Ἀρχικὴ σελίς / ἱστορία / Μάρτιος / 26 Μαρτίου / 26 Μαρτίου 1821. Ἀποφασίσαμεν διὰ τὴν Ἐλευθερίαν μας!!!

26 Μαρτίου 1821. Ἀποφασίσαμεν διὰ τὴν Ἐλευθερίαν μας!!!

26 Μαρτίου 1821. Ἀποφασίσαμεν διὰ τὴν Ἐλευθερίαν μας!!!Τὸν Μάρτιο τοῦ 1821Πελοπόννησος ἀρχικῶς, μὰ καὶ ἡ Στερεὰ Ἑλλάς, στὴν συνέχεια, ὅπως ἐπίσης καὶ κάποιοι νῆσοι, μετετρέποντο, σταδιακῶς, σὲ ἐν βρασμῷ καζάνι.
Ἦταν ποὺ ἡ Ἐπανάστασις ξεκινοῦσε καὶ ποὺ οἱ ἄνθρωποι, ἄλλοτε διότι πίστευσαν σὲ αὐτήν, μὰ κι ἄλλοτε διότι εἶχαν …«ἐπενδύση μεγάλα συμφέροντα» σὲ αὐτήν, ἀπὸ κοινοῦ, μὲ μίαν ἰσχυρὴ ἀποφασιστικότητα, ἔδεσαν τὶς τύχες τους μὲ τὴν λέξιν Ἐλευθερία.
Τὸ παλαιὸ λακωνικὸ «ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τᾶς» μετετράπη σὲ «Ἐλευθερία ἢ Θάνατον» κυριεύοντας τὶς καρδιὲς καὶ τὶς συνειδήσεις ὅλων.

Ἡ πρώτη ἐπαναστατικὴ ἐνέργεια συνέβη στὶς 16 Μαρτίου τοῦ 1821, ἂν καὶ ἦτο ἐπίθεσις σὲ χρηματαποστολή. Στὶς 23 Μαρτίου ὅμως ἤδη ἡ Καλαμάτα, τὸ Αἴγιον καὶ ἡ Πάτρα ἦσαν ἐλεύθερες πόλεις.
Στὶς 25 Μαρτίου τοῦ 1821, στὴν πλατεία Ἁγίου Γεωργίου, ὑπὸ τὶς εὐλογίες τῆς τοπικῆς ἐκκλησίας (Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανός) οἱ κάτοικοι τῶν Πατρῶν «ᾡρκίζοντο πίστιν εἰς τὴν ἐπανάστασιν» καὶ δακρυσμένοι, οἱ ἁπλοῖ ἄνθρωποι τοῦ λαοῦ, ἔδεναν τὶς τύχες τους μὲ τοὺς προεστοὺς καὶ τοὺς δημογέροντες. Ὅλοι, σιγὰ σιγά, ἄμαχοι καὶ πολεμιστές, γέροντες καὶ παιδιά, δημογέροντες καὶ χωριᾶτες, πλούσιοι καὶ φτωχοί, πράκτορες καὶ προδότες, φλογεροὶ πατριῶτες καὶ ἀδιάφοροι, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, ἔδεναν τὴν Μοίρα τους μὲ τὴν Μοίρα ὅλων τῶν Ἑλλήνων.
Τὴν ἡμέρα ἐκείνην, τῆς 25ης Μαρτίου τοῦ 1821, ἀκόμη καὶ ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ἱερεῖς, οἱ δημογέροντες καὶ οἱ προεστοί, ποὺ καθ’  ὅλην τὴν διάρκεια τῆς τουρκοκρατίας λειτούργησαν ὡς δεσμοφύλακες τῶν Ἑλλήνων, συνυπέγραψαν τὴν πρώτη διακήρυξιν τῆς Ἐλευθερίας, ἀπευθυνόμενοι στοὺς προξένους τῶν Πατρῶν, ποὺ ἐκπροσωποῦσαν τὶς εὐρωπαϊκὲς αὐλές.

«Ἡμεῖς, τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος τῶν χριστιανῶν, βλέποντες ὅτι μᾶς καταφρονεῖ τὸ ὀθωμανικὸν γένος καὶ σκοπεύει τὸν ὄλεθρον ἐναντίον μας, πότε μ’  ἕναν καὶ πότε μὲ ἄλλον τρόπον, ἀπεφασίσαμεν σταθερῶς ἢ νὰ ἀποθάνωμεν ὅλοι ἢ νὰ ἐλευθερωθῶμεν. Καὶ τούτου ἕνεκα, βαστοῦμε τὰ ὅπλα εἰς χεῖρας, ζητοῦντες τὰ δικαιώματά μας.
Ὅντες λοιπὸν βέβαιοι ὅτι ὅλα τὰ χριστιανικὰ βασίλεια γνωρίζουν τὰ δίκαιά μας καὶ ὄχι μόνον δὲν θέλουν μᾶς ἐναντιωθῇ, ἀλλὰ καὶ θέλουν μᾶς συνδράμει, καὶ ὅτι ἔχουν εἰς μνήμην ὅτι οἱ ἔνδοξοι πρόγονοί μας ἐφάνησάν ποτε ὠφέλιμοι εἰς τὴν ἀνθρωπότηταν, διὰ τοῦτον εἰδοποιοῦμεν τὴν Ἐκλαμπρότητά σας καὶ σᾶς παρακαλοῦμε νὰ προσπαθήσετε νὰ εἴμεθα ὑπὸ τὴν εὔνοιαν καὶ προστασίαν τοῦ μεγάλου τούτου κράτους».

Ὑπογραφὲς ἀπὸ τούς:

Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανὸς
Προκόπιος Κερνίκης
Ἀνδρέας Ζαΐμης
Ἀνδρέας Λόντος
Μπενιζέλος Ῥοῦφος
Σωτήρης Θεοχαρόπουλος
Παπαδιαμαντόπουλος Ἰωάννης

Τὸ ἐλπιδοφόνον, γιὰ τοὺς πολλούς, ποὺ ἀγνοοῦσαν τὸ τὶ κρύβεται πίσω ἀπὸ τὴν ἐπαναστατικότητα ὅλων τῶν φερομένων ὡς «ἐπὶ κεφαλῆς» τῶν Ἑλλήνων, ἦταν ἡ (ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης στιγμῆς) κοινὴ στάσις τοῦ Ἔθνους.
Τὸ ἀρνητικό, ποὺ δὲν ἔγινε ἀμέσως ἀντιληπτό, ἦταν ἡ πρόσκαιρος κοινὴ στάσις, ποὺ συντόμως μετετράπη σὲ μόχλευσιν ἀλλαγῆς, τύποις, τοῦ ὀνόματος τῶν τυράννων, μὰ ποὺ στὴν πραγματικότητα διετηρήθησαν ὅλες οἱ προηγούμενες τακτικὲς καὶ δομές, ποὺ γιὰ τετρακόσια χρόνια εἶχαν μετατρέψη τὴν Ἑλλάδα σὲ κρανίου τόπο.

Φιλονόη

Πληροφορίες ἀπό:

«Ἀπομνημονεύματα», Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ
«Ἡ Δημητσάνα», Κανδηλώρου Τάκη

εἰκόνα

Σχετικὰ μὲ τὸν συγγραφέα Φιλονόη Πόντου

Ἐλέγξτε ξανά

5 Ἰουλίου 1821. Ἡ ἐπανάστασις φθάνει στὸν Ἀσπροπόταμο.

Τὴν ὥρα ποὺ ὅλη ἡ Πατρίς μας ἐφλέγετο ἀπὸ τὶς μικρὲς ἤ μεγάλες ἑστίες τῆς ...

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: