Ἀρχικὴ σελίς / ἱστορία / Ἀπρίλιος / 4 Ἀπριλίου / 4 Ἀπριλίου 1821. Ἔξω ἀπὸ τὸ Ναύπλιον…

4 Ἀπριλίου 1821. Ἔξω ἀπὸ τὸ Ναύπλιον…

Ἀπριλίου 1821. Ἔξω ἀπὸ τὸ Ναύπλιον...

Ἀπὸ τὶς 23 Μαρτίου, μὲ τὴν ἀναίμακτο ἀπελευθέρωσιν τῆς Καλαμάτας, οἱ Τοῦρκοι τῆς Πελοποννήσου διεβίουν ἐν πλήρῃ συγχύσει καὶ πανικῷ, ἐφ΄ ὅσον ἀπὸ τὴν μία ἡ παρουσία ἀτάκτων ἐνόπλων σωμάτων σὲ ὅλες σχεδὸν τὶς ἐπαρχίες, ἀλλὰ κι ἀπὸ τὴν ἄλλην οἱ φῆμες περὶ ἐπεμβάσεως ξένων δυνάμεων ἀπὸ τὴν Εὐρώπη, διηύρυνον τὴν σύγχυσιν καὶ τὴν ἔκτασιν τοῦ πανικοῦ τους. Ὁ πανικὸς αὐτὸς εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὴν φυγὴ τῶν Τούρκων ἀπὸ τὶς διάφορες ἐπαρχίες ποὺ ἦσαν πιὸ εὐάλωτες καὶ τὸν ἐγκλεισμό τους στὰ φρούρια τοῦ Ναυπλίου, τῆς Μεθώνης, τῆς Κορώνης, τῶν Πατρῶν, τῆς Μονεμβασίας καὶ τῆς Τριπόλεως.
Ἡ μόνη περιοχὴ τῆς Πελοποννήσου, ποὺ ἀκόμη ἠλέγχετο ἀπὸ τοὺς Τούρκους, ἦταν ὁ Κορινθία καὶ τὸ κάστρο τοῦ Ἀκροκορίνθου.

Κεχαγιάμπεης, ἐπιτελάρχης τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας στὴν Πελοπόννησον, ἀναχωρώντας γιὰ τὰ Ἰωάννινα, μὲ στόχο τὴν ἐνίσχυσιν τῶν δυνάμεων τοῦ Χουρσῆτ πασσᾶ κατὰ τοῦ Ἀλῆ πασσᾶ, ἄφησε τὴν μητέρα του στὴν θέσιν του, ποὺ ἦτο ἐξαιρετικῶς ἱκανὴ σὲ θέματα διοικήσεως. Αὐτὴ ἡ γυναῖκα ἔπαιξε πολὺ σοβαρὸ ῥόλο στὰ πολεμικὰ γεγονότα τῶν πρώτων μηνῶν τῆς ἐπαναστάσεως, παραμένουσα κυρίως στὴν Κορινθία καὶ ἐλέγχοντας τὸν Ἀκροκόρινθο, ὅπου στὴν πραγματικότητα ἤλεγχε καὶ τὴν εἴσοδο τῆς Πελοποννήσου διὰ τῆς ξηρᾶς.
Αὐτὴ ἡ ἀπουσία  τοῦ Κεχαγιάμπεη ὅμως ἀπὸ τὴν Πελοπόννησον ἔδωσε τὴν εὐκαιρία στοὺς Ἕλληνες νὰ ἀναπτυχθοῦν στὶς διάφορες ἐπαρχίες τους καὶ νὰ ξεκινήσουν τὶς κατὰ τόπους ἐπιχειρήσεις κατὰ τῶν Τούρκων, συνάμα μὲ τὶς πολιορκίες φρουρίων.

Ἀπὸ τὶς πρῶτες ἡμέρες τῆς ἐπαναστάσεως ἡ ἐλευθέρα Καλαμάτα καὶ ἡ  Πάτρα ἀρχικῶς, καθὼς καὶ ἡ ἔναρξις τῆς πολιορκίας τοῦ φρουρίου τῶν Πατρῶν, ἔδωσαν τὸ σύνθημα τῶν μαζικῶν κινητοποιήσεων.
Ἡ πολιορκία τῶν Τούρκων στὴν Πάτρα πυρῳδότησε στὴν συνέχεια τὶς πολιορκίες γιὰ τὰ φρούρια τῆς Μεθώνης, τῆς Κορώνης, τοῦ Ναυπλίου καὶ τῆς Μονεμβασίας. Οἱ πολιορκίες ξεκίνησαν μὲ μικρὰ ἀποσπάσματα ἀτάκτων ἀλλὰ σταδιακῶς ἐνισχύοντο.

Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Ἀχαΐα, τὴν Μεσσηνία καὶ τὴν Λακωνία σημαντικὲς κινήσεις ἔγιναν καὶ στὴν Ἀργολίδα.
Τὴν νύκτα τῆς 23ης Μαρτίου (πρὸς 24 Μαρτίου) τοῦ 1821, οἱ Τοῦρκοι τοῦ Ἄργους μετέφεραν τὶς οἰκογένειές τους στὸ Ναύπλιον, δίχως νὰ ἔχῃ συμβῆ κάτι σημαντικὸ ποὺ θὰ τοὺς άνησυχοῦσε. Μόνον λόγῳ φημῶν.
Στὸ Ἄργος ἐπέστρεψαν τὴν ἐπομένη γιὰ νὰ παραλάβουν Ἕλληνες ὁμήρους, τάχα μου γιὰ νὰ τοὺς …διασώσουν, ἀλλὰ οἱ Ἕλληνες πρόλαβαν καὶ διέφυγαν στὰ γύρω χωριά, ἐνᾦ ἤδη ἔνοπλα ἑλληνικὰ σώματα κατέλαβαν τὸ Ἄργος. Βλέποντας οἱ Τοῦρκοι τὸ Ἄργος σὲ ἑλληνικὰ χέρια ἐπέστρεψαν πανικόβλητοι στὸ Ναύπλιον γιὰ νὰ διασωθοῦν.
Στὸ Ναύπλιον εἶχαν συγκεντρωθῆ περὶ τοὺς 1650 Τούρκους κι Ἀρβανίτες.

Τότε ξεκίνησε καὶ ἡ οὐσιαστικὴ ἐπιστράτευσις τῆς Ἀργολίδος. Οἱ ὁπλαρχηγοί, οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ προεστοὶ διεκήρυτον στὶς ἐπαρχίες τὴν ἔναρξιν τοῦ ἀγῶνος. Μὲ παραινέσεις τοῦ Παπαφλέσσα, τοῦ Νικολάου Σπηλιωτοπούλου καὶ τοῦ Σταΐκου Σταϊκοπούλου ἐξωθοῦντο οἱ ὁπλαρχηγοὶ πρὸς τὰ πέριξ τῆς Ἀργολίδος φρούρια μὲ σκοπὸ νὰ τὰ πολιορκήσουν.
Σύσσωμος ὁ πληθυσμός, βλέποντας τὶς κεφαλές του νὰ διακηρύσσουν τὴν ἐπανάστασιν, ἔσπευδε νὰ στατευθῇ καὶ νὰ βρῇ ὁπλισμό. Ἕνα πανηγῦρι ἦταν…

Στὶς 4 Ἀπριλίου τοῦ 1821  ὁ Στάικος Σταϊκόπουλος, μὲ 900 Ἀργείους, μαζὺ μὲ τὸν Ἀρσένιον Κρέστα (Παπα-Ἀρσένης ἢ Ἀλέξανδρος Κρέστας), τὸν Ἀναγνώστη Ζέρβα  καὶ τὸν Νικόλαο Λάμπρου ἀπὸ τὸ Κρανίδιον, τὸν Ἀναγνώστη Ἀναστασόπουλο ἀπὸ τὸ Λυγουριὸ καὶ  ἡγουμένους τῶν πέριξ μονῶν, μαζὺ μὲ τὸν Παπαθεοδόση Μποῦσκο ἀπὸ τὸν Τζαφέραγα, τὸν Τᾶσο Νέζο, τὸν Μῆτρο Μεντῆ, τὰ ἀδέλφια Κακάνη καὶ τὸν Μπεκιάρη ἀπὸ τὴν Ναυπλία καὶ τὸ Ἄργος, τὸν Γιώργη Λῦκο μὲ τοὺς Χελιῶτες, ἀπὸ τὸ Δρέπανον, ἀλλὰ καὶ τὸν Τσώκρη, ποὺ μόλις εἶχε φθάση ἐκ τῆς Κωνσταντινουπόλεως,   συνεκεντρώθησαν ἀρχικῶς στὸν Πύργο τοῦ Μολαντζίκου, ἀποθήκευσαν τρόφιμα καὶ πολεμοφόδια καὶ κατέλαβαν τὴν Ἀρείαν, τὸν λόφο Φεναμπαπᾶ καὶ τὴν Ἁγίαν Μονή. Ἐκεῖ ἀπεφασίσθη ὁριστικῶς, ἐφ΄ ὅσον πρὶν εἶχαν ἰδρύση τὴν «Καγκελαρία τοῦ Ἄργους», ἡ στενὴ πολιορκία τῶν πέριξ φρουρίων.
Κατόπιν τούτου διεχωρίσθησαν καὶ  κατηθύνθησαν πρὸς τὸ Ναύπλιον, προχείρως ἐξοπλισμένοι κάποιοι ἐξ αὐτῶν καὶ κάποιοι ἄλλοι πρὸς τὴν Μονεμβασία.

Τὴν ἰδίαν ἡμέρα, στὶς 4 Ἀπριλίου τοῦ 1821, ὁ Σταϊκόπουλος, ὁ Κρέστας, ὁ Ζέρβας ξεκίνησαν τὴν πολιορκία τοῦ Ναυπλίου, ἔχοντας μαζύ τους καὶ τὸν ἡγούμενο Διονύσιον Βούλγαρη, Δρεπανοχωρίτες, Κρανιδιῶτες καὶ Λυγουριῶτες. Στὶς 5 Ἀπριλίου ὅμως, καθ’ ὅσον ἦταν καὶ Πάσχα, οἱ ἀπόλεμοι Ἕλληνες, ἐνθουσιασμένοι ἀπὸ τὴν κήρυξιν τῆς ἐπαναστάσεως ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἑορτὴ τῆς ἡμέρας, ἐδέχθησαν ἐπίθεσιν ἀπὸ τοὺς πολιορκημένους καὶ διεσκορπίσθησαν.
Λίγες ἡμέρες ἀργότες ἐπέστρεφαν στὶς θέσεις τους, πιὸ ἀποφασισμένοι, καλλίτερα ἐξοπλισμένοι καὶ προετοιμασμένοι.
Στὶς 9 Ἀπριλίου ἔφθασε καὶ ἡ Μπουμπουλίνα, μὲ τὸν Μανώλη Λαζάρου γιὰ νὰ ἀποκλείσουν καὶ ἀπὸ τὴν θάλασσα τὴν πολιτεία.

Ἡ πραγματικὴ πολιορκία τοῦ Ναυπλίου θὰ ξεκινοῦσε ὅμως ἀρκετὰ ἀργότερα.
Περὶ τὰ τέλη τοῦ Ἀπριλίου ἐπέστρεφε ὁ Κεχαγιάμπεης, μὲ 3.500 Ἀρβανίτες, γιὰ νὰ ἐνισχύσῃ ἀκόμη περισσότερο τὶς δυνάμεις τῆς Τριπόλεως. Γρήγορα ἐστράφη κατὰ τοῦ Ναυπλίου, διαλύοντας γιὰ ἀκόμη μίαν φορὰ τὴν πολιορκία.  Στὶς μάχες αὐτὲς ἐφονεύθησαν ἐπτακόσιοι Ἕλληνες καὶ ὁ υἱὸς τῆς Μπουμπουλίνας, ὁ Ἰωάννης Γιάννουζας, ἐνᾦ ἡ φρουρὰ τοῦ Ναυπλίου ἐνισχύθη μὲ 300 Ἀρβανίτες.

Φιλονόη

Πληροφορίες ἀπό:

«Ἀπομνημονεύματα περὶ τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως», Φώτιος Χρυσανθακόπουλος
«Ἀπομνημονεύματα Θεοδώρου Κολοκοτρώνη», διὰ χειρὸς Γεωργίου Τερτσέτη
«Ἑλληνικὰ Ὑπομνήματα», Γενναίου Κολοκοτρώνη
«Ἀπομνημονεύματα», Σπηλιάδου Νικολάου
«Ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάστασις», Διονύσιος Κόκκινος

εἰκόνα

 

Σχετικὰ μὲ τὸν συγγραφέα Φιλονόη Πόντου

Ἐλέγξτε ξανά

4 Ἰουλίου 1907. Τόμπρας καὶ Πλατανιᾶς σὲ σοβαρὴ συμπλοκὴ νικοῦν καὶ καταδιώκουν Βουλγάρους.

Τὴν ἄνοιξη τοῦ 1907 εἰσῆλθε στὴν Μακεδονία τὸ σῶμα τοῦ ἀνθυπολοχαγοῦ – φαρμακοποιοῦ Γεωργίου Τόμπρα ...

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: