Ἀρχικὴ σελίς / ἱστορία / Φεβρουάριος / 1 Φεβρουαρίου / 1 Φεβρουαρίου 1862. Ξεκινοῦν τὰ Ναυπλιακά.

1 Φεβρουαρίου 1862. Ξεκινοῦν τὰ Ναυπλιακά.

1 Φεβρουαρίου 1862. Ξεκινοῦν τὰ Ναυπλιακά.

Ἡ ἀπόπειρα δολοφονίας τῆς Ἀμαλίας, στὶς 6 Σεπτεμβρίου τοῦ 1861 ἦταν μία ἀκόμη ἔκφρασις τῆς δυσαρεσκείας γιὰ τὴν ὀθωνικὴ βασιλεία. Ἡ λαϊκὴ ὀργὴ ἔβραζε καὶ τὴν τροφοδοτοῦσαν ἐπαρκῶς οἱ ξένες δυνάμεις, ποὺ ἀπὸ καιρὸ ἤθελαν νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὸν Ὄθωνα.

Ἡ ἀφορμὴ ἐκδηλώσεως τῶν τελικῶν γεγονότων, ποὺ θὰ ὁδηγοῦσαν στὴν ἐκθρόνησιν, ἐστάθη  ὁ ἐμπαιγμὸς τοῦ Κανάρη, ποὺ τοῦ προετάθη ἀρχικῶς ἡ πρωθυπουργία ἀπὸ τὸν Ὄθωνα, στὶς 12 Ἰανουαρίου τοῦ 1862, ἀλλὰ …ἀπεσύρθη στὶς 13 Ἰανουαρίου.
Οἱ συνωμοσίες ἤδη ἐξυφαίνοντο, οἱ διώξεις πολλαπλασιάζοντο καὶ οἱ ἐξορίες, μὲ ἀληθεῖς ἤ πλαστὲς κατηγορίες ἦσαν στὴν ἡμερησία διάταξιν.

Τὸ Ναύπλιο ἐκείνην τὴν περίοδο ἦταν τόπος ἐξορίας γιὰ ἀνεπιθυμήτους πολιτικοὺς καὶ πολίτες, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ συγκεντρώνονται ἐκεῖ τὰ μεγαλύτερα τμήματα ἀντιδράσεως τῆς χώρας.
Οἱ συζητήσεις, τὰ σχέδια ἀνατροπῆς, οἱ ἐπαναστατικὲς προθέσεις πολλαπλασιάζοντο.
Ἐκεῖ ἐξόριστος καὶ  φυλακισμένος ἦταν ὁ Πᾶνος Κορωναῖος.

Στὸ Ναύπλιο ζοῦσε καὶ ἡ Παπαλεξοπούλου Καλλιόπη, βαθύτατα μορφωμένη καὶ πολὺ δραστήρια. Ἡ Παπαλεξοπούλου εἶχε ἔντονα δημοκρατικὰ αἰσθήματα καὶ ἀντιδροῦσε σὲ κάθε προσπάθεια τῆς μοναρχίας νὰ φιμώσῃ, νὰ καταπιέσῃ ἤ νὰ στοχοποιήσῃ τοὺς συμπολίτες της.
Στὸ σπίτι της διῳργανόνοντο συγκεντρώσεις ἀνταλλαγῆς ἰδεῶν καὶ σχεδίων ἀνατροπῆς τῆς μοναρχίας.

Στὶς 25 Ἰανουαρίου τοῦ 1862, ὅπως καὶ σὲ ὅλην τὴν ὀθωνικὴ ἐπικράτεια, ἐορτάζοντο τὰ «ἀποβατήρια», δῆλα δὴ ἡ ἀπόβασις (κι ὄχι ἡ ἄφιξις) τοῦ Ὄθωνος στὴν Ἑλλάδα.
Στὸ Ναύπλιον εἰδικῶς οἱ ἐορτασμοὶ θὰ ἦσαν ἰδιαιτέρως πανηγυρικοί.
Οἱ κανονιοβολισμοὶ τῆς ἡμέρας ξεκίνησαν τὸ ξημέρωμα ἀλλὰ τὴν θέσιν τῶν ἑορταστικῶν εἰκόνων, ποὺ θὰ παρουσίαζαν τὴν ἀπόβασιν, εἶχαν λάβη ἐπαναστατικὲς προκηρύξεις.
Οἱ προκηρύξεις ἐξηκολούθησαν νὰ ἐμφανίζονται στὶς 26  καὶ στὶς 27 Ἰανουαρίου. Τὸ Ναύπλιο πρωτοστατοῦσε στὴν ἀνατροπή.

Στὸ μεταξὺ ἡ πληροφορία γιὰ τὸν ἐμπαιγμὸ τοῦ Κανάρη ἔφθασε καὶ στὸ Ναύπλιο. Κι ἐνᾦ εἶχε ἤδη ἀποφασισθῆ νὰ ξεκινήσῃ ἔνοπλος ἀγὼν κατὰ τοῦ Ὄθωνος τὰ ξημερώματα τῆς 4ης Φεβρουαρίου, ἀπὸ λάθος συνεννοήσεις καὶ κάποιες ἀτυχεῖς κινήσεις τῶν συνωμοτῶν, τὸ σύνθημα «Σκοτάδι-Σπαθί», ἐδόθη μερικὰ 24ωρα πρίν.
Ἀποτέλεσμα αὐτοῦ ἦταν τὴν 1η Φεβρουαρίου τοῦ 1862, ὁ ἀναβρασμὸς στὸ Ναύπλιο νὰ ἔχῃ κορυφωθῆ καὶ οἱ ἐπαναστᾶτες, ἀγωνιῶντες γιὰ τὴν ἔκβασιν τῆς συνωμοσίας τους, νὰ ἐπιταχύνουν τὶς διαδικασίες.

Τὴν νύκτα τῆς 1ης Φεβρουαρίου, ἄν καὶ δὲν εἶχε ἀκόμη ἀποφασισθῆ ἡ ἄμεσος κινητοποίησις, οἱ συνωμότες περιεφέροντο στὸ Ναύπλιο καὶ στὸ Ἄργος, μεριμνώντας γιὰ τὶς τελευταῖες λεπτομέρειες.
Τὰ ξημερώματα τῆς 2ας Φεβρουαρίου, ἐνᾦ ὅλη ἡ χωροφυλακὴ ἀναζητᾶ τρόπους νὰ ἀνακόψῃ τὸ κίνημα ποὺ ὀσμίζεται πὼς ξεκινᾶ, ὁ ἀντισυνταγματάρχης Ἀρτέμιος Μῖχος, ἀρχηγὸς τοῦ ἐπαναστατικοῦ στρατοῦ, σὲ συνεννοήσεις μὲ τὸν Πᾶνο Κορωναῖο, ἀλλὰ καὶ τὸν Γρίβα Δημήτριο, ἐπίσης ἐξόριστο, ξυπνᾶ τοὺς στρατιῶτες του, ἀνοίγουν τὰ κελιὰ γιὰ νὰ ἀπελευθερωθοῦν οἱ ἑκατὸ περίπου πολιτικοὶ κρατούμενοι, φυλακίζουν τὸν Βαυαρὸ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς φρουρᾶς τοῦ Παλαμηδίου, μαζὺ μὲ τοὺς φύλακες καὶ  ἀριθμοῦντες 900 ἄνδρες συγκεντρώνονται γιὰ νὰ πορευθοῦν κατὰ τῶν ὀθωνικῶν στρατευμάτων.
Τὸ Ναύπλιο, τὴν 2α Φεβρουαρίου τοῦ 1862, ξυπνᾶ, διαπιστώνει τὴν ἔναρξιν τῆς ἐπαναστάσεως, σημαιοστολίζεται μὲ τὴν κόκκινη σημαία της καὶ ξεκινοῦν οἱ διαδικασίες ὀργανώσεως προσωρινῆς κυβερνήσεως.
Στὴν πλατεία του ὁρκίζονται «πίστιν εἰς τὴν ἐπανάστασιν» στρατιωτικοὶ καὶ πολῖτες.

Μετὰ τὸ Ναύπλιο ἠκολούθησε τὸ Ἄργος, στὶς 2 Φεβρουαρίου τοῦ 1862, μὲ τὸν Δημήτριο Τσώκρη καὶ ἡ Τρίπολις μὲ τὸν Καπετανάκη.
Κυπαρισσία στὶς 5 Φεβρουαρίου ἀλλὰ καὶ ἄλλες πόλεις, ὅπως ἡ Πάτρα, ἡ Μεγαλόπολις, τὸ Γύθειον, ἡ Νέα Ἐπίδαυρος… Ὅμως δὲν ὑπῆρξε ἡ ἀναμενομένη ἀνταπόκρισις ἀπὸ τὶς τοπικὲς φρουρές, ἄν καὶ ὁ λαὸς στήριζε μὲ ἐκδηλώσεις ἐνθουσιασμοῦ τοὺς ἐπαναστᾶτες.

Ὁ Πᾶνος Κορωναῖος ζητοῦσε ἀπὸ τὸν ἐπαναστατικὸ στρατὸ νὰ καταλάβῃ τὸν Ἰσθμὸ καὶ τὴν Κόρινθο, αἰφνιδιάζοντας τὴν κυβέρνησιν καὶ ἀποκόβοντας τὴν Πελοπόννησον. Ὁ Μίχος καὶ ὁ  Γρίβας διεφώνησαν καὶ τελικῶς παρέμειναν ἀμεινόμενοι στὸ Ναύπλιο.

«Χαῖρε πρώτη, χαῖρε πρώτη τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου,
ὁ στρατὸς καὶ οἱ πολῖται εἰς τὸ σκότος τὸ βαθύ,
ἐξανίστανται καὶ τρέμουν οἱ ἐπάλξεις τοῦ Ναυπλίου,
εἰς τὸ σύνθημα Σκοτάδι, εἰς τὸ σύνθημα Σπαθί.»

Τὰ Ναυπλιακὰ ὅμως οὐδέποτε ἐστόχευσαν στὴν ἐκδίωξιν τοῦ Ὄθωνος ἀλλὰ στὴν ἐφαρμογὴ τοῦ Συντάγματος, τῆς 3ης Σεπτεμβρίου τοῦ 1843, ποὺ ὑπῆρχε μόνον στὰ χαρτιά.

Ἡ συνέχεια εἶναι γνωστή.
Ἡ βασιλεία ἀπὸ τὴν 1η Φεβρουαρίου γνώριζε τὰ Ναυπλιακά. Ξεκίνησαν οἱ συλλήψεις καὶ οἱ ἐξορίες.
Στὶς 3 Φεβρουαρίου βασιλικὰ πλοῖα ἀποβιβάζουν στρατιωτικὲς δυνάμεις στοὺς Μύλους, ὑπὸ τὸν Γενναῖο Κολοκοτρώνη. Ἡ παρουσία τῶν βασιλικῶν στρατευμάτων ἀπομακρύνει τὴν Κυπαρισσία καὶ τὴν Τρίπολιν ἀπὸ τὰ ἐπαναστατικὰ σώματα.
Ἄλλο τμῆμα τῶν κυβερνητικῶν δυνάμεων, προερχόμενον ἀπὸ τὴν Ἀττική, κατέλαβε  τὴν Κόρινθο στὶς 3 Φεβρουαρίου τοῦ 1862 καὶ διὰ μέσου τῶν Δερβενακίων ἔφθασε στὸ Ἄργος στὶς 7  Φεβρουαρίου τοῦ 1862.
Ὁ Τσῶκρης, βλέποντας τὶς ἐξελίξεις, ἀμφιταλαντεύεται μὰ συνελήφθη ἀπὸ τοὺς ἐπαναστᾶτες καὶ περιῳρίσθη στὸ Παλαμῆδι.
Στὶς 8 Φεβρουαρίου τὰ βασιλικὰ στρατεύματα καταφθάνουν στὸ Ναύπλιο καὶ στὴν πρώτη σοβαρὴ σύγκρουσιν ἐπαναστατῶν βασιλικῶν ἐπικρατοῦν οἱ ἐπαναστᾶτες.

Ἡ πολιορκία τοῦ Ναυπλίου ἐξηκολούθησε γιὰ καιρό.
Ὁ ἀγγλικὸς τύπος ἐξεθίαζε τοὺς ἐπαναστᾶτες καὶ τὰ «δίκαια τοῦ ἀγῶνος» των.
Ἐλβετὸς, μοναδικὸς ἀξιωματικὸς ποὺ ὁ Ὄθων ἐμπιστεύετο, Ἀμεδαῖος Χᾶν, ἐπὶ κεφαλῆς τῶν βασιλικῶν δυνάμεων, παρέμεινε ἔξω ἀπὸ τὸ Ναύπλιο καὶ τὴν 1η Μαρτίου τοῦ 1862, ἔχοντας δυναμώσει ἀρκούντως τὸ στράτευμά του, ἐξαπολύει νέαν ἐπίθεσιν, τὴν τελική.
Ἔως τὸ βράδυ οἱ ἐπαναστᾶτες εἶχαν ἡττηθῆ.

Τὰ Ναυπλιακὰ ἔληξαν ἀλλὰ ὄχι ἡ δυσαρέσκεια.
Λίγο ἀργότερα, στὶς 23 Ὀκτωβρίου τοῦ 1862, ὁ Ὄθων καὶ ἡ Ἀμαλία ἀνεχώρησαν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα.

Φιλονόη

Πληροφορίες:

«Ἡ ἐξωσις τοῦ Ὄθωνος», Δημητρίου Φωτιάδου

εἰκόνα

Σχετικὰ μὲ τὸν συγγραφέα Φιλονόη Πόντου

Ἐλέγξτε ξανά

10 Αὐγούστου 1920. Ἡ Συνθήκη τῶν Σεβρῶν

Τὰ ἐδάφη ποὺ ἔχασε ἡ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία στὴν Συνθήκη τῶν Σεβρῶν Ἡ Συνθήκη τῶν Σεβρῶν ...

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: