Ἀρχικὴ σελίς / Ἐτικέτες: οἰκογένεια Χρυσανθακοπούλου (Κουμανιωταῖοι)

Ἐτικέτες: οἰκογένεια Χρυσανθακοπούλου (Κουμανιωταῖοι)

16 Νοεμβρίου 1822. Ἡ δολοφονία τοῦ Κρεββατᾶ.

Ὁ Παναγιώτης Κρεββατᾶς ἦταν προύχων τοῦ Μυστρᾶ. Κοτζάμπασης. Τὸ 1819 ἐμυήθη στὴν Φιλικὴ Ἑταιρεία καὶ παρέμεινε ἐνθουσιώδης σὲ ὅλην τὴν διάρκεια τῶν ἀγώνων.  Προσέφερε μάλλιστα τότε διακόσιες χρυσὲς λίρες τουρκικὲς καὶ ὑπεσχέθη νὰ προσφέρῃ ἀκόμη ὀκτακόσιες χιλιάδες. Ὅταν ξεκίνησε τὸ 1821 ὁ ἔνοπλος ἀγών, ἦταν ἀπὸ τοὺς πρώτους ποὺ ἔπιασαν ὅπλο στὸ χέρι ...

Περισσότερα »

27 Μαρτίου 1821. Πρώτη μάχη τοῦ ἀγῶνος.

Καλὲς οἱ διακηρύξεις γιὰ ἐλευθερία, γιὰ ἀνεξαρτησία, γιὰ αὐτοδιαχείρισιν, ἀλλὰ ὅταν ἔχῃς νὰ κάνῃ μὲ ἕναν κατακτητή, ποὺ γιὰ τετρακόσια χρόνια ἀσκεῖ ἐξουσία ζῳῆς καὶ θανάτου ἐπάνω σου, τότε χρειάζονται καὶ μάχες, ἀγῶνες, αἷμα γιὰ νὰ ἀποτιναχθῇ ὁ ζυγός.

Περισσότερα »

23 Μαρτίου 1821. Ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς Καλαμάτας

Μάνη. 14 Μαρτίου τοῦ 1821. Ἕνα πλοῖο τοῦ Χατζῆ- Ἰωάννου Μέξη, προερχόμενον ἀπὸ τὴν Σμύρνη, μετὰ ἀπὸ παραγγελία τοῦ Παπαφλέσσα, ἔδεσε στὸν λιμένα τοῦ Ἁλμυροῦ. Μετέφερε πολεμοφόδια κυρίως, σταλθέντα ἀπὸ τὸ Ἀιβαλὶ (Κυδωνίες) καὶ τὴν Σμύρνη.

Περισσότερα »

9 Μαρτίου 1824. Ὁ …«ἐμφύλιος» τοῦ δανείου!!!

Ἡ ἀπόφασις λήψεως δανείων ἐλήφθη στὴν διάρκεια τῆς Β΄ Ἐθνοσυνελεύσεως (10 Ἀπριλίου τοῦ 1823  ἔως  30 Ἀπριλίου τοῦ 1823), στὸ  Ἄστρος. Ἡ ἀντιπροσωπεία ποὺ θὰ διεπραγματεύετο τὸ δάνειον ἀποτελεῖτο ἀπὸ τούς:  Ἀνδρέα Λουριώτη,  Ἰωάννη Ζαΐμη καὶ  Ἰωάννη Ὀρλάνδο, μὲ γραμματέα τὸν Ἀναστάσιον Πολυζωΐδη. Ἡ ἔναρξις τῆς ἀναζητήσεως «χρηματοδοτῶν ξεκίνησε στὶς 2 Ἰουνίου τοῦ

Περισσότερα »

2 Μαρτίου 1822. Ἡ μάχη τοῦ Γηροκομείου.

Στὶς 6 Ἰανουαρίου τοῦ 1821 ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ἐπέστρεψε στὴν Πελοπόννησο ἀπὸ τὴν Ζάκυνθο κι ἀπὸ τότε, διαρκῶς, εὑρίσκετο σὲ μία κοπιώδη κατάστασιν μὲ στόχο νὰ κινητοποιήσῃ τοὺς Ἕλληνες, νὰ συγκεντρώσῃ στρατεύματα, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τοὺς δολιοφθορεῖς, νὰ σταθεροποιήσῃ τὴν πεποίθησιν στὴν ἐπανάστασιν, νὰ ἀντιπαλεύσῃ συκοφαντίες μὰ κυρίως νὰ διώξῃ ἀπὸ ...

Περισσότερα »

26 Φεβρουαρίου 1822. Ἡ Μάχη τῆς Χαλανδρίτσας

  Ἄν καὶ ἀρκετὲς πόλεις καὶ φρούρια παρέμεναν στὰ χέρια τῶν ὀθωμανῶν, στὶς ἀρχὲς τοῦ 1822, ἐν τούτοις ἤδη συνεκροτήθησαν καὶ λειτούργησαν τὰ τοπικὰ κυβερνητικὰ σχήματα, ποὺ πρῶτο μέλημά τους, τελικῶς, δὲν εἶχαν τὴν διατήρησιν τῶν κεκτημένων ἀλλὰ τὴν μὴ ἀνάδειξιν προσώπων, ποὺ ἔως τότε ἐπάνω τους ἐστηρίχθησαν οἱ πολεμικὲς ἐπιχειρήσεις. ...

Περισσότερα »