Ἀρχικὴ σελίς / Ἐτικέτες: Χουρσῆτ πασσᾶς

Ἐτικέτες: Χουρσῆτ πασσᾶς

17 Ἰουλίου 1822. Ὁ Κολοκοτρώνης κλείνει τὸν Δράμαλη στὴν «φάκα»!

Τὸ 1822, ἔτος σοβαρῶν γεγονότων γιὰ τὴν πορεία τῆς Ἐπαναστάσεως, Ἐλεύθερο κράτος δὲν εἴχαμε, ἀλλὰ κυβέρνησιν εἴχαμε. Αὐτὴ ἡ κυβέρνησις, ποὺ ᾆμα τῇ ἐνάρξει τῆς Ἐπαναστάσεως, ἐδημιουργήθη ἀπὸ τοὺς ὑπηρέτες τῶν Τούρκων κοτζαμπάσηδες, ἐκλήθη νὰ ἀντιδράσῃ στὴν κάθοδο τοῦ Μαχμοῦτ πασσᾶ τῆς Δράμας, (Δράμαλης), ποὺ ἀνενόχλητος, μετὰ τὴν πτῶσιν τῶν ...

Περισσότερα »

5 Ἰουλίου 1821. Ἡ ἐπανάστασις φθάνει στὸν Ἀσπροπόταμο.

Τὴν ὥρα ποὺ ὅλη ἡ Πατρίς μας ἐφλέγετο ἀπὸ τὶς μικρὲς ἤ μεγάλες ἑστίες τῆς ἐπαναστάσεως, ἡ ἐπαρχία τοῦ Ἀσπροποτάμου, στὶς πλάτες τοῦ Χουρσῆτ πασσᾶ, παρέμενε ἐν ἀναμονῇ.

Περισσότερα »

4 Ἰουλίου 1822. Ἡ θυσία τοῦ Κυριακούλη Μαυρομιχάλη.

Μαζὺ μὲ τὸν στρατάρχη Μαυροκορδᾶτο ἐξεστράτευσε κι ὁ Κυριακούλης Μαυρομιχάλης, ὁ θριαμβεύσας στὸ Βαλτέτσι, ἕνας ἀπὸ τοὺς πλέον γενναίους καὶ ἱκανοὺς ὁπλαρχηγοὺς τοὺ ἀγῶνος. Ἀδελφὸς τοῦ Πετρόμπεη ὁ Κυριακούλης, οὐδέποτε ἐδίστασε νὰ ἀναλάβῃ μεγαλύτερο τμῆμα εὐθύνης, ἀπὸ ὅσο ἄντεχε κάποιες φορές, πρὸ κειμένου νὰ ὑπερασπισθῇ τὸν ἱερὸ ἀγῶνα γιὰ ἐλευθερία.

Περισσότερα »

29 Ἰουνίου 1822. Ὁ Δράμαλης ἐκστρατεύει.

Ὁ Μαχμοῦτ πασσᾶς τῆς Δράμας, ἤ ἄλλως ὁ Δράμαλης, ὅπως τὸν μάθαμε ἐμεῖς, προστατευόμενος τῆς βαλιδὲ χανοῦμ, ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς σκληροτέρους πασσᾶδες τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας. Μὲ ῥαδιουργίες, μὲ συκοφαντίες καὶ μὲ δωροδοκίες, κατόρθωσε νὰ πείσῃ τὸν σουλτάνο γιὰ τὴν ἀξιοσύνη του, μὲ ἀποτέλεσμα ὁ πράγματι ἱκανός, ὥς στρατηγός, Χουρσῆτ ...

Περισσότερα »

25 Ἰουνίου 1821. Καταστροφὴ Καλαῤῥυτῶν καὶ Συῤῥάκου

Ἡ πολιορκία τοῦ Ἀλῆ πασσᾶ καὶ τῶν Ἰωαννίνων ἀπὸ τὶς δυνάμεις τοῦ σουλτάνου Μαχμοῦτ Β, συγκέντρωσε μεγάλα σὲ ἀριθμὸ στρατεύματα στὴν Ἤπειρο, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ Ἕλληνες τῶν γειτονικῶν περιοχῶν νὰ διστάζουν γιὰ ἐπαναστατικὲς κινήσεις, γνωρίζοντας πὼς δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ τὶς ἀντιμετωπίσουν.

Περισσότερα »

8 Ἀπριλίου 1821. Ἀπελευθερώνοντας φρούρια…

Ἡ Ἐπανάστασις στὴν Στερεὰ Ἑλλάδα εἶχε ἤδη ξεκινήση ἀπὸ τὴν Ἄμφισσα (Σάλωνα), στὶς 24 Μαρτίου τοῦ 1821, μὲ τὸν Πανουριᾶ, μέλος τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας, ποὺ ἀνέμενε σημάδια γιὰ νὰ «ἁνάψῃ τὴν φωτιά» καὶ στὴν Στερεὰ Ἑλλάδα. Μαζύ του, ἀπὸ τὴν ἀρχή, ὁ Ὀδυσσεὺς Ἀνδροῦτσος, ὁ Ἀθανάσιος Διάκος, ὁ Βασίλειος Μποῦσγος, ...

Περισσότερα »

4 Ἀπριλίου 1821. Ἔξω ἀπὸ τὸ Ναύπλιον…

Ἀπὸ τὶς 23 Μαρτίου, μὲ τὴν ἀναίμακτο ἀπελευθέρωσιν τῆς Καλαμάτας, οἱ Τοῦρκοι τῆς Πελοποννήσου διεβίουν ἐν πλήρῃ συγχύσει καὶ πανικῷ, ἐφ΄ ὅσον ἀπὸ τὴν μία ἡ παρουσία ἀτάκτων ἐνόπλων σωμάτων σὲ ὅλες σχεδὸν τὶς ἐπαρχίες, ἀλλὰ κι ἀπὸ τὴν ἄλλην οἱ φῆμες περὶ ἐπεμβάσεως ξένων δυνάμεων ἀπὸ τὴν Εὐρώπη, διηύρυνον ...

Περισσότερα »

16 Μαρτίου 1821. Ἡ Ἔκρηξις!!!

Τὸ πρῶτο «τουφέκι ἄναψε» στὴν Μολδοβλαχία, τὸ 1821. Στὸ Γαλάτσι, στὶς 21 Φεβρουαρίου τοῦ 1821. Μὰ ἐδῶ, στὴν Πελοπόννησο, στὴν Στερεὰ Ἑλλάδα, στὰ νησιὰ τοῦ Ἀρχιπελάγους, στὴν Κρήτη ὅλοι ἦσαν στὸ πόδι. Σὲ ἄλλες περιοχές, ὅπως ἡ Ἤπειρος, ἡ Μικρὰ Ἀσία καὶ ἡ Θράκη, δὲν κατάφεραν νὰ ἐπαναστατήσουν, ἡ κάθε ...

Περισσότερα »

26 Φεβρουαρίου 1822. Ἡ Μάχη τῆς Χαλανδρίτσας

  Ἄν καὶ ἀρκετὲς πόλεις καὶ φρούρια παρέμεναν στὰ χέρια τῶν ὀθωμανῶν, στὶς ἀρχὲς τοῦ 1822, ἐν τούτοις ἤδη συνεκροτήθησαν καὶ λειτούργησαν τὰ τοπικὰ κυβερνητικὰ σχήματα, ποὺ πρῶτο μέλημά τους, τελικῶς, δὲν εἶχαν τὴν διατήρησιν τῶν κεκτημένων ἀλλὰ τὴν μὴ ἀνάδειξιν προσώπων, ποὺ ἔως τότε ἐπάνω τους ἐστηρίχθησαν οἱ πολεμικὲς ἐπιχειρήσεις. ...

Περισσότερα »