Ἀρχικὴ σελίς / ἱστορία / Μάρτιος / 13 Μαρτίου / 13 Μαρτίου 1489. Ἡ Κύπρος στὰ χέρια τῶν Βενετῶν

13 Μαρτίου 1489. Ἡ Κύπρος στὰ χέρια τῶν Βενετῶν

13 Μαρτίου 1489. Ἡ Κύπρος στὰ χέρια τῶν ΒενετῶνΣτὶς 13 Μαρτίου τοῦ 1489 ἡ σημαία τῆς Γαληνοτάτης Δημοκρατίας ἀνέμιζε στὴν Ἀμμόχωστο, δηλώνοντας κι ἐπισήμως πὼς ἡ Κύπρος περνοῦσε στὰ χέρια τῶν Βενετῶν, ὡς (ὑποχρεωτικό) κληροδότημα τῆς Αἰκατερίνης Κορνάρο(υ) πρὸς τὴν Βενετία.Μία μακρὰ περιπέτεια τῆς Μεγαλονήσου ἔφθανε στὸ τέλος της, λίγο πρὶν περάσῃ στὴν τουρκοκρατία καὶ στὴν ἀγγλοκρατία.

Οἱ περιπέτειες τῆς Κύπρου, ὑπὸ τῶν ξένων κατακτητῶν, ξεκίνησαν μὲ τοὺς Ἀσσυρίους (669 – 625 π.χ.), Αἰγυπτίους (550 – 525 π.χ.), Πέρσες (525 -333 π.χ. μὲ μικρὰ διαλείμματα),  Μακεδόνες καὶ Πτολεμαίους (333 – 58 π.χ.),Ρωμαίους (58 π.χ. -333), Βυζαντινοὺς (333 1191 μὲ πολλὰ μεσοδιαστήματα κατακτήσεως καὶ προσβολῆς ἀπὸ Ἄραβες ἀλλὰ καὶ ἀποστάτες Βυζαντινούς), Φράγκους (Ναΐτες 1191 – 1192, Λουζινιᾶνοι 1192 – 1489), γιὰ νὰ καταλήξῃ στὰ χέρια τῶν Βενετῶν.

Ἡ Κύπρος μετὰ τὴν βυζαντινὴ περίοδο κυριαρχίας, μὲ τὶς ἀμέτρητες περιπέτειες καὶ προσβολές της ἀπὸ κάθε εἴδους ἐχθρό, ποὺ λεηλατοῦσε καὶ κατέστρεφε τὶς πόλεις καὶ τὰ ἐπιτεύγματα τῶν κατοίκων της, κατὰ τὴν διάρκεια τῶν σταυροφοριῶν βίωσε μία ἀπὸ τὶς χειρότερες περιόδους κατοχῆς της.
Ἡ κυριαρχία τῶν Φράγκων στὴν Κύπρο ξεκίνησε τὸ 1191 μὲ τὴν Γ΄ Σταυροφορία, ὑπὸ τὸν Ῥιχάρδο τὸν Λεοντόκαρδο. Τὸ 1197 αὐτὸ τὸ σταυροφορικὸ ἀπόκτημα, μετετράπη σὲ βασίλειον κι ἀπὸ τότε, πάντα ἀντιμετωπίζοντας οἱ βασιλεῖς τὴν Κύπρο ὡς κατάκτησιν, ἁπλῶς γιὰ τοὺς Κυπρίους, ἄλλαζαν ὀνόματα, δίχως ὅμως νὰ ἀλλάζουν τακτικές.

Ὁ Αἰκατερίνη Κορνάρου, τελευταία βασίλισσα τῆς φραγκικῆς κυριαρχίας, ἐπείσθη ἐκ τοῦ ἀδελφοῦ της Γεωργίου Κορνάρου, νὰ κληροδοτήσῃ στοὺς Βενετούς, ἐφ΄ ὅσον ὁ υἱός της εἶχε άποβιώση, τὴν Κύπρο.
Ἡ  Ἐνετοκρατία ξεκίνησε μὲ ἕναν ἁπλὸ τοποτηρητή, συνοδευόμενον ἀπὸ δύο συμβούλους, ποὺ ἔστειλαν οἱ Βενετοί, γιὰ νὰ ἀναλάβῃ τὸ νέο τους ἀπόκτημα. Οἱ Κύπριοι, ἀνίσχυροι γιὰ τὴν ὁποιανδήποτε ἀντίστασιν, ἀπεδέχθησαν μουδιασμένοι τὴν νέα αὐτὴ ἀρχή.

Ὁ γερουσιαστὴς Φραγκῖσκος Πριούλης, ὁ γιὰ δύο ἔτη Βενετὸς τοποτηρητής, διέταξε νὰ κατεδαφισθοῦν τὰ βασιλικὰ φρούρια τοῦ Ἁγίου Ἰλαρίωνος καὶ τοῦ Βουφαβέντου, καθὼς καὶ ἄλλα μικρότερα, ποὺ γιὰ νὰ λειτουργήσουν χρειάζοντο μεγάλες φρουρές.
Πούλησε τίτλους στοὺς εὐγενεῖς καὶ διοίκησε τὴν Κύπρο μὲ τοὺς νόμους τῆς Ἱερουσαλῆμ (Ἀσσίζαι), ἔν ᾦ διετηρήθη ἡ διαίρεσις τῆς νήσου ἀπὸ τοὺς Λουζινιάνους, τῶν δώδεκα ἐπαρχιῶν.
Τοποθέτησε σὲ κάθε ἐπαρχία φρουρὰ 300 ἀνδρῶν, ὑπὸ ἑνὸς στρατηγοῦ καὶ διετήρη μισθοφορικὸ στράτευμα ἀπὸ Ἠπειρῶτες Ἀλβανούς, χιλίων ἱππέων.  Ἡ Βενετία, κατὰ τὴν περίοδο τῆς κατοχῆς τῆς Κύπρου, ἀπεκόμιζε ἐτησίως ἕνα ἑκατομμύριον χρυσᾶ σκοῦδα. (Τὰ κέρδη ἦσαν καθαρά, ἀφαιρουμένων τῶν ἐξόδων συντηρήσεως τῶν στρατευμάτων καὶ τοῦ φόρου τῶν 8.000 σκούδων πρὸς τὸν σουλτᾶνο.)

Δύο χρόνια ἀργότερα, ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς βενετικῆς κυριαρχίας στὴν Κύπρο, τὰ πρῶτα προβλήματα τῶν Κυπρίων ἦσαν ὀρατά. Τὰ λιγοστὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα ἐσφραγίζοντο, τὰ ἰταλικὰ ἐπεβλήθησαν ὡς μόνη γλῶσσα ἐπικοινωνίας καὶ τὰ ἰταλικὰ σχολεῖα ἦσαν τὰ μόνα ἐκπαιδευτήρια. Πολλοὶ Κύπριοι ἐγκατέλειψαν τὴν πατρίδα τους, μὰ κι ἄλλοι, ἀρκετοί, ποὺ παρέμειναν, κυρίως εὐγενεῖς καὶ ἐξηρτημένοι δουλοπάροικοι, ἀφέθηκαν στὴν μακαριότητά τους, ἀπολαμβάνοντας τὸ νέο καθεστώς.

Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Ἐνετοκρατίας στὴν Κύπρο ἀρκετὲς θεομηνίες (σεισμοί, πλημμῦρες, ξηρασίες) κτύπησαν τὴν νῆσο, μὲ ἀποτέλεσμα πολλοὶ κάτοικοι νὰ ἀναζητήσουν τὴν σωτηρία τους μεταναστεύοντας.
Παραλλήλως ἡ ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία, ἀπὸ τὸ 1517, ἔχοντας ἤδη αὐξήσει ἰδιαιτέρως τὴν στρατιωτικὴ ἰσχύ της, ξεκίνησε νὰ ἀπειλῇ τὴν κυριαρχία τῶν Βενετῶν, θεωρώντας πὼς ἐφ’ ὅσον ὀ σουλτᾶνος ἦταν διάδοχος τοῦ βασιλείου τῆς Αἰγύπτου, ἦταν καὶ διάδοχος τοῦ βασιλείου τῆς Κύπρου. Σὲ αὐτὸ βέβαια βοήθησε ἰδιαιτέρως ὁ Ἰωσὴφ Νάσι, ποὺ τρελλαινόταν ἀπὸ χαρὰ στὴν σκέψιν νὰ ἀναλάβῃ τὰ ἔσοδα τῆς Κύπρου μόνος του.

Φιλονόη

Σημειώσεις

Πολὺ ἐνδιαφέρουσες λεπτομέρειες γιὰ τὸν τρόπο ποὺ πέρασε ἡ Κύπρος στὴν ἐξουσία τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, τὴν γενοκτονία ποὺ ὑπέστησαν οἱ Κύπριοι, τὶς καταστροφὲς τῆς νήσου καὶ τὴν φρίκη τῆς δουλείας ποὺ ἐπέβαλαν, μετὰ τὴν κατάκτησίν της ἀπὸ τοὺς ὀθωμανούς, τὰ τσιράκια τοῦ Νάσι, μποροῦμε νὰ μελετήσουμε στὴν ἱστορία τοῦ Ἑβραίου Ἰωσὴφ Νάσι, ποὺ μᾶς παραθέτουν ὁλίγοι, μᾶλλον …«περιούσιοι» χρονικογράφοι, καμαρώνοντας γιὰ τὰ ἐπιτεύγματά τους.

Τὸ πρῶτο σιωνιστικὸ κίνημα καὶ ἡ καταστροφὴ τῆς Κύπρου.

Τὸ δεύτερο σιωνιστικὸ κίνημα καὶ ἡ καταστροφὴ τῆς Κύπρου. (α)

Τὸ δεύτερο σιωνιστικὸ κίνημα καὶ ἡ καταστροφὴ τῆς Κύπρου. (β)

Μία οἰκογένεια (ΜΟΝΟΝ) ἐλέγχει τά πάντα στόν πλανήτη;

Ἡ Κύπρος, ἀκόμη κι ἐπὶ Περσῶν, κατὰ βάσιν ἠλέγχετο, στὸ ἐπίπεδον τοῦ ἐμπορίου, ἀπὸ τοὺς Φοίνικες, ποὺ πολὺ νωρὶς εἶχαν καταλάβῃ τὴν Σαλαμίνα  (ἐμφανίζονται γιὰ πρώτη φορὰ τὸν 9ον π.χ. αἰῶνα στὴν Κύπρο). Τὸ ὄνομα Φοίνικες «κληρονόμησαν» ἀπὸ τοὺς Κρῆτες (Ἱεράπετρα) Φοίνικες (Φιλισταῖοι–>Παλαισταῖοι–> Παλαιστίνη), ποὺ ἐγκατεστάθησαν στὴν Παλαιστίνη τὸν 13ον π.χ. αἰῶνα, ἐκμεταλλευόμενοι τὴν πορφύρα, ἀπὸ ὅπου ἔπαιρναν τὸ φοινικοῦν χρῶμα.
Ἀπὸ τότε καὶ μετὰ οἱ παραχαράκτες «Φοίνικες» (ἑβραῖοι), ποὺ εἶχαν στελεχώση καὶ τὴν περσικὴ αὐτοκρατορία, συνέπραξαν μὲ ὅλους τοὺς ἐχθροὺς τῶν Ἑλλήνων (καὶ τῆς Κύπρου) πρὸ κειμένου νὰ καθυποτάξουν τοὺς Ἕλληνες. Ὁ γνωστὸς Μαρδόνιος τῶν περσικῶν πολέμων, κατὰ τὰς γραφάς τους, ἀναφέρεται ὡς Μαρδοχαῖος.

Πληροφορίες ἀπό:

Μεγάλη Ἑλληνικὴ Ἐγκυκλοπαίδεια, Παύλου Δρανδάκη
Παπαδημήτρης, Φραγκοκρατία στὴν Κύπρο
Παπαδημήτρης, Βενετοκρατία στὴν Κύπρο

Ἠ εἰκόνα [Αἰκατερίνη Κορνάρο(υ)] ἀπὸ τὸν ἀνωτέρω σύνδεσμο γιὰ τὴν βενετοκρατία

Σχετικὰ μὲ τὸν συγγραφέα Φιλονόη Πόντου

Ἐλέγξτε ξανά

13 Ἰουλίου 1913. Πρώτη ἀπελευθέρωσις τῆς Ξάνθης

Ἡ ἔναρξις τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων ἐπισήμως τοποθετεῖται στὶς 4 Ὀκτωβρίου τοῦ 1912, μὲ τὴν σχεδὸν ...

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: