διαταγὴ καὶ στὶς 19  Μαΐου τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τῶν στρατευμάτων μας ἐξελάμβανε θέσεις μάχης.
Ἀποτέλεσμα φυσικὰ ὅλων αὐτῶν ἤταν τὸ νὰ ξεκινήσῃ ὁ Β΄ Βαλκανικὸς Πόλεμος, μὲ κοινὸ μέτωπον Ἑλλήνων-Σέρβων-Ῥουμάνων κατὰ Βουλγάρων.

Ἡ νικηφόρος πορεία τῶν Ἑλλήνων εἶναι γνωστή.
Ἡ συμμετοχὴ τῆς Σερβίας διήρκεσε ὅσο εἶχε ἐδαφικὲς ἀξιώσεις. Ὅταν τὶς ἐκάλυψε, ἔπαψαν οἱ ἐχθροπραξίες στὸ βουλγαροσερβικὸν μέτωπον.
Ῥουμανία εἶχε ἐλαχίστη μέν, σημαντικὴ συμμετοχὴ δέ, ὅσον ἀφορᾶ στὸν καθορισμὸ τῶν συνόρων, καὶ μόνον ἐφ΄ ὅσον ἡ Βουλγαρία διεφάνη πὼς ἔχανε τὸν πόλεμο.

Ἡ ἀπελευθέρωσις παναρχαίων ἑστιῶν ἀπὸ τὸν τουρκικὸ καὶ τὸν βουλγαρικὸ ζυγὸ ἦταν ἡ ἀρχὴ μίας νέας σελίδος τῆς ἱστορίας μας.
Οἱ Βούλγαροι δέ, ἐπεὶ δὴ οὐδέποτε ἀπεδέχθησαν τὴν ἧττα τους στὴν Μακεδονία καὶ στὴν Θράκη, μετὰ τὴν εἴσοδον τῶν Γερμανῶν στὴν Ἑλλάδα, τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1941, κατῆλθον ἐκ νέου στὰ ἑλληνικὰ ἐδάφη, πρὸ κειμένου νὰ ἐξακολουθήσουν τὴν αἱματοβαμμένη τους πορεία ἐπὶ τῶν Ἑλληνικῶν πληθυσμῶν.
Μία πορεία ποὺ οὐδόλως διέφερε ἀπὸ τὴν τουρκικὴ κτηνωδία τῶν τόσων αἰώνων σκλαβιᾶς.

Φιλονόη

Πληροφορίες ἀπὸ τὸ «Οἱ πόλεμοι τοῦ 1912-13», Σπυρίδωνος Μελᾶ καὶ ἀπὸ τὴν «Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους», ἐκδοτικὴ Ἀθηνῶν.

 * Στὴν μοιραία αὐτὴ σύσκεψιν, ποὺ ἔλαβε χώρα στὸ παλάτι, μὲ παρισταμένους τὸν Κωνσταντῖνο, τὸν Ἐλευθέριο Βενιζέλο, τὸν Νικόλαο Στράτο (ὑπουργὸς ναυτικῶν) καθὼς κι ἄλλους πολλούς, πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικούς, ἐξεφρασθη συνολικῶς ἡ ἄποψις τοῦ νὰ ὑπογραφῇ μὲν ἡ συνθήκη, νὰ μὴν ἐφαρμοστῇ δέ, στὴν περίπτωσιν ποὺ ἡ Αὐστρία ἐπετίθετο κατὰ τῆς Σερβίας. Πρακτικὰ δὲν ἔχουν κρατηθεῖ ἀπὸ τὴν συσκεψιν. Ἡ σύσκεψις ἦτο μυστικὴ καὶ τὰ μόνα συμπεράσματα ποὺ μποροῦν νὰ ἐξαχθοῦν, βασίζονται στὰ μεταγενέστερα γεγονότα καὶ σὲ κάποιες φράσεις, σκόρπιες, μερικῶν ἐκ τῶν παρισταμένων.

φωτογραφία

Σχετικὰ μὲ τὸν συγγραφέα Φιλονόη Πόντου

Ἐλέγξτε ξανά

5 Ἰουλίου 1821. Ἡ ἐπανάστασις φθάνει στὸν Ἀσπροπόταμο.

Τὴν ὥρα ποὺ ὅλη ἡ Πατρίς μας ἐφλέγετο ἀπὸ τὶς μικρὲς ἤ μεγάλες ἑστίες τῆς ...

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: