Ἀρχικὴ σελίς / ἱστορία / Νοέμβριος / 16 Νοεμβρίου / 16 Νοεμβρίου 1822. Ἡ δολοφονία τοῦ Κρεββατᾶ.

16 Νοεμβρίου 1822. Ἡ δολοφονία τοῦ Κρεββατᾶ.

16 Νοεμβρίου 1822. Ἡ δολοφονία τοῦ Κρεββατᾶ.Παναγιώτης Κρεββατᾶς ἦταν προύχων τοῦ Μυστρᾶ. Κοτζάμπασης. Τὸ 1819 ἐμυήθη στὴν Φιλικὴ Ἑταιρεία καὶ παρέμεινε ἐνθουσιώδης σὲ ὅλην τὴν διάρκεια τῶν ἀγώνων.  Προσέφερε μάλλιστα τότε διακόσιες χρυσὲς λίρες τουρκικὲς καὶ ὑπεσχέθη νὰ προσφέρῃ ἀκόμη ὀκτακόσιες χιλιάδες.
Ὅταν ξεκίνησε τὸ 1821 ὁ ἔνοπλος ἀγών, ἦταν ἀπὸ τοὺς πρώτους ποὺ ἔπιασαν ὅπλο στὸ χέρι τους. Συντηροῦσε μὲ δικά του ἔξοδα στρατιωτικὸ σῶμα ἀξιόλογο καὶ ἔλαβε μέρος σὲ ἀρκετὲς μάχες. Ἦταν τότε τριάντα ἑπτὰ ἐτῶν.

Στὴν ἀρχή, ὅταν ξεκίνησαν οἱ διενέξεις τῶν κοτζαμπάσηδων μὲ τὸν Κολοκοτρώνη, γιὰ τὸ ποῦ θὰ πρέπῃ νὰ ἑστιάσουν καὶ νὰ κτυπήσουν, πῆρε τὸ μέρος τῶν δημογερόντων, ποὺ οὔτως ἢ ἄλλως ἁπλῶς ἐπόπτευαν καὶ  ἀγνοοῦσαν τὰ τοῦ πολέμου, πληρώνοντας μὲν τοὺς ἀναγκαίους ἀνεφοδιασμούς, ἀλλά, δυστυχῶς, ἀποβλέποντας σὲ μελλοντικὲς ἀποζημιώσεις.
Γνωρίζοντας ὅμως τὸν Κολοκοτρώνη ἀπὸ κοντά, λίγο ἀργότερα στὸν  Ἀχλαδόκαμπο, ἐνθουσιάστηκε μαζύ του κι …«ἄλλαξε στρατόπεδον», ὑποσχόμενος νὰ προσφέρῃ στὸν ἀγῶνα ἕνα ἑκατομμύριο γρόσια γιὰ τὶς ἀνάγκες τοῦ πολέμου. Ἀντελήφθῃ οὐσιαστικῶς πὼς οἱ προσωπικὲς φιλοδοξίες τῶν προεστῶν καὶ τῶν δημογερόντων ἀν τὶ νὰ βοηθήσουν, ἔθεταν σὲ μεγάλον κίνδυνο τὸν ἀγῶνα. Ἄλλως τε ὁ Κολοκοτρώνης τὸν «μαγνήτισε» μὲ τὸν πατριωτισμό του, τὶς στρατηγικές του ἱκανότητες καὶ τὴν διαύγεια τῆς σκέψεώς του.

Ὁ Κρεββατᾶς ἦταν, κατὰ πῶς ἀντιλαμβανόμεθα σήμερα (ἐκ τοῦ θλιβεροῦ ἀποτελέσματος) τίμιος ἄνθρωπος καὶ βαθύτατα μορφωμένος. Ἡ ἀλλαγή του λοιπὸν αὐτὴ ἠνόχλησε.

Ὁπλαρχηγὸς τῶν ἁρμάτων στὸν Μυστρᾶ ἦταν ὁ Παναγιώτης Γιατρᾶκος. Παλληκάρι γενναῖο ἀλλὰ πολλὲς φορὲς ἔπεφτε θῦμα τῆς …πλεονεξίας του ἢ τῶν συμφερόντων του, ἤ, ἀκόμη καὶ τῶν δολοπλοκιῶν.
Σὲ ἐκείνην τὴν περίπτωσι τὸν «ἐτούμπαραν» οἱ ἐπιτήδειοι κι ἐπίστεψε πὼς ὁ Κρεββατᾶς θὰ τὸν ἀντικαθιστοῦσε μὲ  τὸν Νικήτα Σταματελόπουλο.
Δὲν ἤθελε καὶ πολύ.
Στὶς 16 Νοεμβρίου τοῦ 1822 ξεκινᾶ ὁ Κρεββατᾶς ἀπὸ τὸν Μυστρᾶ γιὰ τὴν Ἑρμιόνη, μὲ ὀκτὼ ἄνδρες. Στὸ  γεφύρι τοῦ Κοπάνου, στὸν Εὐρώτα, τοὺ εἶχαν στήσῃ παγίδα ὁ Γρηγοράκης, ἀνεψιὸς τοῦ Παναγιώτη Γιατράκου καὶ ὁ Μαλαβαζάκης, τσαούσης τοῦ Γιατράκου. Εἶχαν μαζύ τους ἀρκετοὺς ὁπλισμένους.

Ὁ Κρεββατᾶς κτυπήθηκε καὶ σωριάστηκε. «Καὶ δὲν ἔφθασεν τοῦτο εἰς αὐτούς, ἀλλὰ τὸν ἔγδυσαν κατάσαρκα καὶ τὸν ἐτουφέκιζον»… γράφει στὶς 29 Νοεμβρίου τοῦ 1822Παπαφλέσσας στὸν Νικηταρᾶ. Καὶ συνεχίζει παρακάτω: «Ὁ Γιατρᾶκος ἐξεσκέπασε τὸ πρᾶγμα φανερά, ὅτι τὸν ἐσκότωσεν ὁ ἴδιος, καθότι ὁ μακαρίτης Κρεββατᾶς ἐσκόπευε νὰ ἀφιερώσῃ τὴν ἐπαρχίαν του εἰς τὴν γενναιότητά σου, καὶ διὰ νὰ τὸν ἐκδικηθῇ ὁ Γιατρᾶκος τὸν ἐσκότωσεν. Ὅθεν ἡμεῖς πρέπει νὰ τὸν ἐκδικηθῶμεν, διότι ὁ μακαρίτης ἐσκόπευε καλὰ διὰ ἡμᾶς».

Οἱ δολοφόνοι τοῦ Κρεββατᾶ οὐδέποτε ἐτιμωρήθησαν!
Οἱ ὀργανωτὲς τῆς δολοφονίας, Γεώργιος Γιατρᾶκος καὶ Νικόλαος Γιατρᾶκος, στὶς 8 Ἰανουρίου τοῦ 1823, προεβιβάσθησαν σὲ στρατηγὸ ὁ Γεώργιος καὶ σὲ χιλίαρχο ὁ Νικόλαος, «διὰ τὰς πρὸς τὴν πατρίδα ἐκδουλεύσεις των» συνεπλήρωνε ἡ τότε κυβέρνησις, τῆς ὁποίας μέλος φυσικὰ ἦταν καὶ ὁ Παπαφλέσσας, ἀλλὰ καὶ ὁ Γεώργιος Κουντουριώτης, ἡ βιτρίνα τοῦ Λαζάρου, μὰ καὶ οἱ Κωλέττης καὶ Μαυροκορδᾶτος, ποὺ κυριολεκτικῶς θέλησαν νὰ ἀφανήσουν ὅ,τι καλὸ γεννοῦσε ὁ τόπος.

Στὶς 29 Νοεμβρίου τοῦ 1855 διαβάζουμε στὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως τῆς βουλῆς, πὼς ἡ χήρα τοῦ Κρεββατᾶ ἔπεσε σὲ μεγάλην δυστυχία καὶ ζοῦσε μόνον μὲ 20 δραχμὲς τὸν μῆνα. Ποσὸν ἀστεῖο γιὰ τὶς ἀνάγκες διαβιώσεώς της. Γιὰ νὰ κάνετε τὴν σύγκρισιν, ἡ ἐπίσης πάμπτωση χήρα τοῦ Νικήτα Σταματελοπούλου, τὸ 1854, ἔλαβε σύνταξιν 111 δραχμῶν!

Φιλονόη.

 

Σημειώσεις

«Δῆμος» ἔπρεπε νὰ ἀφανισθῇ. Ὁ «Δῆμος» ἦταν ὁ Κολοκοτρώνης. Δὲν τοὺς ταίριαζε γιὰ κεφαλὴ στὴν ἐπανάστασι.

Βέβαια… Τὸ 1822 ὁ Παπαφλέσσας ἦταν μέσα στὴν ἔριδα, στὴν δολοπλοκία καὶ στὴν ἁρπακτή. Ἐκπαιδεύετο γιὰ …πολιτικός, σιγὰ σιγά, μὰ πολὺ σταθερὰ καὶ διαρκῶς ἐμπλεκόμενος βαθύτερα στὶς βρωμιές, στὰ ψέμματα καὶ στὶς ἀπάτες. Καὶ διέθετε ὅλα τὰ ἀπαραίτητα προσόντα τοῦ παλιανθρώπου, γιὰ νὰ μπορῇ νὰ ξεγελάσῃ ἕναν Νικηταρᾶ!!!
Ἦταν ἀπὸ αὐτούς, ποὺ μαζὺ μὲ τὸν Κωλέττη καὶ τὸν Μαυροκορδᾶτο ἔστησαν τὸν ἐμφύλιο, διότι τὸ χρῆμα τῶν δανείων, ἂν καὶ ἀκόμη δὲν εἶχε ἀποφασισθῆ ὁριστικῶς τὸ πόσο θὰ ἦταν, ἐν τούτοις ἦσαν πανέτοιμοι γιὰ νὰ τὸ ζητήσουν, νὰ μᾶς τὸ φορτώσουν καὶ νὰ τὸ …ἀπολαύσουν μόνοι τους!!!
Ὁ Κωλέττης, γιὰ παράδειγμα, πάμπτωχος ὅταν ξεκίνησε ἡ ἐπανάστασις, στὸ πέρας τῆς ζωῆς του εἶχε νὰ μετρήσῃ …ἀμέτρητη περιουσία.
Ἦσαν αὐτοὶ ποὺ ἔθεσαν τὶς βάσεις γιὰ τὸ κράτος τῆς ἁρπακτῆς, τῆς ἐξαγορᾶς, τῆς ἀτιμωρισίας καὶ τῆς ἀσυλίας τους. Τὸ χρῆμα τοῦ Κρεββατᾶ, ἐφ΄ ὅσον δὲν θὰ περνοῦσε ἀπὸ τὰ χέρια τους, ἦταν ἐπικίνδυνο καὶ δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ τὸ …διαχειρισθοῦν καταλλήλως, μὲ τὸν …«ὑψηλότατον» δολοπλόκο Λάζαρο Κουντουριώτη. Βγαίνοντας ὁ Κρεββατᾶς ἀπὸ τὴν μέση τὸ χρῆμα του ἦταν …δικό τους!!!

Ἕνα ἄλλο σημαντικὸ σημεῖον τῆς περιόδου εἶναι ἡ παρουσία τοῦ Δράμαλη στὴν Πελοπόννησον, ποὺ ἀπειλοῦσε νὰ ἰσοπεδώσῃ ὅλα αὐτά, ποὺ μὲ αἷμα εἶχαν κερδίση οἱ Ἕλληνες. Σὲ μίαν τέτοιαν περίοδο, λογικά, ὄφειλαν νὰ εἶναι ὅλοι ἡνωμένοι καὶ συστρατευμένοι ἀπέναντι στὸν κοινό τους ἐχθρό. Αὐτὸ τὸ ἀντελήφθη ὁ Κρεββατᾶς καὶ πρὸς τοῦτον ἐστήριξε μὲ ὅλες του τὶς δυνάμεις τοὺς ὁπλαρχηγούς.

Ὁ Γούδας ἀναφέρει πὼς ἦταν ἕνας καθαρόαιμος Σπαρτιάτης, δίχως προσωπικὲς φιλοδοξίες καὶ μὲ μοναδικό του σκοπὸ τὴν ἀπελευθέρωσιν.

Πληροφορίες ἀπὸ:

«Βίοι Παράλληλοι», τόμος ἕκτος, Γούδας Ἀναστάσιος
«Ἀπομνημονεύματα περὶ τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως», Χρυσανθακόπουλος Φώτιος
«Ἱστορία τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως», Σπυρίδων Τρικούπης
«Ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάστασις», Διονύσιος Κόκκινος
«Ἡ Ἐπανάστασις τοῦ ΄21», Δημήτριος Φωτιάδης

φωτογραφία

Σχετικὰ μὲ τὸν συγγραφέα Φιλονόη Πόντου

Ἐλέγξτε ξανά

4 Ἰουλίου 1907. Τόμπρας καὶ Πλατανιᾶς σὲ σοβαρὴ συμπλοκὴ νικοῦν καὶ καταδιώκουν Βουλγάρους.

Τὴν ἄνοιξη τοῦ 1907 εἰσῆλθε στὴν Μακεδονία τὸ σῶμα τοῦ ἀνθυπολοχαγοῦ – φαρμακοποιοῦ Γεωργίου Τόμπρα ...

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: