Ἀρχικὴ σελίς / ἱστορία / Ἀπρίλιος / 7 Ἀπριλίου / 7 Ἀπριλίου 1790. Ἡ διάλυσις τοῦ στόλου τοῦ Κατσώνη.

7 Ἀπριλίου 1790. Ἡ διάλυσις τοῦ στόλου τοῦ Κατσώνη.

7 Ἀπριλίου 1790. Ἡ διάλυσις τοῦ στόλου τοῦ Κατσώνη.Στὶς 6 Ἀπριλίου τοῦ 1790Λάμπρος Κατσώνης σημείωνε μίαν ἀκόμη λαμπρὴ νίκη στὴν θάλασσα, μὲ μόλις ἐννέα πλοῖα, ἐξουδετερώνοντας τὴν μαχητικότητα τοῦ ὀθωμανικοῦ στόλου (δεκαπέντε πλοῖα) στὸ ἀκρωτήριον τοῦ Καφηρέως. Μία νίκη λαμπρή, ποὺ ἀξίζει μὲ κάθε εὐκαιρία νὰ τὴν μνημονεύουμε!

Ὅμως ἀν τὶ νὰ ἀποχωρήσῃ μὲ τοὺς Λαμπρινούς του, ἀπὸ τὸ σημεῖον τῆς ναυμαχίας, παρέμεινε καὶ ξημέρωσαν ἐκεῖ στὶς 7 Ἀπριλίου τοῦ 1790. Εἶχε πέση ὁ ἄνεμος. Καὶ τὰ πλοῖα τοῦ Κατσώνη, δίχως τὸν ἄνεμο, παρέμεναν ἀκινητοποιημένα. Μαζύ του ἦταν κι ὁ πατέρας τοῦ Ὀδυσσέως Ἀνδρούτσου, Ἀνδρέας Ἀνδρῖτσος (Βερούσης) μὲ τοὺς ὀκτακοσίους ἄνδρες του, ποὺ ἀπὸ τὸν Φεβρουάριο ναυμαχοῦσε στὰ πλοῖα τοῦ Κατσώνη, δίπλα στοὺς Λαμπρινούς.
Ὅπως ὅμως παρέμεινε ἐκεῖ ὁ Κατσώνης, ἔτσι καὶ τὰ ἀπομεινάρια τοῦ ὀθωμανικοῦ στόλου δὲν ἀπεμακρύνθησαν, διότι ἀνέμεναν βοήθεια ἀπὸ τὸν ἀλγερινὸ στόλο, μὲ δώδεκα πλοῖα. 

Στὶς 7 Ἀπριλίου τοῦ 1790, ξημερώματα,  ὁ στόλος τοῦ Κατσώνη, μειωμένος κατὰ δύο πλοῖα (εἶχαν ἀπομακρυνθῆ γιὰ περιπολίες καὶ λόγῳ τοῦ καιροῦ ἀδυνατοῦσαν νὰ πλησιάσουν γιὰ νὰ βοηθήσουν) νικητὴς τῆς προηγουμένης ἡμέρας, εὑρέθῃ περικυκλωμένος ἀπὸ δύο στόλους καὶ εἰκοσιεπτὰ πλοῖα. 
Ἡ ναυμαχία ἦταν σκληρή. Ὁ Κατσώνης εἶχε μαζύ του μόλις ἑπτὰ πλοῖα, ἤδη ταλαιπωρημένα ἀπὸ τὴν ναυμαχία τῆς προηγουμένης ἡμέρας καὶ ἕνα ἐξ αὐτῶν τοῦ Παταράκη, σὲ κάποιαν ἀπόστασιν.

Οἱ Ἕλληνες εἶχαν «ἀνάποδο» τὸν καιρό, ἐν ἀντιθέσει μὲ τοὺς Ἀλγερινούς καὶ τοὺς Τούρκους.
Αὐτὸ ἐστάθη καθοριστικὸν γιὰ τὴν μετέπειτα ἐξέλιξιν τῆς ναυμαχίας.

Ἡ δρᾶσις ξεκίνησε ἀπὸ τὰ χαράματα.
Τὰ πλοῖα τῶν Λαμπρινῶν, πλὴν αὐτὸ τοῦ Παταράκη, εὑρέθησαν περικυκλωμένα καὶ σὲ δύσκολη θέσιν.
Παρ΄ ὅλα αὐτὰ παρέμειναν ἔως τὸ πέρας, πολεμῶντας γιὰ τὴν ζωή τους καὶ τὴν ἀξιοπρέπειά τους.

Ὁ θάνατος παραμόνευε. Χιλιάδες κορμιὰ σκόρπισαν στὴν θάλασσα.
Ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῶν Ἑλλήνων τὰ πλοῖα ἦσαν περικυκλωμένα καὶ ἐμάχοντο λυσσωδῶς.

καπετὰν Ζυγούρης, πλοίαρχος τοῦ «Ἀχιλλεύς» προσπάθησε νὰ ἐπιτεθῇ στὴν ναυαρχίδα τῶν ὀθωμανῶν, ἀνπεπιτυχῶς. Τελικῶς, μὲ πολλὲς ἀβαρίες, διαφεύγει!

Τὸ πλοῖον «Μαρία» μὲ πλοίαρχο τὸν Πασχάλη Κασίμη, ἐδέχθη ἐπίθεσιν σφοδρὴ καὶ ἑκατὸν τεσσαράκοντα ἑπτὰ Ἕλληνες ἐφονεύθησαν ἔν ᾦ τὸ πλοῖον περιῆλθε στὰ χέρια τῶν ὀθωμανῶν.

Δημήτριος Ἀλεξόπουλος διώχνει τοὺς δέκα ἄνδρες του, ποὺ ἀπέμειναν ζωντανοί, ἀπὸ τοὺς κανονιοβολισμοὺς τῶν ἐχθρικῶν πλοίων, πρὸς τὴν Ἄνδρο, βάζει φωτιὰ στὴν πυριτιδαποθήκη τοῦ πλοίου του καὶ φλέγεται μαζύ του.

Τὸ πλοῖον τοῦ Νικηφοράκη, μὲ ἑνενήντα ἄνδρες, πέφτει ἐπίσης στὰ βράχια τῆς Ἄνδρου καὶ τὸ πλήρωμα, μαζὺ μὲ τὸν Νικηφοράκη, χάνεται στὰ φαράγγια τῆς νήσου. Μόνον τὴν σημαία τους κατάφεραν νὰ διασώσουν. Ἀπὸ πίσω τους ἔσπευσαν οἱ ὀθωμανοὶ γιὰ νὰ τοὺς ἀποτελειώσουν, ἔνᾦ παρέλαβαν καὶ τὸ ἡμιδιαλυθὲν πλοῖον.

Τὸ πλοῖον τοῦ Μανώλη Μπουρνοζάκη, ἐπίσης μὲ πολλὲς ζημίες, μὲ νεκρὸ τὸν καπετάνιο του καὶ τὸ μεγαλύτερο μέρος τοῦ πληρώματος, καταφέρνει νὰ διαφύγῃ.

Μόνον τὸ πλοῖον τοῦ Κωνσταντίνου Παταράκη (ἤ Πατεράκη) καταφέρνει νὰ παραμείνῃ ἀβλαβές, διότι ὁ καιρὸς τὸ ἐμπόδιζε νὰ πλησιάσῃ καὶ νὰ συμμετάσχῃ στὴν ναυμαχία. Ὁ Παταράκης ἦταν ποὺ διέσωσε τὸ πλήρωμα τοῦ Κατσώνη, καθὼς καὶ πολλοὺς ἄλλους Ἕλληνες.

«Ἀθηνᾶ τῆς Ἄρκτου», τοῦ Λάμπρου Κατσώνη, ἄν καὶ μὲ ἀμέτρητες ἐπιθέσεις, ἀπὸ τὰ ἐχθρικὰ πλοῖα, περικυκλωμένη, καταφέρνει νὰ παραμείνῃ, μὲ πολλὲς ζημίες, ὄρθια καὶ νὰ ἐξακολουθήσῃ τὴν ναυμαχία ἔως τὸ πέρας της σχεδόν. Κι ὁ ἴδιος ὁ Κατσώνης ἦταν τραυματισμένος. Ἀπὸ τοὺς τριακοσίους ἄνδρες τοῦ πληρώματός του οὔτε σαράντα δὲν ἀπέμεναν γιὰ νὰ κρατήσουν τὸ πλοῖο κι ἀπὸ τοὺς δεκαπέντε ἀξιωματικούς, μετὰ βίας οἱ πέντε ἦσαν ζωντανοί. Τελικῶς, κατόπιν πολλῶν πιέσεων ἀπὸ τοὺς ἐναπομείναντες ἄνδρες του, ἀποφασίζει νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ πλοῖο.
Τοῦ βάζει φωτιὰ καὶ μεταβαίνει στὸ πλοῖον τοῦ Παταράκη κι ἀπὸ ἐκεῖ ἀπεβιβάσθην στὴν Κέα (Τζιᾶ), τὸ βασικό του ὁρμητήριον κι ἀπὸ ἐκεῖ στὴν Μῆλον.
Ἀπὸ τὴν Μῆλον, κι ἔως τὰ Κύθηρα, ἐφιλοξενήθη ἀπὸ Γάλλον πλοίαρχον, θεατὴ τῆς ναυμαχίας καὶ θαυμαστὴ τοῦ Κατσώνη καὶ τῶν Λαμπρινῶν του.

Τρεῖς ὧρες κράτησε ἐκείνη ἡ ναυμαχία μὲ σοβαρὲς ζημίες κι ἀπὸ τὶς δύο πλευρές.
Ἑξακόσιοι νεκροὶ καὶ πέντε πλοῖα οἱ ἀπώλειες, ἀπὸ πλευρᾶς τῶν Ἑλλήνων καὶ περισσότεροι τῶν τριῶν χιλιάδων, ἀπὸ πλευρᾶς ὀθωμανῶν.

Φιλονόη

Υ.Γ.1. Ὁ Λᾶμπρος Κατσώνης λίγο μετὰ ἐπανέκτησε ἑννέα πλοῖα καὶ ἐπανέλαβε τὶς ἐπιδρομές του κατὰ τῶν ὀθωμανῶν. Τὰ δύο ποὺ διεσώθησαν ἀπὸ τὸν στόλο του, μαζὺ μὲ πολὺ μεγάλο τμῆμα τῶν διασωθέντων ἀνδρῶν ἐκ τῶν πληρωμάτων του, ἐπανέλαβε τὰ κατορθώματά του γιὰ ἀρκετοὺς μῆνες ἀκόμη, μέσα στὸ Ἀρχιπέλαγος.

Υ.Γ.2. Ἀπὸ αὐτὴν τὴν ναυμαχία προέκυψε καὶ τὸ γνωστό: «Ἄν σ’ ἀρέσῃ μπάρμπα Λᾶμπρο ξαναπέρνᾳ ἀπὸ τὴν Ἄνδρο!». Ὁ Λᾶμπρος ξαναπέρασε καὶ ξαναπέρασε καὶ ἐπανέλαβε ἀρκετὲς φορὲς ἀκόμη τὶς μεγάλες του νίκες κατὰ τῶν πειρατῶν καὶ τῶν ὀθωμανῶν.

Πληροφορίες ἀπό:

«Λάμπρος Κατσώνης», Τάκης Λάππας
«Ὁ Θαλασσομάχος τοῦ Αἰγαίου», Τάκη Λάππα,
«Λάμπρος Κατσώνης», Ἰ. Λάκων,
«Τουρκοκρατουμένη Ἑλλὰς 1453-1821» Κ.Ν. Σάθα, 
«Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους», Ἐκδοτικὴ Ἀθηνῶν.

ἡ φωτογραφία εἶναι ἀπὸ τὸ βιβλίον τοῦ Τάκη Λάππα «ὁ Θαλασσομάχος τοῦ Αἰγαίου».

 

 

Σχετικὰ μὲ τὸν συγγραφέα Φιλονόη Πόντου

Ἐλέγξτε ξανά

5 Ἰουλίου 1821. Ἡ ἐπανάστασις φθάνει στὸν Ἀσπροπόταμο.

Τὴν ὥρα ποὺ ὅλη ἡ Πατρίς μας ἐφλέγετο ἀπὸ τὶς μικρὲς ἤ μεγάλες ἑστίες τῆς ...

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: