Ἀρχικὴ σελίς / ἱστορία / Φεβρουάριος / 9 Φεβρουαρίου / 9 Φεβρουαρίου 1824. Τὸ πρῶτο μας …δάνειον!!!

9 Φεβρουαρίου 1824. Τὸ πρῶτο μας …δάνειον!!!

9 Φεβρουαρίου 1824. Τὸ πρῶτο μας ...δάνειον!!!1

Β΄ Ἐθνοσυνέλευσις ξεκίνησε τὶς ἐργασίες στὶς 10 Ἀπριλίου τοῦ 1823 καὶ τὶς ὁλοκλήρωσε στὶς 30 Ἀπριλίου τοῦ 1823, στὸ Ἄστρος.
Στὴν Β΄ Ἐθνοσυνέλευσιν ἀναθεωρήθη τὸ Πολίτευμα τῆς Ἑλλάδος, ποὺ εἶχε ψηφισθῆ στὴν Α΄ Ἐθνοσυνέλευσιν τῆς Ἐπιδαύρου (ἀπὸ τὶς 20 Δεκεμβρίου τοῦ 1821 ἔως 16 Ἰανουαρίου τοῦ 1822) ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου συνεστήθη κυβέρνησις (Ἐκτελεστικόν) καὶ δωδεκαμελὴς ἐπιτροπὴ (οἰκονομική) γιὰ νὰ ἐλέγξῃ καὶ νὰ «νοικοκυρεύσῃ» τὰ οἰκονομικὰ τῶν ἐπαναστατημένων Ἑλλήνων.
Ἡ κοινὴ διαπίστωσις ὅλων (ἔκθεσις) ἦταν πὼς …δὲν ὑπῆρχαν οἰκονομικὰ ζητήματα γιὰ νὰ διευθετηθοῦν καὶ συνεπῶς ἔπρεπε νὰ βρεθοῦν πόροι, ἐφ΄ ὅσον τὰ ἔσοδα ἦσαν κατὰ πάρα πολὺ ὑποδεέστερα τῶν ἐξόδων. Πρὸς τοῦτο ἀπεφασίσθη ἡ ἀναζήτησις δανείου. Στὶς 2 Ἰουνίου τοῦ 1823 ἐξουσιοδοτῶνται ὁ Ἀνδρέας Λουριώτης, ὁ Ἰωάννης Ζαΐμης καὶ ὁ Ἰωάννης Ὀρλάνδος, μὲ γραμματέα τὸν Ἀναστάσιον Πολυζωΐδη, νὰ ἀναζητήσουν «χρηματοδότησιν εἰς τὴν ἀλλοδαπήν».
Οἱ ὁδηγίες τοῦ Μαυροκορδάτου, σὲ ἐπιστολή του πρὸς τὴν ἐπιτροπὴ συνάψεως δανείου, ἦσαν νὰ ζητηθῇ δάνειον γιὰ 25 ἔτη, τεσσάρων ἑκατομμυρίων ταλλήρων (=800.000 λίρες) καὶ τόκου 6-8%.

Οἱ ἀντιπρόσωποι μας ἔφθασαν στὸ Λονδῖνο στὶς 26 Ἰανουαρίου τοῦ 1824, μὲ ἔξοδα (4.000 λίρες) ποὺ ἐκαλύφθησαν, ὡς δάνειον, ἀπὸ τὸν λόρδο Βύρωνα, διότι τὰ ταμεῖα τοῦ κράτους ἦσαν κενὰ χρημάτων.
Μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Φιλελληνικοῦ Κομιτάτου τοῦ Λονδίνου ἦλθαν σὲ ἐπαφὴ μὲ τοὺς καταλλήλους τραπεζικοὺς οἰκους καὶ συνῆψαν συμφωνία χορηγήσεως δανείου.
Οἱ δανειστὲς ἦσαν οἱ: Loughman, O’ brien, Ellice καὶ Σία, μὲ ἐπίσημο ἀντιπρόσωπο τὸν τραπεζικὸ οἶκο Ῥικάρδο (ἤ Ῥίκορδ) ποὺ χορήγησαν δάνειον ἀξίας 800.000 λιρῶν.
Δάνειον ποὺ ὅμως στὴν συνέχεια (μετὰ τὴν συνθήκη τῆς Ἀνεξαρτησίας) κατέληξε νὰ ἀγορασθῇ ἀπὸ τὸν τραπεζικὸ οἶκο Rothschild-στὸ 94% τῆς ἀξίας τους καὶ μὲ 2% ἐπὶ πλέον προμήθεια!!!
Ἡ προμήθεια γιὰ τοὺς τραπεζίτες ἦταν 3%, τὰ ἀσφάλιστρα 1,5% καὶ ἡ διάρκεια ἀποπληρωμῆς τὰ 36 ἔτη.

Τὸ δάνειον εἶχε 5% ἐπιτόκιον καὶ ὀνομαστικὴ ἀξία …59 πρὸς 100. Δῆλα δὴ κάποιος μὲ 59 λίρες ἀγόραζε χρέος (μετοχὲς τὸ εἶπαν) 100 λιρῶν.
Ἡ ἐγγύησις τοῦ δανείου ἦσαν ὅλα τὰ δημόσια ἔσοδα γιὰ τοὺς τόκους, καθὼς φυσικὰ καὶ ὅλα τὰ δημόσια κτήματα γιὰ τὸ ποσὸν τοῦ δανείου!!!

Τελικῶς τὰ χρήματα ποὺ κατάφεραν νὰ φθάσουν στὰ δημόσια ταμεῖα ἦσαν μόλις 308.000 λίρες, (298.000 λίρες, ἀναφέρει ὁ Φωτιάδης), ἐφ΄ ὅσον παρεκρατήθησαν ὅλες οἱ …δαπάνες τῶν δανείων, μαζὺ μὲ τοὺς τόκους καὶ τὰ χρεολύσια δύο ἐτῶν.
Τὰ χρήματα θὰ ἀποστέλλοντο στὶς τράπεζες Σ. Βᾶρφ καὶ Καίσαρος Λογοθέτου, στὴν Ζάκυνθο καὶ διαχειριστές τους θὰ ἦσαν ὁ λόρδος Βύρων, ὁ Λάζαρος Κουντουριώτης καὶ ὁ συνταγματάρχης Στάνχοπ.
Στὸ μεταξὺ ἀπεβίωσε ὁ Βύρων καὶ ἀνέλαβε στὴν θέσιν του ἡ Κυβέρνησις, ποὺ παρέλαβε 308.000 λίρες σὲ μετρητά, 11.900 λίρες σὲ πολεμοφόδια καὶ κάποιες …28.100 λίρες παρέμειναν στὸ Λονδῖνο.

Σημαντικὲς λεπτομέρειες εἶναι οἱ ἐξῆς:

  • Ὁ Ἰωάννης Ὀρλάνδος ἦταν γαμβρὸς τοῦ Λαζάρου Κουντουριώτου, ποὺ ἐκείνην τὴν ἐποχὴ «ἔλυνε καὶ ἔδενε» στὰ  ζητήματα πολιτικῆς καὶ φυσικὰ διεχειρίσθη τὰ δάνεια. Στὴν πραγματικότητα ὁ Λάζαρος Κουντουριώτης ἀπεφάσιζε γιὰ τὰ πάντα, ἄν καὶ ὁ ἴδιος οὐδέποτε ἐξῆλθε τῆς Ὕδρας, ἔχοντας τὸν ἀδελφό του Γεώργιο Κουντουριώτη, ὡς βιτρίνα του καὶ τὸν Ἀλέξανδρο Μαυροκορδᾶτο ὡς …δικό του ἄνθρωπο.
  • Ὁ Λουριώτης ἦταν ἀπὸ τὰ …ἔμπιστα πρόσωπα. Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν συμμετοχή του στὶς ἐπιτροπὲς δανείων, ἔλαβε μέρος καὶ στὴν ἐπιτροπὴ  μεσολαβήσεως γιὰ τὴν ἀνάληψιν τοῦ «Ἑλληνικοῦ στέμματος» ἀπὸ τὸν Λεοπόρδο τοῦ Σᾶξ Κόμπουργκ.
    Ὑπῆρξε στενὸς φίλος τοῦ Μαυροκορδάτου καὶ πρόσωπο ἐμπιστοσύνης του.
  • Ὁ Ἰωάννης Ζαΐμης προήρχετο ἀπὸ τὴν οἰκογενεία τῶν Ζαΐμηδων καὶ δὲν ἔλαβε μέρος στὴν ἐπομένη ἀποστολή, ἐφ΄ ὅσον ὁ ἀδελφός του ἐπολιτεύετο.
  • Τὸ Φιλελληνικὸν Κομιτᾶτον τοῦ Λονδίνου ἦταν ἕνας χῶρος ὅπου ὑποτίθεται δροῦσε γιὰ τὰ συμφέροντα τῶν ἐπαναστατημένων Ἑλλήνων. Μέλος του ἦταν καὶ ὁ Κοντόσταυλος, ὁ ἕνας ἀπὸ τοὺς τρεῖς τραπεζῖτες, ποὺ ἀποκτήσαμε μὲ τὴν ἵδρυσιν τῆς «Ἐθνικῆς Χρηματιστικῆς Τραπέζης».

Ἐπὶ βασιλείας Ὄθωνος, τὸ 1838, μὲ ὑπουργὸ Οἰκονομικῶν τὸν Γεώργιο Σπανιολάκη,  οἱ μετέχοντες τῶν ἐπιτροπῶν συνάψεως δανείων γιὰ τὴν Ἑλλάδα, Ὀρλάνδος καὶ Λουριώτης, ἐτέθησαν ὑπὸ ἔλεγχον καὶ μάλιστα ἐκλήθησαν νὰ πληρώσουν ἀποζημιώσεις. (Εἴχαμε καὶ παρακράτησιν περιουσιακῶν στοιχείων τοῦ Ὀρλάνδου, ἀξίας 5.900 λιρῶν.)
Κι αὐτὸ τὸ θέμα ἔκλεισε.

Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον διεχειρίσθη ἡ τότε κυβέρνησις τὰ δάνεια ἦταν ἐγκληματικός.
Μὲ αὐτὰ τὰ χρήματα ἔστησαν τοὺς ἐμφυλίους καὶ παγίωσαν τὴν δουλεία, ὅλων τῶν ἐπερχομένων γενεῶν Ἑλλήνων.
Ἕνα μικρὸ δεῖγμα τῶν ὅσων ἐξυφάνθησαν κατὰ τῶν Ἑλλήνων τότε, εἶναι ὁ ἄνευ ἐλέγχου καὶ αἰτιολογήσεως, πλουτισμὸς τῶν μετεχόντων στὶς κυβερνήσεις. Κωλέττης καὶ Μαυροκορδᾶτος γιὰ παράδειγμα…

Γράφει ὁ Μακρυγιάννης:

«…Μίαν ἡμέραν ἔλαβα ἕνα καψομηνιάτικον νὰ πλερώσω τοὺς ἀνθρώπους μου. Παίρνω τοὺς ἀξιωματικούς μου καὶ τοὺς λέγω: «Νὰ λέτε ὅτι ἐμεῖς κάθε εἰκοσιοκτὼ τοῦ μηνὸς πλερωνόμαστε ἀπὸ τὴν νέαν Διοίκησιν».

Εἶχαν ἔλθει μέσα οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ Δυσσέα, τοῦ Καραϊσκάκη καὶ τοῦ Γκούρα. Τοὺς πῆρα καὶ τοὺς ἔκαμα ἕνα τραπέζι ὁλουνῶν. Εἶπα τῶν ἀξιωματικῶν, τῶν δικῶνε μου, νὰ μοῦ χαλέψουν τὸν μιστὸν καὶ νὰ μοῦ εἰποῦνε ὅτι «ἔχομεν εἰκοσιοκτὼ ἡμέρες ἀπλέρωτοι καὶ θέλομεν τοὺς μιστούς μας», νὰ μοῦ εἰποῦνε. Κ᾿ ἐγὼ θὰ τοὺς μαλλώσω. Τὸ μηναῖον ὁποῦ ῾χα ἦταν ὅλο τάλλαρα, πῆρα μίαν κασσέλα καὶ τὴν γιόμωσα χῶμα κ᾿ ἔβαλα ἕνα πανὶ νὰ μὴν φαίνεται τὸ χῶμα, καὶ βάνω ἀπὸ πάνου τὰ τάλλαρα, ὅτι ἦταν ἡ κασσέλα γιομάτη χρήματα.

Φάγαμε ψωμὶ ὅλοι οἱ μουσαφιραῖοι, ἐκεῖ οἱ ἀξιωματικοὶ μοῦ γυρεύουν ἄγρια τοὺς μιστούς τους. Τοὺς λέγω: «Τί μέ φοβερίζετε διά τούς μιστούς, ὅπου ἔχετε νὰ πλερωθῆτε εἴκοσι ὀχτὼ ἡμέρες; Μηνᾶ εἶναι ἐδῶ ὁ Δυσσέας, ὁ Γκούρας, ὁ Καραϊσκάκης νά μήν σᾶς πλερώνουν ποτές; Ἐδῶ εἶναι Κουντουριώτης, ὁποῦ ῾φερε ἕνα καράβι γιομάτο τάλλαρα. Νόμους θέλει καλοὺς νὰ γένουν διὰ τὴν πατρίδα καὶ χρήματα ξοδιάζει ὅσα θέλη κάθε Ἕλληνας. Μίαν κασσέλα γιομάτη τάλλαρα μὄδωσε, σπαθί, ἄλογο, μουλάρια (αὐτὰ τὰ εἶχα ἀγοράση μόνος μου). Γυρίζω καὶ λέγω, τῶν ἰδίων μισαφιραίων: «Φέρτε μου, ἀδελφοί, αὐτήνη ἐκεῖ τὴν κασσέλα νὰ τοὺς πλερώσω, ὁποῦ μας χάλασαν τὸ φαί μας».

Πᾶνε ἐκεῖνοι οἱ καϊμένοι νὰ σηκώσουν τὴν κασσέλα, ποῦ σηκώνεταν ἀπό τά χώματα;
Τοὺς λέγω: «Ἀφῆστε τὴν κ᾿ ἔρχομαι μόνος μου». Πῆγα τοὺς πλέρωσα.
«Σύρτε εἰς τὰ κονάκια σας, τοὺς λέγω, κι᾿ ὅποιος θέλει καὶ παραπανισμένα χρήματα, νὰ τοῦ δόσω». Τότε ἀκοῦν ὅλοι αὐτεῖνοι: «Νἄρθομε μαζύ σου κ᾿ ἐμεῖς, καπιτᾶνε, μέ τούς συντρόφους μας, μοῦ λένε, νά γνωρίσουμε τήν Κυβέρνησιν! – Νὰ ῾ρθετε, παιδιά μου». Ἀφίνουν τὸν Δυσσέα μοναχὸν καὶ τοῦ μένουν κάτι ὁλίγοι, καὶ οἱ ἄλλοι ἦλθαν ὅλοι μαζύ μου, τὸ ἴδιον κ᾿ ἐκεῖνοι τοῦ Καραϊσκάκη καὶ τοῦ Γκούρα.

Καὶ γράφω ἕνα γράμμα τοῦ Γκούρα καὶ τοῦ λέγω: «Μὲ τὸν Κολοκοτρώνη τελειώσαμε ἐδῶ, καλῶς νὰ μᾶς δεχθῇς εἰς τὴν Ἀθήνα. Νὰ ῾ρθης νὰ ὑποταχθῇς καὶ νὰ ἑνωθῇς μὲ τὴν Διοίκησιν μπροστὰ καὶ ὕστερα ἦλθε κι᾿ αὐτός, ἦλθε κι᾿ ὁ Γκριτζώτης, καὶ τοὺς πῆρα καὶ πήγαμε εἰς τὸ καράβι καὶ εἰς τὸ Βουλευτικὸν καὶ γνώρισαν τὴν Διοίκησιν….»

πηγὴ

Τὸν Ἰούλιο (24 Ἰουλίου) τοῦ 1824 ἀπεφασίσθη ἡ σύναψις δευτέρου δανείου, μὲ τὶς γνωστὲς πλέον σὲ ὅλους ῥῆτρες, (τοκογλυφία στὴν πραγματικότητα) ποὺ ὑπεγράφη στὶς 26 Ἰανουαρίου τοῦ 1825, μὲ τὸν τραπεζικὸ οἶκο Ῥίκορδ καὶ  τοῦ ὁποίου τὶς ὑπογραφὲς ἔθεσαν καὶ πάλι ὁ Λουριώτης μὲ τὸν Ὀρλάνδο.
Πάλι ἐξηγοράσθη ἀπὸ τοὺς Rothschild.
Τὸ ὑποχρεωτικὸ δάνειον, ποὺ μᾶς ἔδωσαν τὸ 1832 οἱ «σύμμαχοί» μας, ἀξίας 60.000.000 φράγκων, πάλι ἀπὸ τοὺς Rothschild (τοῦ Παρισίου) μᾶς τὸ φόρτωσαν.

Φιλονόη

Πληροφορίες ἀπό:

«Ἱστορία τῶν Ἐθνικῶν Δανείων», Ἀνδρεάδης Ἀνδρέας
«Ἡ Ἐπανάστασις τοῦ ’21», Φωτιάδης Δημήτριος
«Ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάστασις», Κόκκινος Διονύσιος
«Ἡ ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους», Παπαῤῤηγόπουλος Κωνσταντῖνος

Σημείωσις

Ἀναφέρεται σὲ πολλὲς πηγὲς πὼς στὴν ἐπιτροπὴ ἀναζητήσεως δανείων ἦταν ὁ Ἀνδρέας Ζαΐμης κι ὄχι ὁ Ἰωάννης Ζαΐμης. Ὁ Ἀνδρεάδης εἶναι κατηγορηματικὸς γιὰ τὸ ὄνομα.

εἰκόνα

Σχετικὰ μὲ τὸν συγγραφέα Φιλονόη Πόντου

Ἐλέγξτε ξανά

10 Αὐγούστου 1920. Ἡ Συνθήκη τῶν Σεβρῶν

Τὰ ἐδάφη ποὺ ἔχασε ἡ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία στὴν Συνθήκη τῶν Σεβρῶν Ἡ Συνθήκη τῶν Σεβρῶν ...

Αρέσει σε %d bloggers: