Ἀρχικὴ σελίς / ἱστορία / Ἰανουάριος / 28 Ἰανουαρίου / 28 Ἰανουαρίου 1826. Ἡ Ναυμαχία τοῦ Ἀράξου

28 Ἰανουαρίου 1826. Ἡ Ναυμαχία τοῦ Ἀράξου

28 Ἰανουαρίου 1826. Ἡ Ναυμαχία τοῦ Ἀράξου

Ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1825 (15 Ἀπριλίου ἐπισήμως) τὸ Μεσολόγγι πολιορκεῖται γιὰ δευτέρα φορά.
Ἡ πολιορκία αὐτὴ χωρίζεται σὲ δύο τμήματα. Ἀπὸ 15 Ἀπριλίου τοῦ 1825 ἔως 12 Δεκεμβρίου τοῦ 1825, τὸ πρῶτο τμῆμα καὶ  ἀπὸ 25 Δεκεμβρίου τοῦ 1825 ἔως 12 Ἀπριλίου τοῦ 1826, μὲ τὴν ἡρωικὴ ἔξοδον, τὸ δεύτερο τμῆμα της.

Οἱ δυνάμεις τοῦ σουλτάνου ἀποτελοῦντο ἀπὸ τὰ στρατεύματα τοῦ Κιουταχῆ καὶ στὴν συνέχεια προσετέθησαν καὶ οἱ δυνάμεις τοῦ Ἰμπραῆμ πασσᾶ, ποὺ ὅμως  ὅλοι οἱ ἀξιωματικοί του ἦσαν Γάλλοι. Πρὸς τοῦτο καὶ οἱ ἀποκλεισμένοι ἀπὸ πολὺ νωρὶς συνειδητοποίησαν τὴν «ἀγάπη τῶν …«συμμάχων» μας».
Ἄλλως τὲ ἔως ἐκείνην τὴν περίοδο οἱ νεκροὶ ὑπερασπιστὲς τῆς φρουρᾶς τοῦ Μεσολογγίου ξεπερνοῦσαν τοὺς 1500.

Ὁ ἀποκλεισμὸς τῶν Μεσολογγιτῶν ἀπὸ τὶς δυνάμεις τοῦ σουλτάνου εἶχε σὰν ἀποτέλεσμα τὴν μεγάλη πείνα τῶν ἐγκλείστων. Ὁ ἀνεφοδιασμός τους λοιπόν, σὲ τρόφιμα, ἦταν ἀναγκαῖος.
Ἐπίσης ἀναγκαῖο ἦταν τὸ νὰ ἀποχωρήσουν οἱ ἄμαχοι καὶ τὰ γυναικόπαιδα, κάτι ποὺ ἄν καὶ εἶχε ἐντόνως προβληματίση τοὺς ἐγκλείστους, ἐν τούτοις οὐδέποτε ἀπεφασίσθη, μὲ τὰ γνωστὰ ἀποτελέσματα τῆς σφαγῆς καὶ τοῦ ἐξανδραποδισμοῦ κατὰ τὴν Ἔξοδο τοῦ Μεσολογγίου.
Μία ἀπὸ τὶς τελευταίες προσπάθειες νὰ πεισθοῦν οἱ πολιορκημένοι νὰ βγάλουν ἔξω ἀπὸ τὴν ἡρωϊκὴ πόλιν τους, τοὺς ἀμάχους, ἔγινε τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1826.

Τὴν περίοδο ἐκείνη ὁ στόλος μας περιεφέρετο στὸ Ἰόνιον Πέλαγος, ὑπὸ συσχερεῖς καιρικὲς συνθῆκες, ἀναζητώντας τρόπους νὰ σπάσῃ τὸν θαλάσσιο ἀποκλεισμὸ τοῦ Κορινθιακοῦ Κόλπου καὶ νὰ προσεγγίσῃ τὸ Μεσολόγγι, μεταφέροντας τρόφιμα (κυρίως παξιμάδι) γιὰ τοὺς ἐγκλείστους.
Στὶς 5 Ἰανουαρίου (18 Ἰανουαρίου) ὁ στόλος μας ἔφθασε ἔξω ἀπὸ τὴν Ζάκυνθο καὶ στὶς 7 Ἰανουαρίου (20 Ἰανουαρίου) τοῦ 1826 ἔφθασαν ἀντιπρόσωποι ἀπὸ τὸ Μεσολόγγι, ζητώντας ἐπιτακτικὰ πλέον νὰ ἐνισχυθῇ ἡ φρουρὰ σὲ τρόφιμα καὶ πολεμοφόδια.
Ὁ ἄνεμος ὅμως δὲν εὐνοοῦσε καὶ τὰ πλοῖα τοῦ στόλου μας, ὑπὸ τὴν διοίκησιν τοῦ Ἀνδρέα Βώκου (Μιαούλη), ἀνέμεναν ἀδρανῆ.

Στὶς 9 Ἰανουαρίου (22 Ἰανουαρίου) ὁ ἐλληνικὸς στόλος κατάφερε νὰ φθάσῃ ἔξω ἀπὸ τὸ Μεσολόγγι, στὸν ὅρμο τῆς Τουρλίδος..
Στὶς 10 Ἰανουαρίου (23 Ἰανουαρίου) ἐμφανίζεται τμῆμα τοῦ τουρκικοῦ στόλου, ἀποτελούμενον ἀπὸ 15 πλοῖα, περισσότερο γιὰ κατόπτευσιν παρὰ γιὰ ναυμαχία, ἄν καὶ ἀντηλάγησαν κανονιοβολισμοὶ μὲ δύο τουρκικὰ πολεμικὰ πλοῖα. Γρήγορα ὅμως ἀνεχώρησε πρὸς τὴν Πάτρα, ἐφ΄ ὅσον  οἱ καιρικὲς συνθῆκες δὲν ἐπέτρεπαν ναυμαχία. Ἀπὸ τὸν φόβο τῆς ἀπωλείας τῶν εἰδῶν ἀνεφοδιασμοῦ, λόγῳ κακοκαιρίας καὶ ἐντόνου παρουσίας τῶν Τούρκων, ἀπεφασίσθη νὰ μεταφερθοῦν μὲ μικρὰ πλοιάρια καὶ βάρκες τὰ περισσότερα πολεμοφόδια καὶ τὰ τρόφιμα στὸ Μεσολόγγι, κάτι ποὺ ἔγινε δίχως προβλήματα, ἄν καὶ τὸ παξιμάδι ἀρκοῦσε μόλις γιὰ 4-5 ἡμέρες.
Ταὐτοχόνως ἐπείσθη ὁ Βῶκος ἀπὸ τοὺς Μεσολογγίτες νὰ παραμείνῃ, μὲ δική του εὐθύνη, στὰ ἀνοικτὰ τοῦ Μεσολογγίου, γιὰ νὰ ἀποτρέψῃ προσπάθειες ἀπολύτου ἀποκλεισμοῦ τοῦ Μεσολογγίου ἀπὸ τὴν θάλασσα.

Στὶς 12 Ἰανουαρίου (25 Ἰανουαρίου)  ὁ Νικόλαος Πολίτης, Ὑδραῖος, καταφέρνει νὰ πυρπολήσῃ τουρκικὴ φρεγάτα 24 κανονίων. Στὸ μεταξύ, μὲ δύο χιλιάδες τοὐλάχιστον βόμβες ἡμερησίως, οἱ δυνάμεις τοῦ Ἰμπραὴμ προσπαθοῦσαν νὰ ἀδρανοποιήσουν τὴν ἄμυνα καὶ νὰ εἰσέλθουν στὸ Μεσολόγγι.
Ὁ ἑλληνικὸς στόλος παρέμενε στὰ ἀνοικτὰ τοῦ Μεσολογγίου καὶ τὴν 15ην Ἰανουαρίου (28ην Ἰανουαρίου) 60 πλοῖα ἐξῆλθον τοῦ λιμένος τῶν Πατρῶν καὶ ἐστράφησαν κατὰ τοῦ ἑλληνικοῦ στόλου.
Μὲ τὰ ἴδια πλοῖα μετεκινήθη ὁ Ἰμπραὴμ ἀπὸ τὴν Πελοπόννησον στὸ Μεσολόγγι.

Ὁ ἑλληνικὸς στόλος, ποὺ εὑρίσκετο στὸ Ἀντίριον,  κατάφερε νὰ ναυμαχήσῃ, ἀνοικτὰ τῶν Πατρῶν, στὸ ἀκρωτήριον τοῦ Ἀράξου (κάβο Πάπα τὸ ἀναφέρει ὁ Βῶκος).
Ἡ ναυμαχία ἦτο σύντομος καὶ τὰ δύο πυρπολικά, ποὺ γιὰ πρώτη φορὰ ἐχρησιμοποίησαν οἱ ὀθωμανοί, γρήγορα ἐτέθησαν ἐκτὸς ἐλέγχου. (Τὸ ἕνα κατεκτήθη ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες καὶ τὸ ἄλλο ἐπέστρεψε ἄπραγον.)
Ὁ ὀθωμανικὸς στόλος σύντομα ἐπέστρεψε στὴν ἀσφάλεια τοῦ λιμένος τῶν Πατρῶν.
Τὶς ἐπόμενες ἡμέρες κατάφε ἐκ νέου νὰ ἀνεφοδιάσῃ, μὲ τρόφιμα κυρίως, τὸ Μεσολόγγι ὁ ἑλληνικὸς στόλος.

Ἡ προσπάθεια, προσβολῆς τοῦ ἑλληνικοῦ στόλου ἀπὸ τοὺς ὀθωμανούς, ἐπανελήφθη λίγες ἡμέρες ἀργότερα καὶ πάλι μὲ νίκη τοῦ ἑλληνικοῦ στόλου, ὁ ὁποῖος ὅμως τελικῶς ἀνεχώρησε ἀπὸ τὸν λιμένα τοῦ Μεσολογγίου μετὰ καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ναυμαχία, ἀνίκανος νὰ προσφέρῃ, ἐκείνην τὴν περίοδο, μεγαλυτέρα βοήθεια*.

Φιλονόη

Πληροφορίες ἀπό:

«Ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάστασις», Διονύσιος Κόκκινος
«Ἡ ἐπανάστασις τοῦ ’21», Δημήτριος Φωτιάδης
«Ἐνθυμήματα Στρατιωτικά», Νικόλαος Κασομούλης

*Δυστυχῶς τὸ θέμα τῶν μισθῶν τῶν πληρωμάτων ἔπαιξε καθοριστικὸ ῥόλο, καθ’ ὅλην τὴν διάρκεια τῶν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων.

εἰκόνα

Σχετικὰ μὲ τὸν συγγραφέα Φιλονόη Πόντου

Ἐλέγξτε ξανά

23 Μαΐου 1834. Ἡ ἀγόρευσις Βαλσαμάκη, δικηγόρου τοῦ Κολοκοτρώνη.

Ἡ σύλληψις τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη συνετελέσθη τὴν νύκτα τῆς 6 Σεπτεμβρίου τοῦ 1833, ὑπὸ τὶς ...

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: