Ἀρχικὴ σελίς / Ἐτικέτες: 13 Μαΐου

Ἐτικέτες: 13 Μαΐου

22 Μαΐου 1823. Ἄφιξις τοῦ Τομπάζη στὴν Κρήτη.

Στὶς 28 Μαΐου τοῦ 1822 εἰσέρχεται στὸ λιμάνι τῆς Σούδας ὁ Χασᾶν πασσᾶς, διορισμένος ἀπὸ τὸν Μωχάμετ Ἄλη, μὲ 114 πλοῖα. Τὰ τριάντα ἐξ αὐτῶν πολεμικὰ καὶ τὰ ὑπόλοιπα μεταγωγικά. Στὰ περισσότερα ἐξ αὐτῶν κυμάτιζαν οἱ σημαῖες ὅλων τῶν ναυτικῶν κρατῶν τῆς Εὐρώπης. Ἀπὸ τὰ πλοῖα αὐτὰ ἀπεβιβάσθη στὴν Κρήτη ...

Περισσότερα »

18 Μαΐου 1828. Ἡ παραμονὴ τοῦ Νταλιάνη στὴν Κρήτη καὶ ὁ θάνατός του.

Ἀπὸ τὸ 1824 ἡ ἐπανάστασις στὴν Κρήτη εἶχε σβήση. Ὅμως, ἐπεὶ δὴ τὸ πρωτόκολλον τοῦ Λονδίνου ἀνέφερε πὼς θὰ ἐνταχθοῦν στὴν Ἑλλάδα μόνον οἱ περιοχὲς ποὺ θὰ διατηροῦν ἄσβεστο τὸν ἀπελευθερωτικὸ ἀγώνα, οἱ Κρῆτες, μὲ κυριότερόν τους ἐκπρόσωπο τὸν Ἐμμανουὴλ Ἀντωνιάδη, πάσχιζαν νὰ βροῦν ἄνθρωπο ἱκανὸ νὰ ἀναλάβῃ νὰ ὀργανώσῃ ...

Περισσότερα »

18 Μαΐου 1828. Στὸ Φραγκοκάστελλο γεννιοῦνται οἱ Δροσουλίτες.

Ὁ  Χατζημιχάλης Νταλιάνης ἔφθασε στὴν Κρήτη στὶς 5 Ἰανουαρίου τοῦ 1828, μὲ μικρὴ δύναμι ἀνδρῶν κι ἐκατὸ ἱππεῖς. Μαζύ του ἦταν κι Ἐμμανουὴλ Ἀντωνιάδης. Βγῆκε στὴν Γραμβούσα, ἀλλὰ λόγῳ τῆς πειρατικῆς φύσεως τῆς περιοχῆς, δὲν κατάφερε νὰ βρῇ ἀνθρώπους γιὰ νὰ ἀναστήσῃ τὴν ἐπανάστασι στὴν Κρήτη. Στὶς 4 Μαρτίου τοῦ ...

Περισσότερα »

18 Μαΐου 1821. Δολιανὰ καὶ Βέρβενα.

Στὴν μεγάλη μάχη τοῦ Βαλτετσίου, στὶς 12 Μαΐου τοῦ 1821, ὁ Νικηταρᾶς, ὁ Νικήτας Σταματελόπουλος ἔως τότε, ἀπουσίαζε. Εἶστε σταλῇ ἀπὸ τὸν Κολοκοτρώνη στὸ Ἄργος νὰ φέρῃ μολύβι. (Τὸ πῆρε ἀπὸ τοὺς μιναρέδες.) Στὶς 13 Μαΐου ἐπέστρεψε ἀπὸ τὸν ἀνεφοδιασμό. Ἐκεῖνες τὶς ὧρες στὴν Τρίπολι οἱ Τοῦρκοι ἀντιλαμβάνονταν πὼς ἐὰν ...

Περισσότερα »

13 Μαΐου 1982. Πεθαίνει ἡ κυρὰ τῆς Ῥῶ.

Ἡ Δέσποινα Ἀχλαδιώτου μαζὺ μὲ τὸν σύζυγο της, Κωνσταντῖνο Ἀχλαδιώτη, τὸ 1927, ὅταν ἀκόμη τὰ Δωδεκάνησα τελοῦσαν ὑπὸ ἰταλικὴ κατοχή, κατέφθασε στὴν νῆσο Ῥῶ, ὅπου κι ἔζησαν μαζὺ ἔως τὸ 1940, χρονιὰ ποὺ πέθανε ὁ σύζυγός της. Ἀπὸ τότε κι ἔως τὸ 1982,  ποὺ πέθανε καὶ ἡ ἰδία, κατοικοῦσε μόνη ...

Περισσότερα »

11 Μαρτίου 1788. Ὁ Κατσώνης ἐφορμᾶ στὸ Ἀρχιπέλαγος ὑπὸ ῥωσσικὴν σημαίαν.

Γιὰ τὸν Λάμπρο Κατσώνη (ἤ Κατζώνη) δὲν γνωρίζουμε πάρα πολλά, διότι ἡ δράσις του ἦτο πρὸ τῆς ἐπαναστάσεως καὶ διότι παρέμεινε ἔως τὸ τέλος τῆς ζωῆς του ἀξιωματικὸς τοῦ ῥωσσικοῦ στρατοῦ. Τὰ παιδιὰ του διέμειναν στὴν Ῥωσσία, ὥς εὐγενεῖς, καὶ ἐξηκολούθησαν τὴν παράδοσιν τοῦ πατρός τους στὸν ῥωσσικὸ στρατό. Ὁ ...

Περισσότερα »