Ἀρχικὴ σελίς / Ἐτικέτες: ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία

Ἐτικέτες: ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία

10 Αὐγούστου 1920. Ἡ Συνθήκη τῶν Σεβρῶν

Τὰ ἐδάφη ποὺ ἔχασε ἡ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία στὴν Συνθήκη τῶν Σεβρῶν Ἡ Συνθήκη τῶν Σεβρῶν ὑπεγράφη στὶς 28 Ἰουλίου/10 Αὐγούστου 1920 στὴν πόλη Σὲβρ (Sevres) τῆς Γαλλίας, φέρνοντας τὴν εἰρήνη ἀνάμεσα στὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία καὶ τὶς Συμμαχικὲς καὶ σχετιζόμενες Δυνάμεις μετὰ τὸν Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Περισσότερα »

13 Ἰουλίου 1913. Πρώτη ἀπελευθέρωσις τῆς Ξάνθης

Ἡ ἔναρξις τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων ἐπισήμως τοποθετεῖται στὶς 4 Ὀκτωβρίου τοῦ 1912, μὲ τὴν σχεδὸν ταὐτόχρονο κήρυξιν τοῦ πολέμου κατὰ τῆς Τουρκίας ἀπὸ τὸ Μαυροβούνιον (25 Σεπτεμβρίου τοῦ 1912), τὴν Σερβία, τὴν Βουλγαρία καὶ τὴν Ἑλλάδα.

Περισσότερα »

29 Ἰουνίου 1822. Ὁ Δράμαλης ἐκστρατεύει.

Ὁ Μαχμοῦτ πασσᾶς τῆς Δράμας, ἤ ἄλλως ὁ Δράμαλης, ὅπως τὸν μάθαμε ἐμεῖς, προστατευόμενος τῆς βαλιδὲ χανοῦμ, ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς σκληροτέρους πασσᾶδες τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας. Μὲ ῥαδιουργίες, μὲ συκοφαντίες καὶ μὲ δωροδοκίες, κατόρθωσε νὰ πείσῃ τὸν σουλτάνο γιὰ τὴν ἀξιοσύνη του, μὲ ἀποτέλεσμα ὁ πράγματι ἱκανός, ὥς στρατηγός, Χουρσῆτ ...

Περισσότερα »

8 Ἀπριλίου 1821. Ἀπελευθερώνοντας φρούρια…

Ἡ Ἐπανάστασις στὴν Στερεὰ Ἑλλάδα εἶχε ἤδη ξεκινήση ἀπὸ τὴν Ἄμφισσα (Σάλωνα), στὶς 24 Μαρτίου τοῦ 1821, μὲ τὸν Πανουριᾶ, μέλος τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας, ποὺ ἀνέμενε σημάδια γιὰ νὰ «ἁνάψῃ τὴν φωτιά» καὶ στὴν Στερεὰ Ἑλλάδα. Μαζύ του, ἀπὸ τὴν ἀρχή, ὁ Ὀδυσσεὺς Ἀνδροῦτσος, ὁ Ἀθανάσιος Διάκος, ὁ Βασίλειος Μποῦσγος, ...

Περισσότερα »

5 Ἀπριλίου 1944. Τὸ «λουτρὸν αἵματος» τῆς Κλεισούρας.

Οἱ Γερμανοὶ ἀνέτρεψαν τὴν νικητήριο πορεία τῶν Ἑλλήνων κατὰ τῶν Δυνάμεων τοῦ Ἄξονος, στὴν Βόρειο Ἤπειρο καὶ στὴν Ἀλβανία, τὴν σαρωτικὴ ἧττα τῶν Ἰταλῶν καὶ Ἀλβανῶν καὶ τὶς νέες ἰσοῤῥοπίες ποὺ διεμορφοῦτο στὴν χερσόνησον τοῦ Αἵμου, ὅταν στὶς 6 Ἀπριλίου τοῦ 1941, ἐκήρυξαν τὸν πόλεμο κατὰ τῆς Γιουγκοσλαυΐας καὶ τῆς ...

Περισσότερα »

4 Ἀπριλίου 1821. Ἔξω ἀπὸ τὸ Ναύπλιον…

Ἀπὸ τὶς 23 Μαρτίου, μὲ τὴν ἀναίμακτο ἀπελευθέρωσιν τῆς Καλαμάτας, οἱ Τοῦρκοι τῆς Πελοποννήσου διεβίουν ἐν πλήρῃ συγχύσει καὶ πανικῷ, ἐφ΄ ὅσον ἀπὸ τὴν μία ἡ παρουσία ἀτάκτων ἐνόπλων σωμάτων σὲ ὅλες σχεδὸν τὶς ἐπαρχίες, ἀλλὰ κι ἀπὸ τὴν ἄλλην οἱ φῆμες περὶ ἐπεμβάσεως ξένων δυνάμεων ἀπὸ τὴν Εὐρώπη, διηύρυνον ...

Περισσότερα »

31 Μαρτίου 1821. Ἡ Στερεὰ Ἑλλὰς φλέγεται!!!

Στὴν Πελοπόννησον ἡ Ἐπανάστασις ξεκίνησε πολὺ πιὸ γρήγορα καὶ τὰ ἀποτελέσματά της ἔγιναν γρήγορα ὀρατά. Ὄχι διότι ὁ πόλεμος εἶναι εὔκολος, ἀλλὰ διότι ἀκόμη, ἐκείνην τὴν ἐποχή, ὁ Ἀλῆ πασσᾶς ἀπασχολοῦσε μεγάλο τμῆμα τῶν στρατευμάτων τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, ἐφ΄ ὅσον εἶχε γίνη δέκτης τοῦ σουλτανικοῦ μένους. Στὴν Στερεὰ Ἑλλάδα ὅμως ...

Περισσότερα »

30 Μαρτίου 1822. Ξεκινᾶ ἡ σφαγὴ τῆς Χίου

Ἡ Χίος δὲν μποροῦσε καὶ δὲν ἤθελε νὰ ἐπαναστατήσῃ. Κι ὅταν λέμε Χίος ἀναφερόμεθα στοὺς προεστούς, στοὺς δημογέροντες καὶ στοὺς ἐκκλησιαστικοὺς παράγοντες, ποὺ λόγῳ τῆς ἐγγύτητος μὲ τὰ παράλια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἀφ΄ ἑνός, ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῆς

Περισσότερα »

28 Μαρτίου 1827. Στὸ στρατόπεδον τῆς Ἀττικῆς.

Στὴν (φερομένη ὡς) Γ΄ Ἐθνοσυνέλευσιν τῆς Τροιζῆνος (19 Μαρτίου [31 Μαρτίου] ἔως καὶ τὶς 5 Μαΐου [18 Μαΐου] τοῦ 1827) ἀποκτήσαμε, ἐκτὸς ἀπὸ κυβερνήτη καὶ τὶς ἐπικηρώσεις τῶν …χρεῶν μας, ἐπὶ πλέον καὶ στρατιωτικοὺς ἡγέτες. Ὄχι φυσικὰ Ἕλληνες ἀλλὰ …εἰσαγωμένους. Ἡ πρώτη πράξις τῆς (φερομένης ὡς) Γ’ Ἐθνοσυνελεύσεως ἦταν ἡ ...

Περισσότερα »

24 Μαρτίου 1821. Ὁ Πανουριᾶς ἐλευθερώνει τὴν Ἄμφισσα!!!

Ἡ Πελοπόννησος «ἔπεσε στὴν φωτιά» ἀπὸ τὶς 20 Μαρτίου τοῦ 1821. (Στὶς 16 Μαρτίου τοῦ 1821, ἂν καὶ θεωρεῖται ἀπὸ ἀρκετοὺς ἱστορικοὺς ἡ ἡμερομηνία ἐνάρξεως τῶν ἀγώνων, ἐν τούτοις, ἐπεὶ δὴ ἦταν μία ἐπίθεσις σὲ χρηματαποστολήν -ληστεία- θὰ μπορούσαμε νὰ παρακάμψουμε τὸ περιστατικόν.)

Περισσότερα »

21 Μαρτίου 1770. Ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς Κυπαρισσίας

Τὸ 1770 ἡ Ἑλλὰς ἦταν μία βρωμερή, τρισάθλια καὶ ἀπολύτως ὑποανάπτυκτος ἐπαρχία τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας. Οἱ ἄνθρωποι διεβίουν ἢ ὑπὸ τὸν τρόμο τῆς σφαγῆς, ἐὰν …στραβοξυπνοῦσε ὁ μπέης ἢ ὁ ἀγᾶς ἢ ὁ πασσᾶς τῆς ἐπαρχίας, ἤ, πάλι ὑπὸ τὸν τρόμο τῆς …σφαγῆς, ἐὰν ὁ προεστός, ποὺ ἐπέβλεπε τὴν ἐπαρχία, δὲν ...

Περισσότερα »

15 Μαρτίου 1905. Ἡ Διακήρυξις τῆς Ἑνώσεως.

Ἡ Ἕνωσις τῆς Κρήτης μὲ τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα ἦταν ἕνα πάγιον αἴτημα τῶν Κρητῶν. Ἀπὸ ἀρχῆς ἐνάρξεως τῆς ἐπαναστάσες τοῦ 1821 οἱ Κρῆτες οὐδέποτε ἔπαυσαν τοὺς ἀγῶνες, τὶς ἐπαναστάσεις καὶ τὶς θυσίες. Ἡ ἐναλλαγὴ δὲ τῶν δυναστῶν τους ἦταν τόσο καταπιεστική, ποὺ τελικῶς, ἀκόμη κι ἐὰν δὲν συμφωνοῦσαν οἱ Μεγάλες ...

Περισσότερα »

13 Μαρτίου 1489. Ἡ Κύπρος στὰ χέρια τῶν Βενετῶν

Στὶς 13 Μαρτίου τοῦ 1489 ἡ σημαία τῆς Γαληνοτάτης Δημοκρατίας ἀνέμιζε στὴν Ἀμμόχωστο, δηλώνοντας κι ἐπισήμως πὼς ἡ Κύπρος περνοῦσε στὰ χέρια τῶν Βενετῶν, ὡς (ὑποχρεωτικό) κληροδότημα τῆς Αἰκατερίνης Κορνάρο(υ) πρὸς τὴν Βενετία.Μία μακρὰ περιπέτεια τῆς Μεγαλονήσου ἔφθανε στὸ τέλος της, λίγο πρὶν περάσῃ στὴν τουρκοκρατία καὶ στὴν ἀγγλοκρατία.

Περισσότερα »

11 Μαρτίου 1822. Ἐπαναστατικὰ λάβαρα ἀνεμίζουν στὴν Χίο!!!

Τὸ 1822, ἔτος ἀνασυντάξεως τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, ἀπὸ τὴν ἔναρξιν τῶν ἀγώνων στὴν κυρίως Ἑλλάδα, σηματοδοτοῦσε κακὰ μεγάλα καὶ συμφορὲς γιὰ τοὺς ἐπαναστατημένους ῥαγιάδες. Δύο στρατιὲς τῆς Πύλης, μία ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴ Ἑλλάδα καὶ μία ἀπὸ τὴν Δυτική, μαζὺ μὲ τὸν στόλο τῶν Τούρκων, ὁλῳκλήρωναν τὶς προετοιμασίες γιὰ νὰ καταπνίξουν κάθε ...

Περισσότερα »

10 Μαρτίου 1905. Τὸ κίνημα τῆς Θερίσσου

Τὸ 1895 μία ἀκόμη ἐπανάστασις τῶν Κρητῶν ἔλαβε χώρα. Ἀπὸ τὴν μία ἡ μὴ ἐφαρμογὴ τοῦ Ὀργανικοῦ Νόμου κι ἀπὸ τὴν ἄλλην ἡ κατάργησις ἄρθρων τῆς Συμβάσεως τῆς Χαλέπας (1889), ποὺ ἐπέτρεπε στοὺς Κρῆτες νὰ αὐτο-ἀστυνομεύονται, ἦσαν οἱ ἐπίσημες ἀφορμὲς ποὺ ὁδήγησαν τοὺς Κρῆτες σὲ μία συλλογικὴ ἀντίδρασιν, μὲ ἀποτέλεσμα ...

Περισσότερα »