Ἀρχικὴ σελίς / Ἐτικέτες: Τρικούπης Σπυρίδων

Ἐτικέτες: Τρικούπης Σπυρίδων

16 Νοεμβρίου 1822. Ἡ δολοφονία τοῦ Κρεββατᾶ.

Ὁ Παναγιώτης Κρεββατᾶς ἦταν προύχων τοῦ Μυστρᾶ. Κοτζάμπασης. Τὸ 1819 ἐμυήθη στὴν Φιλικὴ Ἑταιρεία καὶ παρέμεινε ἐνθουσιώδης σὲ ὅλην τὴν διάρκεια τῶν ἀγώνων.  Προσέφερε μάλλιστα τότε διακόσιες χρυσὲς λίρες τουρκικὲς καὶ ὑπεσχέθη νὰ προσφέρῃ ἀκόμη ὀκτακόσιες χιλιάδες. Ὅταν ξεκίνησε τὸ 1821 ὁ ἔνοπλος ἀγών, ἦταν ἀπὸ τοὺς πρώτους ποὺ ἔπιασαν ὅπλο στὸ χέρι ...

Περισσότερα »

29 Μαρτίου 1828. Ἡ νομιμοποίησις τῆς τοκογλυφίας

Πολλὲς φορὲς στὴν διάρκεια τῆς συγχρόνου ἱστορίας μας διακρίναμε μία σκληρὴ πραγματικότητα. Ὁ τοκογλῦφος εἶχε μεγαλυτέραν ἰσχὺ ἀπὸ τὸν πολίτη, ποὺ συντηροῦσε τὸ κράτος καὶ τὶς τράπεζες μὲ τὸ αἷμα καὶ τὸν ἱδρώτα του. Αὐτὴ  ἡ κατάστασις ὅμως, στὸ σύγχρονο ἑλλαδικὸ κρατίδιον, ἔχει τὶς ῥίζες της στὶς πρῶτες

Περισσότερα »

7 Σεπτεμβρίου 1833. Σύλληψις Κολοκοτρώνη καὶ Πλαπούτα.

Τὰ μεσάνυκτα τῆς 6ης πρὸς 7 Σεπτεμβρίου τοῦ 1833 ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ σαράντα χωροφύλακες, ἀρματωμένους γιὰ πόλεμο, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν μοίραρχο Κλεώπα, περικύκλωσαν τὸ φτωχικὸ καλύβι τοῦ Γέρου μας. Μόνος του ἦταν. Τοὺς ἄνοιξε καὶ πῆγε πάλι νὰ ξαπλώσῃ ἀπορημένος… Οἱ χωροφύλακες ἔκαναν τὸ καλύβι ἀγνώριστο. Γύρευαν νὰ βροῦν ...

Περισσότερα »

10 Αὐγούστου 1823. Ἡ μάχη τοῦ Καρπενησίου.

Μία μάχη ποὺ ἔγινε μὲ στόχο νὰ διαλυθῇ τὸ τουρκικὸ στρατόπεδο στὸ Κεφαλόβρυσο Καρπανησίου. Μετὰ τὴν παράδοσι τοῦ Σουλίου, στὶς 2 Σεπτεμβρίου τοῦ 1822, οἱ Σουλιῶτες περιεφέροντο στὰ Ἑπτάνησα ἀρχικῶς καὶ στὴν συνέχεια στὴν Δυτικὴ Στερεὰ Ἑλλάδα, προσφέροντας τὴν ἐμπειρία τους στοὺς ἀγῶνες γιὰ τὴν ἀπελευθέρωσι. Ὁ Μάρκος Μπότσαρης, πρωταγωνιστὴς ...

Περισσότερα »

2 Σεπτεμβρίου 1822. Οἱ Σουλιῶτες ἐγκαταλείπουν γιὰ πάντα τὸ Σοῦλι.

Στὶς 2 Σεπτεμβρίου τοῦ 1822, μετὰ ἀπὸ διαρκεῖς ἀγῶνες, καὶ μίαν πολὺ σκληρὴ πολιορκία, οἱ Σουλιῶτες  γιὰ τελευταία φορὰ ἐγκαταλείπουν τὸ Σοῦλι τους. Τὸ ἀγαπημένο τους Σοῦλι. Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ποὺ ὁ Ἀλῆ πασσᾶς εἶχε θέσῃ ὡς στόχο ζωῆς νὰ τοὺς ἀφανίσῃ, οἱ Σουλιῶτες διαρκῶς ἔδιδαν μάχες. Τὸ 1803, κατόπιν ...

Περισσότερα »

10 Αὐγούστου 1823. Ὁ θάνατος τοῦ Μάρκου.

Γιὰ τὸν Μάρκο Μπότσαρη μάθαμε στὸ σχολεῖο ἐλάχιστες λεπτομέρεις γιὰ τὴν ζωή του καὶ τὰ ἔργα του. Μάθαμε καὶ κάποια, λίγα, ἀπὸ τὰ κατορθώματά του, μηδαμινὰ ὅμως, σὲ σχέσι μὲ αὐτὰ ποὺ πράγματι ἔπραξε. Διότι ὁ Μάρκος Μπότσαρης ἦταν μία ἐξαίρετη φυσιογνωμία ἀνδρός, μὲ πολὺ μεγάλες ἰκανότητες, πολιτικὲς καὶ στρατιωτικές. ...

Περισσότερα »

1 Αὐγούστου 1831. Ἡ καταστροφὴ τοῦ στόλου μας ἀπὸ τὸν Βῶκο-Μιαούλη.

Ἀνδρέας Βῶκος, ποὺ ἀργότερα, ἀπὸ μίαν σύμπτωσιν, ἔγινε Μιαούλης. (Ἀγόρασε πλοῖο τουρκικό, ὀνομαζόμενον «Μιαοὺλ» κι ἐκ τούτου ἔλαβε τὸ ὄνομά του, κατ’ ἐπιλογὴν δική του.) Ἦτο φιλοχρήματος καὶ μὲ κάθε εὐκαιρία φρόντιζε νὰ κερδίζῃ πολλὰ περισσότερα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἐδικαιοῦτο. (Ἔως καὶ τὸν ἀδελφό του κατάφερε νὰ …«ῥίξῃ» σὲ μοιρασιά.) ...

Περισσότερα »

4 Ἰουλίου 1822. Ἡ συμφορὰ τοῦ Πέτα.

Ἡ Στερεὰ Ἑλλάς, καθῶς καὶ ἡ Ἤπειρος, εἶχε καὶ τοὺς ὁπλαρχηγούς της καὶ τοὺς στρατιωτικούς της ἐγκεφάλους ἀλλὰ καὶ τοὺς πολεμιστές της. Αὐτὸ ποὺ τῆς ἔλειπε ὅμως ἦταν ὁ στρατάρχης. Στὶς 16 Ἰουνίου (29 Ἰουνίου) ὅμως τοῦ 1822 τὸν ἀπέκτησε ἐπισήμως, ἄν καὶἡ διαταγὴ διορισμοῦ του, ὑπογεγραμμένη ἐκ τοῦἰδίου, εἶχε ...

Περισσότερα »

27 Μαΐου 1821. Ὁ Ἀνδρέας Ἴσκος ἀπωθεῖ τὸν Ἰσμαὴλ πασσᾶ Πλιάσσα.

Περὶ τὶς 20 Μαΐου  (2 Ἰουνίου) τοῦ 1821 ὁ Χουρσῆτ πασσᾶς, ποὺ πολιουρκοῦσε τὰ Ἰωάννινα, γίνεται γνώστης τῆς ἐπαναστάσεως στὴν Αἰτωλοακαρνανία. Μίαν περιοχὴ ἀκριβῶς στὰ μετόπισθέν του. Διατάσσει τὸν Ἰσμαὴλ πασσᾶ Πλιάσσα, ποὺ ἐστάθμευε στὴν Ἄρτα, νὰ ἐκστρατεύσῃ κατὰ τῶν ἐπαναστατημένων μὲ 1800 ἄντρες, ποὺ διέθετε. Ὁ Ἰσμαὴλ πασσᾶς Πλιάσας ...

Περισσότερα »

24 Μαΐου 1821. Ἡ ἐλευθέρα πόλις τοῦ Μεσολογγίου!

  Στὴν Δυτικὴ Στερεὰ Ἑλλάδα  καθυστέρησε λίγο νὰ ξεκινήσῃ  ἡ ἐπανάστασις. Οἱ λόγοι πολλοί. Λίγο παραπάνω ἦταν ὁ Χουρσῆτ πασσᾶς τῆς  Τριπόλεως, ποὺ πολιορκοῦσε τὰ  Ἰωάννινα  καὶ τὸν   Ἀλῆ πασσᾶ. Στὴν Ἀνατολικὴ Στερεὰ Ἑλλάδα εἶχε σημειωθῇ ἤδη ἡ μάχη τῆς  Ἀλαμάνας  καὶ τὸ σούβλισμα τοῦ Ἀθανασίου Διάκου, στὶς 23 Ἀπριλίου ...

Περισσότερα »

5 Μαΐου 1821. Ὁ Μακρῆς κτυπᾶ τὴν χρηματαποστολὴ στὴν Ἀκαρνανία.

Ὁ Δημήτριος Μακρῆς, κατὰ τὸν Φιλήμονα, ἦτο ἕνας ἀπὸ τοὺς ἀγαθοτέρους ἄντρες τοῦ 1821. Τοῦ ἰδίου ἠθικοῦ διαμετρήματος μὲ τὸν Νικηταρᾶ καὶ τὸν Πανουριᾶ. Ὅταν ξεκίνησε ἡ ἐπανάστασις στὴν Πελοπόννησο, ὁ Δημήτριος Μακρῆς, μυημένος στὴν Φιλικὴ Ἑταιρεία ἤδη, ἐφρόντισε νὰ κτυπήσῃ τὴν ἐν λόγῳ χρηματαποστολή, ὥς στόχο πολεμικό, ὄχι γιὰ ...

Περισσότερα »