Ἀρχικὴ σελίς / ἱστορία / Φεβρουάριος / 15 Φεβρουαρίου / 15 Φεβρουαρίου 1826. Ξεκινᾶ ἡ ἰσοπέδωσις τοῦ Μεσολογγίου.

15 Φεβρουαρίου 1826. Ξεκινᾶ ἡ ἰσοπέδωσις τοῦ Μεσολογγίου.

15 Φεβρουαρίου 1826. Ξεκινᾶ ἡ ἰσοπέδωσις τοῦ Μεσολογγίου.

Ἡ Δευτέρα Πολιορκία τοῦ Μεσολογγίου (κατὰ ἄλλους τρίτη, ἐὰν συνυπολογίσουμε τὴν ὁλιγοήμερον διακοπή της ἀπὸ τὶς 12 Δεκεμβρίου ἔως τὶς 25 Δεκεμβρίου τοῦ 1825) ξεκίνησε στὶς 15 Ἀπριλίου τοῦ 1825 καὶ διήρκεσε ἔως τὴν ἡρωϊκὴ Ἔξοδον τοῦ Μεσολογγίου στὶς 12 Ἀπριλίου τοῦ 1826.
Στὸ μεσοδιάστημα συνέβησαν μερικὰ ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ἐγκλήματα κατὰ τοῦ Ἔθνους, ἀπὸ τὴν κυβέρνησιν τῶν σφετεριστῶν, ποὺ ἀγνόησαν καὶ τὸ αἷμα τῶν ἀγωνιστῶν τῆς ἐλευθερίας ἀλλὰ καὶ τὴν μεγάλη Ἀνάγκη τῆς Ἑνότητος, ἐφ΄ ὅσον οἱ ἐχθροὶ παρέμεναν ἐντὸς τῶν Ἑλληνικῶν ἐδαφῶν κι ἐλάμβανον διαρκῶς ἐνισχύσεις.

Ὁ τελευταῖος ἀνεφοδιασμὸς τοῦ Μεσολογγίου σὲ τρόφιμα καὶ πολεμοφόδια, ἀπὸ τὸν ἐθνικό μας στόλο, ἔγινε στὸ τέλος τοῦ Ἰανουαρίου καὶ εἶχε προηγηθῆ αὐτοῦ, στὶς 15 Ἰανουαρίου (28 Ἰανουαρίου) τοῦ 1826, ἡ Ναυμαχία τοῦ Ἀράξου, ὑπὸ τὸν Ἀνδρέα Βῶκο-Μιαούλη.
Ἀπὸ τότε καὶ μετά, ἐφ΄ ὅσον ἠρνήθησαν νὰ βγάλουν τὰ γυναικόπαιδα ἀπὸ τὴν πολιορκημένη πόλιν, οἱ ὑπερασπιστὲς τοῦ Μεσολογγίου ἔμειναν μόνοι τους νὰ πολεμοῦν μὲ τὶς στρατιὲς ποὺ ἀποτελοῦντο ἀπὸ ΑἰγυπτίουςΤούρκους, Γάλλους καὶ Ἀρβανίτες.

Στὶς ἀρχὲς τοῦ Φεβρουαρίου (τοῦ 1826) οἱ πολιορκητὲς ἔστησαν ἔξω ἀπὸ τὰ τείχη τῆς ἡρωϊκῆς πόλεως ἑννέα μεγάλα κανόνια, τὶς μεγάλες μπομπάρδες, 12 ὀλμοβόλα καὶ τρία ὀμπούζια, ὅπως τὰ ἀναφέρουν τὰ «Ἑλληνικὰ Χρονικά» καὶ οἱ ἀγωνιστές. Τὰ κανονιοστάσια, ὅπως καὶ ἡ στόχευσις, ἦταν ὑποχρέωσις καὶ …ἔργο τῶν Γάλλων.
Τὴν νύκτα τῆς 11ης Φεβρουαρίου πρὸς 12ην Φεβρουαρίου τοῦ 1826 στήνονται ὅλα τὰ ὑπόλοιπα κανόνια καὶ ξεκινᾶ ὁ μεγάλος βομβαρδισμὸς τῆς πολιτείας καὶ στὶς 13 Φεβρουαρίου πλέον δὲν  μπορεῖ κάποιος νὰ σταθῇ μέσα στὸ Μεσολόγγιον. Οἱ πολιορκημένοι συγκροτοῦν μίαν ὁμάδα 250 πολεμιστῶν, τὴν «Βοήθεια», ὑπὸ τὸν Κίτσο Τζαβέλλα, ποὺ ἔργο τους ἔχουν νὰ σπεύδουν ἄμεσα ὅπου δημιουργεῖται ῥῆγμα στὴν ὀχύρωσιν ἤ ὅπου ὑπῆρχε ἀνάγκη.

Στὶς 13 Φεβρουαρίου τοῦ 1826 δώδεκα πολεμικὰ πλοῖα, τοῦ Ἰμπραῆμ πασσᾶ τῆς Αἰγύπτου,  εἰσῆλθον  στὴν λιμνοθάλασσα καὶ ἔδεσαν ἀπέναντι ἀπὸ τὸ Βασιλάδι. Τὴν ἐπομένη, 14  Φεβρουαρίου, ἐπὶ πλέον εἴκοσι πολεμικὰ εἰσῆλθαν στὴν λιμνοθάλασσα. Ἡ πολιορκία στένευε.
Ταὐτοχρόνως ὁ βομβαρδισμὸς τῆς πολιτείας πλέον ἦτο ἡμερονύκτιος. Οἱ βόμβες, ποὺ ξεπερνοῦσαν τὶς 2.000 καθημερινῶς, δὲν ἐστόχευαν πλέον μόνον τὰ τείχη ἀλλὰ καὶ τὴν πολιτεία, μὲ ἀποτέλεσμα, ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς πολεμιστές, οἱ πολιορκημένοι ἀπὸ τότε καὶ μετά, μετροῦσαν ἐπὶ πλέον καὶ ἑκατοντάδες ἀμάχους νεκρούς.

Στὶς 15 Φεβρουαρίου, μέσῳ μίας τακτικῆς μὲ τὰ καλάθια*, οἱ πολιορκητὲς πλησίασαν στὰ τείχη ἐπικίνδυνα. (Απόστασις ἀπὸ πενήντα ἔως ἑκατὸν εἴκοσι βήματα.)
Τὴν νύκτα τῆς 15ης πρὸς 16ην Φεβρουαρίου, στὶς 2:00 τὰ ξημερώματα, οἱ πολιορκητὲς ὁρμοῦν γιὰ νὰ καταλάβουν τὴν Μεγάλη Ντάπια. Ἡ «Βοήθεια» ἔσπευσε καὶ πρόλαβε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἐπίθεσιν ἐνᾦ ἀμέσως μετὰ τὴν ἀπώθησιν τῶν ἐχθρῶν οἱ πολεμιστές μας ἀντεπιτέθησαν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ὑποχρεωθῇ ὁ Ἰμπραὴμ πασσᾶς νὰ χρησιμοποιήσῃ τὸ μεγαλύτερο μέρος τῶν στρατευμάτων του, πρὸ κειμένου νὰ τοὺς ἀπωθήσῃ. Οἱ πολιορκημένοι, ἐφ΄ ὅσον πλέον εἶχαν ἀποκρούση τὸν ἐχθρό, ἐπέστρεψαν ἐντὸς τῶν τειχῶν.

«Βοήθεια», μετὰ τὴν μεγάλη αὐτὴ ἐπιτυχία της, ὅπου φυσικὰ κατάφεραν οἱ μαχητές μας νὰ ἀποσπάσουν πολλὰ λάφυρα καὶ ὁπλισμό, ἔδωσε μεγάλη χαρὰ στοὺς πολιορκημένους. Οἱ ἐχθροὶ δὲν ἐγκατέλειψαν τὶς θέσεις τους ὅμως κι αὐτὸ δημιουργοῦσε ἀθυμία στοὺς ἐγκλείστους, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀποφασίσουν νὰ ἀντεπιτεθοῦν μετὰ τὴν Δύσιν τοῦ Ἡλίου.

Ἡ ἐπίθεσις τῶν Ἑλλήνων ἦταν συγκλονιστική!!!
Οἱ Αἰγύπτιοι, οἱ Γάλλοι, οἱ Ἀρβανίτες καὶ οἱ Τοῦρκοι αἰφνιδιασμένοι, σὰν νὰ τοὺς «ἐπλάκωσε κεραυνός», ἔτρεχαν νὰ γλυτώσουν πανικόβλητοι. Ὁ Ἰμπραήμ, βλέποντας τὴν σφαγή, διέταξε νὰ βομβαρδίζονται καὶ δικοί του καὶ Ἕλληνες, πρὸ κειμένου νὰ ἀνακόψῃ τὴν ὁρμὴ τῶν δικῶν μας.

Οἱ Ἕλληνες γκρέμισαν τὰ ὀχυρωματικὰ ἔργα τοῦ Ἰμπραῆμ, ποὺ εἶχαν φθάση κοντὰ στὰ τείχη, τρομοκρατώντας τοὺς ἐχθρούς τους, σκορπώντας θάνατο καὶ λαμβάνοντας ἀμέτρητα λάφυρα.
Τὰ «Ἑλληνικὰ Χρονικά», στὸ τελευταῖο τους φύλλο, πανηγύριζαν.

Μετὰ ἀπὸ αὐτὴν τὴν μεγάλη ἧττα ὁ Ἰμπραὴμ ἀντελήφθη πὼς οἱ πολιορκημένοι ἦσαν ἀποφασισμένοι νὰ πολεμήσουν ἔως ἐσχάτων κι ἀπεφάσισε νὰ ἀποκλείσῃ τόσο στενὰ τὴν πολιτεία, ποὺ νὰ μετατρέψῃ τὴν πείνα σὲ σύμμαχό του. Ἐκείνην τὴν ἡμέρα 32 πλοιάρια εἰσῆλθαν στὴν λιμνοθάλασσα, ἀγκυροβολώντας ἀπέναντι ἀπὸ τὸ Βασιλάδι. Στόχος πλέον ἦσαν νὰ νησάκια της καὶ οἱ ὑπερασπιστές τους.
Ἀπὸ αὐτὴν τὴν στιγμὴ ξεκινᾶ νὰ γράφεται ἕνα νέον κεφάλιον τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας ποὺ τὸ ἔγραψαν, μὲ τὸ αἷμα τους, οἱ Ἀθάνατοι πολιορκημένοι, ἐφ΄ ὅσον στὴν πραγματικότητα ἐπέτυχαν νὰ νικήσουν ἀκόμη καὶ τὴν πείνα.

Φιλονόη

Πληροφορίες ἀπό:

«Ἀπομνημονεύματα τῆς Δευτέρας Πολιορκίας τοῦ Μεσολογγίου», Ἀρτέμιος Μῖχος
«Ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάστασις», Διονύσιος Κόκκινος
«Ἡ ἐπανάστασις τοῦ ’21», Δημήτριος Φωτιάδης
«Ἐνθυμήματα Στρατιωτικά», Νικόλαος Κασομούλης

 

 

*    Τὰ «καλάθια» αὐτὰ εἶχαν στηθῆ ὡς βάσις γιὰ τὰ κανόνια, ἀπὸ τοὺς Γάλλους, ἦσαν τριγωνικά, γεμάτα χῶμα καὶ καθιστοῦσαν τὰ κανόνια ἀπρόσβλητα ἀπὸ βόμβες. Ἐπικοινωνοῦσαν μεταξύ τους μὲ «κανονιοθυρίδας». Ἦσαν σκεπασμένα μὲ δέρματα γιὰ νὰ προστατεύονται οἱ χειριστές τους.

εἰκόνα

Σχετικὰ μὲ τὸν συγγραφέα Φιλονόη Πόντου

Ἐλέγξτε ξανά

10 Αὐγούστου 1920. Ἡ Συνθήκη τῶν Σεβρῶν

Τὰ ἐδάφη ποὺ ἔχασε ἡ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία στὴν Συνθήκη τῶν Σεβρῶν Ἡ Συνθήκη τῶν Σεβρῶν ...

4 Σχόλια

  1. Ως πρὸς τοὺς εἰς τὸ κείμενον ἀναφερομένους Γάλλους δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἀπλῶν ὁπλιτῶν ἀλλὰ περὶ ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν ὑπηρετούντων ὡς μισθοφόροι είς τὸν Αἰγυπτιακὸν στρατὸν τοῦ Μωχάμετ Ἄλη. Ἦσαν δὲ οἱ ὀργανωταὶ τοῦ στρατοῦ αὐτοῦ. Πολλοὶ δὲ ἐξ αὐτῶν εἶχον ἐξισλαμισθεῖ λαβόντες ἀνώτερα ἀξιώματα, μπέηδες, πασάδες, κλπ.
    Ἀξία μνημονεύσεως ἐν προκειμένω εἶναι καὶ ἡ ἐπικὴ μάχη εἰς τὴν νησίδα Κλείσοβα, ἰσαξία τῶν ἐπικῶν μαχῶν περὶ τὴν Ἀκρόπολιν τῶν Άθηνῶν, καὶ τῆς μάχης τῶν Μύλων, ἤ ἀκόμη καὶ τῶν πρὸ τῶν Σκαιῶν Πυλῶν τῆς Τροίας. .
    Ἡ Κλείσοβα εἶναι μία ἐκ τῶν νησίδων τῆς λιμνοθαλάσσης τοῦ Μεσολλογίου καὶ ἀτυχήσασα σφόδρα. Ἠτύχησεν ἐκ τῆς ἀπουσίας ἑνὸς Ὁμήρου νὰ περιγράψῃ τὸν ἐπικὸν ἀγῶνα ὁ ὁποῖος διεξήχθη αὐτόθι, ἀγῶνα ἰσάξιον μὲ τὰς ἐπικὰς ἐκείνας μάχας πρὸ τῶν Σκαιῶν Πυλῶν τῆς Τροίας!… Μετὰ τὴν κατάληψιν τῶν νησίδων Ντολμᾶ, Βασιλαδίου καὶ Αἰτωλικοῦ, οἱ Τουρκοαιγύπτιοι ἐπετέθησαν τὴ 25ην Μαρτίου τοῦ 1825 κατὰ τῆς Κλεισόβης τὴν ὁποίαν ὑπερασπίζετο ὁ Παναγιώτης Σωτηρόπουλος μὲ ἑκατὸν τυφεκιοβολιστάς, εἴκοσι πυροβολητὰς καὶ τέσσερα μικρὰ πυροβόλα. Τὴ ὥραν τῆς ἐφόδου κατέφθασε καὶ ὁ Κίτσος Τζαβέλλας πραγματοποιὼν παράτολμον ἔξοδον ἐκ τῆς πόλεως, μὲ 11 ἄνδρας. Σύνολον ἀμυνομένων 131 ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ὡς Αἴαντες μενόμενοι ἐπέπεσαν κατὰ τῶν χιλάδων ἐπιτιθεμένων. Τὸ τὶ ἐγένετο ἐκεῖ ἐπὶ διήμερον εἶναι ἀπερίγραπτον. Ὁ ἴδιος ὁ Κιουταχῆς ἐτραυματίσθη εἰς τὸν πόδα, ἐφονεύθη δὲ καὶ ὁ ὑπαρχηγὸς τοῦ Ἰμβραήμ, ὁ Χουσεΐν πασᾶς, τὸ ἀνθρωπόμορφον ἐκεῖνο τέρας τὸ ὁποῖον εἰς τὸ σπήλαιον Μελιδόνι τῆς Κάσσου ἔπνιξε διὰ τοῦ καπνοῦ, ὡς νὰ ἦσαν σφῆκες, πλῆθος γυναικοπαίδων. Ἔκλαυσεν πολλοὺς ἡ Τουρκιά, ἡ Ἀρβανιτιὰ καὶ ἡ Ἀραπιὰ ἐκείνην τὴν ἡμέραν. Ἐκ τῶν Ἑλλήνων ἐφονεύθησαν 16 καὶ ἐκ τῶν ἒχθρῶν ὑπὲρ τοὺς 2.500. Καὶ ἡ Κλείσοβα δὲν ἔπεσε!
    ΚΛΕΙΣΟΒΑ! Ὅποιος κράζει ΝΙΚΗ!
    ὁ ἀντίλαλος θὰ πῇ
    χύνει ἀκόμα φῶς καὶ φρίκη
    τοῦ Τζαβέλλα ἡ ἀστραπή
    (Κωστῆς Παλαμᾶς)

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: