Ἀρχικὴ σελίς / ἱστορία / Ἰανουάριος / 25 Ἰανουαρίου / 25 Ἰανουαρίου 1833. Ἡ ἄφιξις τοῦ Ὄθωνος

25 Ἰανουαρίου 1833. Ἡ ἄφιξις τοῦ Ὄθωνος

Οἱ «Μεγάλες Δυνάμεις» τῆς ἐποχῆς,  ποὺ μᾶς …«ἐπέτρεψαν» νὰ γίνουμε …«ἀνεξάρτητον κράτος», ἀπεφάσισαν νὰ μᾶς δόσουν, ὡς …δωράκι, μαζὺ μὲ τὴν …«ἐλευθερία μας», ἕναν βασιλέα.
Ὁ βασιλεὺς αὐτὸς ἀπεφασίσθη νὰ μᾶς κυβερνήσῃ ἀπὸ τοὺς πληρεξουσίους
τῆς Ἀγγλίας, τῆς Γαλλίας καὶ τῆς Ῥωσσίας, ὑπευθύνους γιὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ «ἑλληνικοῦ ζητήματος», μετὰ τὸν φόνο τοῦ Ἰωάννου Καποδίστρια.
Κι ἐφ΄ ὅσον, κατόπιν πολλαπλῶν συσκέψεων τῶν πληρεξουσίων, ἐχαρακτηρίσθη ὁ φόνος τοῦ Καποδίστρια «ὡς ἀνοσιούργημα» (πρωτόκολλον 26ης Δεκεμβρίου τοῦ 1831) προέβησαν σὲ ἔκδοσιν πρωτοκόλλου, τὴν 1ην Φεβρουαρίου (13 Φεβρουαρίου) 1832 στὸ Λονδίνο, ὅπου συνυπέγραφαν τὴν ἀνάθεσιν τοῦ θρόνου στὸν Ὄθωνα.

25 Ἰανουαρίου 1833. Ἡ ἄφιξις τοῦ Ὄθωνος1

Φρειδερίκος Ὄθων Βίττελσμπαχ, (ἀπὸ τὸν οἶκο τῶν Wittelsbachs –> Osnabrück –> Glücksburg -Ὄθων Βίττελσμπαχ –House of Wittelsbach), δευτερότοκος υἱὸς τοῦ βασιλέως τῆς Βαυαρίας Λουδοβίκου, στὶς 25 Ἰανουαρίου τοῦ 1833 ἀφίχθη στὸ Ναύπλιο, μὲ ὅλον τὸν λαὸ νὰ ζητωκραυγάζῃ ἀπὸ  χαρά, ἐφ΄ ὅσον ἐπὶ τοῦ νεαροῦ μονάρχου ἐστήριζε πλέον ὅλες του τὶς ἐλπίδες, γιὰ ἀπονομὴ δικαιοσύνης καὶ ἡρεμία.
Χαρακτηριστικὴ εἶναι ἡ σκηνὴ τῆς ἐναποθέσεως τῶν ὅπλων στὰ πόδια τοῦ νεαροῦ βασιλέως ἀπὸ τὸν
Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, ποὺ τόσο εἶχε ταλαιπωρηθῆ ἤδη ἀπὸ τὶς ἀτιμίες τῶν ὅσων ἐποφθαλμιοῦσαν τὴν ἐξουσία τοῦ νεοϊδρυθέντος κρατιδίου.
Παρ’ ὅλα αὐτά, λόγῳ τοῦ φόβου ποὺ διατηροῦσαν οἱ τότε κρατοῦντες, προεξάρχοντος τοῦ Κωλέττη, γιὰ τὸν Κολοκοτρώνη, ἐφρόντισαν νὰ προηγηθῇ τῆς ἀφίξεως τοῦ Ὄθωνος ἡ κατασυκοφάντησις τοῦ Γέρου μας, ποὺ τὸν κατῳνόμαζαν ὡς τὸν κύριο ὑποκινητὴ τῶν ταραχῶν.

Ὁ Ὄθων μαζύ του ἔσερνε καὶ τὸν στρατό του, 3.500 Βαυαρούς, σὰν προσωπική του φρουρά, ὅπως καὶ τὴν Ἀντιβασιλεία, ἐφ΄ ὅσον ὁ βασιλεὺς ἦτο ἀκόμη ἀνήλικος.
Ἡ φρουρὰ τοῦ Ὄθωνος ἀποτελεῖτο ἀπὸ
στρατευμένους ἐκ τοῦ προχείρου Βαυαρούς, μὴ ἐκπαιδευμένους στρατιῶτες, ἐκ τῶν καταγωγίων τοῦ Μονάχου, βάσει μεταγενεστέρων μαρτυριῶν καὶ παραδοχῶν.

Ὁ Ὄθων ὅταν ἐστέφθη βασιλεύς μας ἦτο μόλις 17,5 ἐτῶν.
Γεννήθηκε τὴν 1η Ἰουνίου τοῦ 1815 καὶ μᾶς …ἐτίμησε μὲ τὴν βασιλεία του ἔως τὶς 23 Ὀκτωβρίου τοῦ 1862, μετὰ τὴν βιαία ἐκθρόνησίν του (;;; πολλὰ τὰ ἐρωτηματικὰ γιὰ αὐτὴν τὴν ἐκθρόνησιν!!!).

Τὸ πρωτόκολλο ποὺ μᾶς μετέτρεπε σὲ βασίλειον ὑπεγράφη στὸ Λονδίνο τὴν 1η Φεβρουαρίου (13η Φεβρουαρίου μὲ τὸ νέο ἡμερολόγιον) τοῦ 1832.
Στὶς 17 Μαρτίου τοῦ 1832, ἀπὸ τὸν Αὐγουστῖνο Καποδίστρια, προσωρινὸ κυβερνήτη, στὴν συνέλευσιν τῆς κυβερνήσεώς του, ἀνεκοινώθη ἡ ἀνάληψις τοῦ θρόνου ἀπὸ τὸν Βαυαρὸ πρίγκιπα.
Στὶς  ἀρχὲς τοῦ
Σεπτεμβρίου τοῦ 1832, μετὰ ἀπὸ πολλὲς ἐμφύλιες διαμάχες κι ἀναταραχές, μὲ ἐμπνευστὴ καὶ πρωταγωνιστὴ κυρίως τὸν Ἰωάννη Κωλέττη, ἀνεκοινώθη  ἡ ἀπὸ τὶς 18 Αὐγούστου (31 Αὐγούστου) τοῦ 1832, ὑπογραφείσα διακήρυξις τοῦ συνεδρίου τοῦ Λονδίνου, μὲ τὴν ἐπίσημο ἀνάθεσιν τῆς διακυβερνήσεως στὸν Βαυαρὸ ἄνακτα.

Τὴν …παράκλησιν γιὰ νὰ μᾶς …τιμήσῃ μὲ τὴν βασιλεία του ἀνέλαβαν νὰ μεταβιβάσουν ὁ Ἀνδρέας Βῶκος (Μιαούλης), ὁ Κώστας Μπότσαρης (υἱὸς τοῦ Κίτσου Μπότσαρη καὶ ἀδελφὸς τοῦ Μάρκου Μπότσαρη) καὶ ὁ Δημήτριος Πλαπούτας, ἕνας ἀπὸ τοὺς ἀγαθοτέρους ἀγωνιστὲς τοῦ 1821.

25 Ἰανουαρίου 1833. Ἡ ἄφιξις τοῦ Ὄθωνος2
Ἡ ἐπίσκεψις στὰ ἀνάκτορα τῶν Βίττελσμπαχ, γιὰ τὴν παράκκλησιν τῆς ἀναθέσεως τῆς βασιλείας, ἐπραγματοποιήθη κατὰ τὸν Νοέμβριο τοῦ 1832.
Ὁ Ὄθων ἀνεχώρησε ἐκ τοῦ  Μονάχου στὶς
24 Νοεμβρίου τοῦ 1832 ἐνᾦ τὴν 1η Ἰανουαρίου τοῦ 1833 ἐπεβιβάσθη στὴν ἀγγλικὴ φρεγάτα «Μαδαγασκάρη», ποὺ τὸν ἀνέμενε στὸν λιμένα τοῦ Βρινδησίου, γιὰ νὰ τὸν μεταφέρῃ στὸ νεοσυσταθὲν βασίλειό του.

Ἡ καθυστέρησις τῆς ἀναχωρήσεως τοῦ Ὄθωνος ὀφείλετο στὶς μὴ συμφωνειθῆσες συνοριακὲς ὁριογραμμὲς τοῦ νεοσυσταθέντος ἑλληνικοῦ κρατιδίου μὲ τὸν σουλτᾶνο, κάτι ποὺ ἐπετεύχθη περὶ τὶς 14 Δεκεμβρίου (27 Δεκεμβρίου) τοῦ 1832, στὴν Κωνσταντινούπολιν, ἀπὸ τοὺς τρεῖς πρέσβεις τῶν Μεγάλων Δυνάμεων.
Τὶς …«διαπραγματεύσεις» μὲ τὸν σουλτᾶνο Μαχμοῦτ Β΄ ἀνέλαβε κυρίως ὁ λόρδος
Στράτφορδ Κάνινγκ, ποὺ ἔπαιξε σημαντικότατον ῥόλο ἐκείνη τὴν περίοδο σὲ ὅσα μᾶς κατέστησαν προτεκτοράτο τῶν τραπεζιτῶν.

Ἡ φρεγάτα «Μαδαγασκάρη» ἔφθασε στὸ Ναύπλιο στὶς 19 Ἰανουαρίου τοῦ 1833 ἀλλὰ ὁ Ὄθων καὶ ἡ Ἀντιβασιλεία χρειάσθηκαν μία ἑβδομάδα γιὰ νὰ ἀποβιβασθοῦν, ἐνᾦ στὸ μεταξὺ ἀπεβιβάσθη ὅλη ἡ βαυαρική του φρουρά, γιὰ νὰ προετοιμάσῃ τὴν ὑποδοχὴ καὶ νὰ ἐπιληφθῇ τῆς ἀσφαλείας του.
Στὶς 11:00 τὸ πρωΐ τῆς
25ης Ἰανουαρίου τελικῶς ἀπεφάσισε νὰ πατήσῃ τὰ χώματα τοῦ βασιλείου του.
Ἡ ὑποδοχὴ λαμπρή, μὲ σημαῖες ἑλληνικὲς καὶ βαυαρικές, διασταυρούμενες, ἀλλὰ καὶ ἀγγλικές, γαλλικές, ῥωσσικὲς παντοῦ διεσκορπισμένες…

25 Ἰανουαρίου 1833. Ἡ ἄφιξις τοῦ Ὄθωνος3
Ἡ λέμβος ποὺ τὸν μετέφερε διέθετε κωπηλάτες …Ἄγγλους, ἐκ τῆς ἀγγλικῆς σχολῆς Δοκίμων, ἅπαντες «Ἄγγλοι εὐγενεῖς»!!!.

Ἄν καὶ ὁ Ὄθων διέθετε τρεῖς ὁλόκληρες ἐκθέσεις ἰατρικὲς ποὺ ἐπιβεβαίωναν τὴν ἀνικανότητά του νὰ κυβερνήσῃ-βασιλεύσῃ ἀφ΄ ἑνός, μὰ καὶ τὴν ἀνικανότητά του νὰ τεκνοποιήσῃ ἀφ΄ ἑτέρου, ἐν τούτοις ἐπελέγη ὡς ἀρίστη λύσις γιὰ τὸ «ἐλληνικὸν ζήτημα».
Οἱ ἰατρικὲς αὐτὲς ἐκθέσεις ἦσαν γνωστὲς στὸν πατέρα του, μὰ καὶ στὴν ἀγγλικὴ πρεσβεία, ἀλλὰ παρέμειναν μυστικὲς ἔως τῆς στιγμῆς ποὺ ἄρχισε νὰ ἐνοχλῇ τοὺς «προστάτες» μας
Ἄγγλους, Γάλλους καὶ Ῥώσσους,  ἡ μεταστροφὴ τοῦ Ὄθωνος ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ δημοσιευθοῦν στὸν ἀγγλικὸ καὶ στὸν ἑλληνικὸ τύπο σταδιακῶς καὶ νὰ τὸν ἐκθέσουν ἀνεπανόρθωτα.
Μάλιστα κάποιες ἐφημερίδες τῆς ἐποχῆς δικαιολόγησαν τὴν ὕπαρξιν αὐτῶν τῶν ἐκθέσεων ὡς προσπάθεια τοῦ Λουδοβίκου νὰ κηδεμονεύσῃ τὸν υἱό του καὶ τελικῶς τὴν χώρα.

Ὁ Ὄθων ἔφθασε στὸ Ναύπλιο, τότε πρωτεύουσα τῆς Ἑλλάδος, μὲ τὴν ἀγγλικὴ φρεγάτα «Μαδαγασκάρη» καὶ ἀπέπλευσε, τὸ 1962, μετὰ τὸν ἐκθρονισμό του, μὲ τὸ ἀγγλικὸ πολεμικὸ «Σκύλλα», δίχως νὰ παραιτηθῇ ἀπὸ τὸν θρόνο.
Ἀπεβίωσε στὶς 26 Ἰουλίου τοῦ 1867, στὴν Βαμβέργη, ὅπου ἐτάφη μὲ τὴν παραδοσιακὴ ἑλληνικὴ φουστανέλα.
Δίπλα του ἐτάφη ἡ σύζυγός του Ἀμαλία. Οἱ τάφοι τους εὑρίσκονται σήμερα στὸ κέντρο τοῦ Μονάχου, μαζὺ μὲ τοὺς τάφους τοῦ ζεύγους Κάιζερ, ἀλλὰ καὶ πολλοὺς ἄλλους, γνωστοὺς καὶ μή, ὁμοφύλλους τους.

Φιλονόη

Βιβλιογραφία

«Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους», Κωνσταντῖνος Παπαῤῥηγόπουλος

«Ὄθων, ἡ Μοναρχία», Φωτιάδης Δημήτριος

«Ἡ Ἐπανάστασις τοῦ ’21», Φωτιάδης Δημήτριος

«Ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάστασις», Κόκκινος Διονύσιος

Οἱ εἰκόνες προέρχονται ἀπὸ τὰ παραπάνω βιβλία

Σχετικὰ μὲ τὸν συγγραφέα Φιλονόη Πόντου

Ἐλέγξτε ξανά

4 Ἰουλίου 1907. Τόμπρας καὶ Πλατανιᾶς σὲ σοβαρὴ συμπλοκὴ νικοῦν καὶ καταδιώκουν Βουλγάρους.

Τὴν ἄνοιξη τοῦ 1907 εἰσῆλθε στὴν Μακεδονία τὸ σῶμα τοῦ ἀνθυπολοχαγοῦ – φαρμακοποιοῦ Γεωργίου Τόμπρα ...

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: