Ἀρχικὴ σελίς / Ἐτικέτες: Ἰωάννινα

Ἐτικέτες: Ἰωάννινα

29 Ἰουλίου 1919. Ἡ μυστικὴ συμφωνία Ἑλλάδος Ἰταλίας

Στὶς 8 Ἰουνίου τοῦ 1917, ἐν μέσῳ ἀναστατώσεων, ποὺ προεκάλεσε τὸ πραξικόπημα Βενιζέλου στὴν Θεσσαλονίκη (26 Σεπτεμβρίου / 9 Ὀκτωβρίου τοῦ 1916) καὶ ποὺ ἐξυπηρετοῦσε μόνον αὐτοὺς ποὺ διὰ τῆς βίας ἤθελαν τὴν Ἑλλάδα νὰ συμμετάσχῃ στὸν Α΄ Παγκόμιον Πόλεμον, ἔχουμε ἀπὸ τοὺς Ἰταλοὺς κατάληψιν τῶν Ἰωαννίνων καὶ τὴν ἐκ ...

Περισσότερα »

25 Ἰουνίου 1821. Καταστροφὴ Καλαῤῥυτῶν καὶ Συῤῥάκου

Ἡ πολιορκία τοῦ Ἀλῆ πασσᾶ καὶ τῶν Ἰωαννίνων ἀπὸ τὶς δυνάμεις τοῦ σουλτάνου Μαχμοῦτ Β, συγκέντρωσε μεγάλα σὲ ἀριθμὸ στρατεύματα στὴν Ἤπειρο, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ Ἕλληνες τῶν γειτονικῶν περιοχῶν νὰ διστάζουν γιὰ ἐπαναστατικὲς κινήσεις, γνωρίζοντας πὼς δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ τὶς ἀντιμετωπίσουν.

Περισσότερα »

8 Ἀπριλίου 1821. Ἀπελευθερώνοντας φρούρια…

Ἡ Ἐπανάστασις στὴν Στερεὰ Ἑλλάδα εἶχε ἤδη ξεκινήση ἀπὸ τὴν Ἄμφισσα (Σάλωνα), στὶς 24 Μαρτίου τοῦ 1821, μὲ τὸν Πανουριᾶ, μέλος τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας, ποὺ ἀνέμενε σημάδια γιὰ νὰ «ἁνάψῃ τὴν φωτιά» καὶ στὴν Στερεὰ Ἑλλάδα. Μαζύ του, ἀπὸ τὴν ἀρχή, ὁ Ὀδυσσεὺς Ἀνδροῦτσος, ὁ Ἀθανάσιος Διάκος, ὁ Βασίλειος Μποῦσγος, ...

Περισσότερα »

4 Ἀπριλίου 1821. Ἔξω ἀπὸ τὸ Ναύπλιον…

Ἀπὸ τὶς 23 Μαρτίου, μὲ τὴν ἀναίμακτο ἀπελευθέρωσιν τῆς Καλαμάτας, οἱ Τοῦρκοι τῆς Πελοποννήσου διεβίουν ἐν πλήρῃ συγχύσει καὶ πανικῷ, ἐφ΄ ὅσον ἀπὸ τὴν μία ἡ παρουσία ἀτάκτων ἐνόπλων σωμάτων σὲ ὅλες σχεδὸν τὶς ἐπαρχίες, ἀλλὰ κι ἀπὸ τὴν ἄλλην οἱ φῆμες περὶ ἐπεμβάσεως ξένων δυνάμεων ἀπὸ τὴν Εὐρώπη, διηύρυνον ...

Περισσότερα »

3 Ἀπριλίου 1821. Ἡ Σφαγή…

Ὅλοι μας γνωρίζουμε πὼς ἡ ἐπανάστασις τοῦ 1821 ἐπέτυχε. Μάθαμε καὶ γιὰ κάποιους ἥρωες ποὺ ἔπεσαν στὰ πεδία τῶν μαχῶν… Μάθαμε καὶ γιὰ κάποιους ἄλλους ποὺ ἔως τὸ τέλος, ἀκόμη κι ἐπὶ Ἀντιβασιλείας καὶ Ὄθωνος, ὑπέφεραν…

Περισσότερα »

31 Μαρτίου 1821. Ἡ Στερεὰ Ἑλλὰς φλέγεται!!!

Στὴν Πελοπόννησον ἡ Ἐπανάστασις ξεκίνησε πολὺ πιὸ γρήγορα καὶ τὰ ἀποτελέσματά της ἔγιναν γρήγορα ὀρατά. Ὄχι διότι ὁ πόλεμος εἶναι εὔκολος, ἀλλὰ διότι ἀκόμη, ἐκείνην τὴν ἐποχή, ὁ Ἀλῆ πασσᾶς ἀπασχολοῦσε μεγάλο τμῆμα τῶν στρατευμάτων τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, ἐφ΄ ὅσον εἶχε γίνη δέκτης τοῦ σουλτανικοῦ μένους. Στὴν Στερεὰ Ἑλλάδα ὅμως ...

Περισσότερα »

30 Μαρτίου 1822. Ξεκινᾶ ἡ σφαγὴ τῆς Χίου

Ἡ Χίος δὲν μποροῦσε καὶ δὲν ἤθελε νὰ ἐπαναστατήσῃ. Κι ὅταν λέμε Χίος ἀναφερόμεθα στοὺς προεστούς, στοὺς δημογέροντες καὶ στοὺς ἐκκλησιαστικοὺς παράγοντες, ποὺ λόγῳ τῆς ἐγγύτητος μὲ τὰ παράλια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἀφ΄ ἑνός, ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῆς

Περισσότερα »

24 Μαρτίου 1821. Ὁ Πανουριᾶς ἐλευθερώνει τὴν Ἄμφισσα!!!

Ἡ Πελοπόννησος «ἔπεσε στὴν φωτιά» ἀπὸ τὶς 20 Μαρτίου τοῦ 1821. (Στὶς 16 Μαρτίου τοῦ 1821, ἂν καὶ θεωρεῖται ἀπὸ ἀρκετοὺς ἱστορικοὺς ἡ ἡμερομηνία ἐνάρξεως τῶν ἀγώνων, ἐν τούτοις, ἐπεὶ δὴ ἦταν μία ἐπίθεσις σὲ χρηματαποστολήν -ληστεία- θὰ μπορούσαμε νὰ παρακάμψουμε τὸ περιστατικόν.)

Περισσότερα »

16 Μαρτίου 1821. Ἡ Ἔκρηξις!!!

Τὸ πρῶτο «τουφέκι ἄναψε» στὴν Μολδοβλαχία, τὸ 1821. Στὸ Γαλάτσι, στὶς 21 Φεβρουαρίου τοῦ 1821. Μὰ ἐδῶ, στὴν Πελοπόννησο, στὴν Στερεὰ Ἑλλάδα, στὰ νησιὰ τοῦ Ἀρχιπελάγους, στὴν Κρήτη ὅλοι ἦσαν στὸ πόδι. Σὲ ἄλλες περιοχές, ὅπως ἡ Ἤπειρος, ἡ Μικρὰ Ἀσία καὶ ἡ Θράκη, δὲν κατάφεραν νὰ ἐπαναστατήσουν, ἡ κάθε ...

Περισσότερα »

15 Μαρτίου 1905. Ἡ Διακήρυξις τῆς Ἑνώσεως.

Ἡ Ἕνωσις τῆς Κρήτης μὲ τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα ἦταν ἕνα πάγιον αἴτημα τῶν Κρητῶν. Ἀπὸ ἀρχῆς ἐνάρξεως τῆς ἐπαναστάσες τοῦ 1821 οἱ Κρῆτες οὐδέποτε ἔπαυσαν τοὺς ἀγῶνες, τὶς ἐπαναστάσεις καὶ τὶς θυσίες. Ἡ ἐναλλαγὴ δὲ τῶν δυναστῶν τους ἦταν τόσο καταπιεστική, ποὺ τελικῶς, ἀκόμη κι ἐὰν δὲν συμφωνοῦσαν οἱ Μεγάλες ...

Περισσότερα »

11 Μαρτίου 1822. Ἐπαναστατικὰ λάβαρα ἀνεμίζουν στὴν Χίο!!!

Τὸ 1822, ἔτος ἀνασυντάξεως τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, ἀπὸ τὴν ἔναρξιν τῶν ἀγώνων στὴν κυρίως Ἑλλάδα, σηματοδοτοῦσε κακὰ μεγάλα καὶ συμφορὲς γιὰ τοὺς ἐπαναστατημένους ῥαγιάδες. Δύο στρατιὲς τῆς Πύλης, μία ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴ Ἑλλάδα καὶ μία ἀπὸ τὴν Δυτική, μαζὺ μὲ τὸν στόλο τῶν Τούρκων, ὁλῳκλήρωναν τὶς προετοιμασίες γιὰ νὰ καταπνίξουν κάθε ...

Περισσότερα »

2 Μαρτίου 1822. Ἡ μάχη τοῦ Γηροκομείου.

Στὶς 6 Ἰανουαρίου τοῦ 1821 ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ἐπέστρεψε στὴν Πελοπόννησο ἀπὸ τὴν Ζάκυνθο κι ἀπὸ τότε, διαρκῶς, εὑρίσκετο σὲ μία κοπιώδη κατάστασιν μὲ στόχο νὰ κινητοποιήσῃ τοὺς Ἕλληνες, νὰ συγκεντρώσῃ στρατεύματα, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τοὺς δολιοφθορεῖς, νὰ σταθεροποιήσῃ τὴν πεποίθησιν στὴν ἐπανάστασιν, νὰ ἀντιπαλεύσῃ συκοφαντίες μὰ κυρίως νὰ διώξῃ ἀπὸ ...

Περισσότερα »

28 Φεβρουαρίου 1914. Ἡ …«κατὰ φαντασίαν» Ἐλευθέρα Βόρειος Ἤπειρος.

Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῶν Ἰωαννίνων, στὶς 21 πρὸς 22 Φεβρουαρίου τοῦ 1913, κατόπιν πολυμήνου πολιορκίας, ὁ ἑλληνικὸς στρατὸς ἐπισήμως ἐξηκολούθησε τὴν πορεία του πρὸς τὴν Βόρειο Ἤπειρο. Ἤδη ὅμως ἀπὸ τὴν ἔναρξιν τοῦ Α΄ Βαλκανικοῦ Πολέμου, ὑπὸ τὸν Σπυρίδονα Σπυρομίλιο, οἱ

Περισσότερα »

26 Φεβρουαρίου 1822. Ἡ Μάχη τῆς Χαλανδρίτσας

  Ἄν καὶ ἀρκετὲς πόλεις καὶ φρούρια παρέμεναν στὰ χέρια τῶν ὀθωμανῶν, στὶς ἀρχὲς τοῦ 1822, ἐν τούτοις ἤδη συνεκροτήθησαν καὶ λειτούργησαν τὰ τοπικὰ κυβερνητικὰ σχήματα, ποὺ πρῶτο μέλημά τους, τελικῶς, δὲν εἶχαν τὴν διατήρησιν τῶν κεκτημένων ἀλλὰ τὴν μὴ ἀνάδειξιν προσώπων, ποὺ ἔως τότε ἐπάνω τους ἐστηρίχθησαν οἱ πολεμικὲς ἐπιχειρήσεις. ...

Περισσότερα »

25 Φεβρουαρίου 1826. Προσβάλλεται τὸ Βασιλάδι.

Τὸ Μεσολόγγι ὕψωσε τὴν σημαία τῆς ἐπαναστάσεως στὶς 24 Μαΐου τοῦ 1821. Πρωτεργάτης ἦταν τότε ὁ Δημήτριος Μακρῆς, ἐνῷ ὁ Γεώργιος Βαρνακιώτης, ὁ φυσικὸς ἡγέτης, λόγῳ ἱστορίας, τῆς περιοχῆς, πολὺ γρήγορα, ἐφ΄ ὅσον ἠρνήθη ἀρχικῶς τὴν συμμετοχή του στὴν ἐπανάστασιν, στὴν συνέχεια συνεμάχησε μὲ τοὺς Τούρκους.

Περισσότερα »