Ἀρχικὴ σελίς / ἱστορία / Ἰούνιος / 29 Ἰουνίου / 29 Ἰουνίου 1822. Ὁ Δράμαλης ἐκστρατεύει.

29 Ἰουνίου 1822. Ὁ Δράμαλης ἐκστρατεύει.

Ὁ Μαχμοῦτ πασσᾶς τῆς Δράμας, ἤ ἄλλως ὁ Δράμαλης, ὅπως τὸν μάθαμε ἐμεῖς, προστατευόμενος τῆς βαλιδὲ χανοῦμ, ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς σκληροτέρους πασσᾶδες τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας.

Μὲ ῥαδιουργίες, μὲ συκοφαντίες καὶ μὲ δωροδοκίες, κατόρθωσε νὰ πείσῃ τὸν σουλτάνο γιὰ τὴν ἀξιοσύνη του, μὲ ἀποτέλεσμα ὁ πράγματι ἱκανός, ὥς στρατηγός, Χουρσῆτ πασσᾶς τῆς Τριπόλεως, νὰ ἐκτοπιστῆ καὶ νὰ περιοριστῇ στὸν ῥόλο τοῦ ἀνεφοδιαστοῦ τοῦ Μαχμοῦτ πασσᾶ.

Ἄν κι ὁ Χουρσῆτ εἶχε καταστείλῃ ἐπιτυχῶς τὶς ἐπαναστατικὲς δράσεις στὰ  Ἄγραφα, στὸν Ἀσπροπόταμο καὶ στὸ Πήλιο, ἐν τοῦτοις τοῦ ἀφηρέθῃ ἡ ἀρχιστρατηγία.

 Μὲ τὸ ποὺ τοῦ ἀνετέθῃ ἡ ἐκστρατεία τῆς Πελοποννήσου θέλησε νὰ καθαρίσῃ τὴν Θεσσαλία ἀπὸ κάθε ἑστία ἐπαναστατική. Μεταξὺ τῶν διαταγῶν ποὺ ἐξέδοσε ἦταν ἡ κατεδάφισις τῶν προσφάτως ἀνεγειρομένων ναῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχαν δομηθῇ μὲ τὴν ἄδεια τοῦ Ἀλῆ πασσᾶ τῶν Ἰωαννίνων.

Οἱ πληθυσμοὶ τρομοκρατημένοι, μὲ παρακάλια, δωροδοκίες καὶ ταξίματα, κατάφεραν νὰ τὸν πείσουν νὰ ἀλλάξῃ τὴν ἀπόφασίν του. Αὐτὸ ὅμως δὲν μείωσε τὸ μένος του καὶ τὴν ἐπιθετικότητά του.

Μία ἀπὸ τὶς ἰσχυρότερες στρατιὲς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἐτέθῃ ὑπὸ τὶς διαταγές του. Κατὰ τὸν Διονύσιο Κόκκινο ἀνήρχετο σὲ 24.000 μαχίμους, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ τρία τέταρτα ἦτο ἱππεῖς. (Συνολικῶς περὶ τοὺς τριάντα χιλιάδες, μαζὺ μὲ τοὺς βοηθητικούς.)

Οἱ περισσότεροι πεζοὶ ἦτο Ἀλβανοί, δῆλα δὴ ἀπὸ τοὺς πλέον ἱκανούς, ἐμπειροπολέμους καὶ δεδοκιμασμένους στρατιῶτες τῆς αὐτοκρατορίας. Ἄλλως τὲ αὐτοὶ ἦτον ποὺ εἶχαν  ἤδη κλείσῃ τὸ κεφάλαιον Ἀλῆς ἐπιτυχῶς.

Οἱ ἀξιωματικοί του ὑψηλὰ ἰστάμενα πρόσωπα τῆς αὐτοκρατορίας.

Μαχμοῦτ Χασᾶν Ζίχναλη πασσᾶς, συγγενής του καὶ ὑπαρχηγός του, ὁ Τοπᾶλ Ἀλῆ πασσᾶς, πρώην μέγας βεζύρης, ὁ Ἐρῆπ Ἀχμὲτ πασσᾶς, πρώην ὑπουργὸς τῶν ἐσωτερικῶν, ὁ  Χασᾶν πασσᾶς, ὁ Δελῆ Ἀχμὲτ Δελήμπασης καὶ ὁ Ἀλῆ πασσᾶς, πρώην Ἀλήμπεης τοῦ Ἄργους, ποὺ μόλις εἶχε προαχθῇ σὲ πασσᾶ, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς πολιορκίας τῶν Ἰωαννίνων.

Μαζύ του ἐξεστράτευσαν κι ἀρκετοὶ μπέηδες τῆς Μακεδονίας, τῆς Θράκης καὶ τῆς Μαγνησίας.

Στὶς 29 Ἰουνίου τοῦ 1822 ὁ Δράμαλης ξεκίνησε ἀπὸ τὴν Λάρισσα, δηλώνοντας πὼς τὸ πολὺ σὲ δύο μῆνες θὰ τελειώσῃ μὲ τὴν ἐκστρατεία του.

Ἐκείνην τὴν ἡμέρα ἐπέρασε τὴν Ἀλαμάνα καὶ κατευθύνθηκε πρὸς τὴν Βοιωτία καὶ τὴν Θήβα, τὴν ὁποίαν κι κατέκαυσε.  (Λέγεται πὼς χρειάστηκαν πέντε ἡμέρες γιὰ νὰ περάσῃ ὅλο τὸ στράτευμά του ἀπὸ τὴν γέφυρα τῆς Ἀλαμάνας.)

Ὁ μοναδικὸς ἄνθρωπος ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ τοῦ δημιουργήσῃ προβλήματα καὶ νὰ ἀνακόψῃ τὴν πορεία του ἦταν ὁ Ὀδυσσέας Ἀνδροῦτσος, ποὺ ὅμως ἤδη τὸ Ἐκτελεστικὸ τὸν θεωροῦσε ἐχθρό του καὶ εἶχε ξεκινήσῃ τὴν δίωξί του. Ὁ Ὀδυσσεὺς λοιπὸν περίμενε στὴν Δρακοσπηλιά του, ἄκαπνος.

Ἄρα ὁ Δράμαλης διέσχισε ἀνενόχλητος τὴν Ἀνατολικὴ Στερεὰ Ἑλλάδα καὶ στὸ πέρασμά του κατέπνιγε κάθε ἀντίδρασι ἤ ἐπαναστατικὴ διάθεσι.

Οἱ πληθυσμοὶ τρομοκρατημένοι κατέφευγαν στὰ βουνὰ κυρίως, ἀλλὰ καὶ στὴν Σαλαμίνα ἀργότερα.

Στὴν Σαλαμίνα ὅμως κατέφυγε ἀρχικῶς καὶ ἡ κυβέρνησις, ἡ ὁποία φοβουμένη τοὺς ἀνθρώπους τοῦ Ὀδυσσέως, τελικῶς κατέληξε στὴν Εὔβοια, στὸ Ξηροχώρι

Στὴν Ἀττική, καὶ ἰδίως στὴν Ἀθήνα διεπράχθησαν πολλὲς σφαγές σὲ ἀμάχους τοῦ τουρκικοῦ πληθυσμοῦ.

Μὲ τὴν γνωστοποίησι τῆς καθόδου τοῦ Μεχμὲτ πασσᾶ, οἱ Ἕλληνες, πανικόβλητοι, ἀψυχολόγητοι καὶ ὀργισμένοι, οἱ ὁποῖοι μόλις στὶς 10 Ἰουνίου τοῦ 1822, εἶχαν παραλάβῃ, μετὰ πολυμήνου πολιορκίας, τὴν Ἀκρόπολιν τῶν Ἀθηνῶν, ξεχύθηκαν πρὸς τὶς ἐξόδους τῆς Ἀττικῆς, πρὸ κειμένου νὰ γλυτώσουν. Στὶς 28 Ἰουνίου τοῦ 1822 μάλλιστα διέπραξαν ἀκόμη καὶ σφαγές, πρὸς τὸν ἄμαχο ὀθωμανικὸ πληθυσμό. Ἀδικαιολόγητες ἀπὸ μίαν ἄποψιν, διότι οἱ Τοῦρκοι τῶν Ἀθηνῶν εἶχαν παραδοθῇ μὲ συνθῆκες. Δικαιολογημένες ὅμως ἐπίσης, διότι στὸν Πειραιᾶ εἶχαν ἤδη φθάσῃ ἐλάχιστοι διασωθέντες ἀπὸ τὶς σφαγὲς τῶν Κυδωνιῶν καὶ τῆς Χίου.

Ὁ Δράμαλης ἀπεφάσισε νὰ μὴν ἀσχοληθῇ μὲ τὴν Ἀθήνα ἀκόμη. Στόχευε στὴν Πελοπόννησο. Πίστευε πὼς ἐὰν ἔσβηνε ἐκεῖ τὴν ἐπανάστασι, ἡ Ἀκρόπολις τῶν Ἀθηνῶν θὰ ἦταν ἀστειότης.

Οἱ πεντακόσιοι Ἕλληνες, ποὺ ἀπεφάσισαν νὰ παραμείνουν καὶ νὰ ὑπερασπιστοῦν τὴν Ἀκρόπολι,   ἐφοδιαζόμενοι στὸ μεταξὺ πολὺ καλὰ  σὲ τροφὲς καὶ σὲ πολεμοφόδια, περίμεναν ἀδίκως τὴν ἐπίθεσί του.

Αὐτὸς προχώρησε γιὰ νὰ βρῇ αὐτὸ ἀκριβῶς ποὺ τοῦ χρειαζόταν.

Φιλονόη.

Πληροφορίες ἀπὸ τὸν Διονύσιο Κόκκινο, Ἑλληνικὴ Ἐπανάστασις.

 φωτογραφία

Σχετικὰ μὲ τὸν συγγραφέα Φιλονόη Πόντου

Ἐλέγξτε ξανά

3 Ἰουνίου 1941. Ὁλοκαύτωμα τῆς Κανδάνου ἀπὸ τοὺς Γερμανούς.

Ἡ Κρήτη φημίζεται γιὰ τοὺς ἀγῶνες της, τὶς θυσίες της καὶ τὶς καταστροφὲς ποὺ ὑπέστη, ...

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: