Ἀρχικὴ σελίς / ἱστορία / Φεβρουάριος / 3 Φεβρουαρίου / 3 Φεβρουαρίου 1830. Ἡ Συνθήκη τῆς Ἀνεξαρτησίας μας.

3 Φεβρουαρίου 1830. Ἡ Συνθήκη τῆς Ἀνεξαρτησίας μας.

3 Φεβρουαρίου 1830. Ἡ Συνθήκη τῆς Ἀνεξαρτησίας μας.

Ἡ ἐπανάστασις ξεκίνησε καὶ τελείωσε, στὰ χαρτιά, κλείνοντας μέσα της πολὺ αἷμα. Ὅπως ὅλες οἱ ἐπαναστάσεις.
Διδαχθήκαμε αὐτοὺς τοὺς ἀγῶνες, ἀγαπήσαμε, θαυμάσαμε καὶ τιμήσαμε τοὺς πρωταγωνιστές τους καὶ τὰ θύματά της, ἀλλὰ οὐδέποτε ἀναρωτηθήκαμε γιὰ τὸ παρασκήνιον ποὺ ἔκρυβαν.
Ἕνα παρασκήνιον ποὺ δὲν εἶχε σὰν στόχο τὴν δική μας ἐλευθερία ἀλλὰ τὴν ἀναδιανομὴ ἐδαφῶν, ἐξουσιῶν καὶ περιουσιῶν.

Ἡ πραγματικὴ ἐπανάστασις οὐδέποτε τελείωσε.
Ἡ πραγματικὴ ἐπανάστασις, ποὺ συμβαίνει ἀκόμη, δὲν χρειάζεται ὑπογραφές, συμβόλαια, πρωτόκολλα, μυστικὲς συμφωνίες πίσω ἀπὸ κλειστὲς πόρτες καὶ μέσα σὲ σκοτεινὰ δωμάτια. Ἡ πραγματικὴ ἐπανάστασις δὲν φέρνει τὰ προηγούμενα δεσμά, μὲ ἀλλαγμένα ὀνόματα. Ἡ πραγματικὴ ἐπανάστασις δὲν φορτώνεται μὲ δάνεια καὶ μὲ τράπεζες…
Ἡ πραγματικὴ ἐπανάστασις φέρνει μόνον Ἐλευθερία, Ἰσονομία, Δικαιοσύνη!!!
Ἀλλὰ αὐτὰ θὰ τὰ βροῦμε ἐμπρός μας, σιγὰ σιγά…

Στὶς 24 Φεβρουαρίου τοῦ 1821, στὸ Ἰάσιον τῆς Μολδοβλαχίας ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης. προεκήρυξε τὴν ἐπανάστασιν. Ἐπισήμως, αὐτὴ ἡ προκήρυξις, ἔλαβε τέλος ἀπὸ τὸν ἀδελφό του,  Δημήτριο Ὑψηλάντη στὶς 12 Σεπτεμβρίου τοῦ 1829, στὴν Πέτρα τῆς Βοιωτίας.
Στὸ μεσοδιάστημα ἡ χώρα πέρασε μέσα ἀπὸ ἀπανωτὲς συμφορές, γενοκτονίες καὶ καταστροφές, ποὺ προεκάλεσαν ἄλλοι, μὲ μπόλικο χρῆμα, μπόλικο δόλο και ἀκόμη περισσότερο παρασκήνιο, γιὰ τὸ ὁποῖον, ἀκόμη καὶ σήμερα, δυσκολευόμεθα νὰ μάθουμε λεπτομέρειες.
Δὲν ὑπάρχουν ἄλλως τὲ πολλοὶ ἱστορικοὶ ποὺ θὰ τολμοῦσαν νὰ τὰ βάλλουν μὲ τὸ κτῆνος τοῦ …χρήματος.

Ἡ ναυμαχία τοῦ Ναυαρίνου, εἶτε τυχαίως εἶτε προγραμματισμένως, ἐστάθη τὸ πέρας τῆς ὀθωμανικῆς μας δουλείας μας καὶ ἡ ἀρχὴ τῆς «Δυτικῆς» μας δουλείας, μέσα ἀπὸ τὰ «δάνεια τῆς …ἀνεξαρτησίας», ποὺ ὑπεγράφησαν δίχως ἐμᾶς, γιὰ ἐμᾶς, στὸ Λονδῖνο.
Ἡ πρώτη διεθνὴς συμφωνία, ἐπισήμως, γιὰ τὴν …«ἀνεξαρτησία μας» ὑπεγράφη στὸ Λονδίνο στὶς (22 Ἰανουαρίου) 3 Φεβρουαρίου τοῦ 1830, ἀπὸ τοὺς …προστάτες μας, Ἄγγλους, Γάλλους, Ῥώσσους, δίχως φυσικὰ κάποιον Ἕλληνα ἐκπρόσωπο καὶ ἀνεγνώριζε πὼς γιὰ πρώτη φορὰ δὲν θὰ ἤμασταν ὑποτελεῖς τοῦ σουλτάνου…
Τὸ παρασκήνιον ὅμως τῶν τότε διαβουλεύσεων ἦταν μακρὺ σὲ διάρκεια καὶ ξεκινᾶ ἀπὸ τὸν Πόρο, ὅπου οἱ τρεῖς «προστάτιδες» δυνάμεις, διὰ τῶν ἐκπροσώπων τους, ἄλλα συζητοῦσαν. Προφανῶς γιὰ νὰ …ἐπιταχυνθοῦν οἱ διαδικασίες τῶν διαβουλεύσεων, ἐφ΄ ὅσον τραβοῦσαν σὲ μάκρος, οἱ πρέσβεις τῆς Ῥωσσίας καὶ τῆς Γαλλίας, μαζὺ μὲ τὸν ὑπουργὸ ἐξωτερικῶν τῆς Ἀγγλίας, στὶς 4 Νοεμβρίου (16  Νοεμβρίου) τοῦ 1828 ὑπέγραψαν, δίχως Ἑλληνικὴ παρουσία, τὸ «Πρωτόκολλον τοῦ Λονδίνου», βάσει τοῦ ὁποίου τὰ σύνορα τῆς Ἑλλάδος ξεκινοῦσαν ἀπὸ τὴν Πελοπόννησον καὶ  τελείωναν στὸν …Ἰσθμό!!!
Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ξεκίνησε νέος γύρος διαβουλεύσεων, ποὺ κατέληξε στὸ σύμφωνον τῆς 3ης Φεβρουαρίου τοῦ 1830.

Στὸ «Πρωτόκολλον τῆς Ἀνεξαρτησίας» ἤ «Συνθήκη τῆς Ἀνεξαρτησίας» μεταξὺ πολλῶν ἄλλων, ἀπεφασίσθη, πάντα ἐν τῇ λαμπερῇ ἀπουσίᾳ μας, ἡ ἐπιλογὴ μονάρχου, ποὺ στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λεοπόρδος τοῦ Σᾶξ Κόμπουργκ, ἀλλὰ στὴν συνέχεια ὁ Ὄθων τῆς Βαυαρίας.
Τὰ σύνορα τοῦ «προτεκτοράτου Ἑλλάς» ᾡρίσθησαν στὴν γραμμὴ τῶν ποταμῶν ΣπερχειοῦἈχελώου, ἀλλὰ κατόπιν πολλῶν ἀκόμη διαβουλεύσεων τοῦ Καποδίστρια, ἀρχικῶς, μὲ τοὺς …«συμμάχους» μας, τὴν δολοφονία του στὶς 27 Σεπτεμβρίου (9 Ὀκτωβρίου) τοῦ 1831, ποὺ διέκοψε τὶς συζητήσεις προσωρινῶς (καὶ ποὺ πολὺ τοὺς ἐξυπηρέτησε αὐτοὺς τοὺς …«συμμάχους» μας), μὰ κυρίως λόγῳ τῆς …προίκας ποὺ ἔπρεπε νὰ λάβῃ ὁ ὑποψήφιος μονάρχης (Ὄθων), τὰ σύνορά μας μετεκινήθησαν στὴν γραμμὴ ἈμβρακικοῦΠαγασητικοῦ, περιλαμβάνοντας ἐπίσης τὴν Εὔβοια καὶ τὶς Κυκλάδες.
[Συνθήκη Λονδίνου, 25 Ἀπριλίου (7 Mαΐου) 1832, πάντα ἀπὸ τοὺς …«προστάτες» μας Ἀγγλία, Γαλλία, Ῥωσσία καὶ δίχως ἐμᾶς.] Στὴν «Συνθήκη τοῦ Λονδίνου» μᾶς …«ἐπροίκισαν» καὶ μὲ ἕνα (ὑποχρεωτικό) δάνειον ἑξήντα ἐκατομμυρίων φράγκων, ποὺ μόλις …προσφάτως ἀποπληρώσαμε.

Ἡ ἐπικύρωσις τῆς «Συνθήκης τοῦ Λονδίνου» τοῦ 1832 (τοῦ 1828 στὴν πραγματικότητα) ὑπεγράφη στὴν Κωνσταντινούπολιν* [«Σύμβασις Κωνσταντινουπόλεως», 9  Ἰουλίου (21 Ἰουλίου), τοῦ 1832] ἀπὸ τίς: Ἀγγλία, Γαλλία, Ῥωσσία, Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία καὶ ὁριστικοποιήθηκε στὸ Λονδῖνο, στὶς 18 Αὐγούστου (30 Αὐγούστου) τοῦ 1832. Βάσει αὐτῆς τῆς συνθήκης ὑπεχρεώθημεν νὰ πληρώσαμε σαράντα ἐκατομμύρια γρόσια, ὡς ἀποζημίωσιν, στὸν σουλτάνο, γιὰ τὰ νέα μας ἐδάφη.

Ὁ κύκλος τῶν διαβουλεύσεων, μὲ τὴν ὁριστικὴ συμφωνία, ὁλοκληρώθη, μεταξὺ πάντα τῶν …«προστατῶν» μας, καὶ ὑπεγράφη τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1832.
Κατόπιν τούτου ὁ Ὄθων, μὲ τὴν Ἀντιβασιλεία, μᾶς ἔκαναν τὴν μεγάλη τιμή!!!

Ἡ προσάρτισις καὶ τῆς Ἑπτανήσου, μαζὺ μὲ κάτι …ψιλούλια, ἦταν ἡ …ἐπομένη «βασιλικὴ προίκα», ποὺ ἀκόμη πληρώνουμε.

Φιλονόη

*   Ὁ σουλτᾶνος πιέσθηκε ἐντόνως, ἀπὸ τὴν συνθήκη τῆς Ἀδριανουπόλεως, στὶς 14 Σεπτεμβρίου τοῦ 1829, ὡς ἡττημένος τοῦ ῥωσσοτουρκικοῦ πολέμου 1828-1829. Βάσει αὐτῆς τῆς συνθήκης ἡ Σερβία καὶ ἡ Ἑλλὰς αὐτονομοῦντο καὶ ἄλλαζαν κάποιες συνοριακές τους γραμμές.

Πληροφορίες

«Ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάστασις», Διονύσιος Κόκκινος
«Ἡ ἐπανάστασις τοῦ ’21», Δημήτριος Φωτιάδης
«Ἐνθυμήματα Στρατιωτικά», Νικόλαος Κασομούλης
«Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους», Κωνσταντῖνος Παπαῤῥηγόπουλος

εἰκόνα

Σχετικὰ μὲ τὸν συγγραφέα Φιλονόη Πόντου

Ἐλέγξτε ξανά

8 Ἰουλίου 1824. Ἡ μάχη τοῦ Λιδωρικίου.

Στὶς ἀρχὲς τοῦ 1824 ὁ σουλτᾶνος ἀποφασίζει νέα ἐκστρατεία κατὰ τῶν Ἑλλήνων. Διῴρισε ὥς στρατάρχη ...

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: